Ons kerkverband telt verscheidene deputaatschappen: commissies met deskundigen op een bepaald terrein. De kerken dragen het werk van deze deputaatschappen. Ze dragen het werk financieel, maar vooral ook door betrokkenheid. Voor deze betrokkenheid is onder meer nodig dat je weet wat een deputaatschap zoal doet. In deze rubriek vertellen deputaatschappen over hun werk. Deze week een artikel van het deputaatschap eenheid van gereformeerde belijders in Nederland.

Elke drie jaar benoemt de generale synode ongeveer dertig verschillende deputaatschappen. Een deputaatschap is een commissie die een opdracht krijgt van de synode voor de komende drie jaar. Veel deputaatschappen worden elke synode weer benoemd. Sinds 1947 heeft de synode 23 keer het deputaatschap ‘eenheid voor de gereformeerde belijders in Nederland’ benoemd. Dat deputaatschap bestaat dus 70 jaar. In dit artikel ga ik in op vragen die gesteld kunnen worden bij dat deputaatschap. Vragen als: Welke opdracht is er en waarom? Is het een Bijbelse opdracht? Met welke kerkverbanden zijn er gesprekken? Wat merkt de gewone cgk-er (het grondvlak) van jullie werk?

De Bijbel noemt ieder die gelooft 'heilig': apart gezet, en toegewijd aan God. In de geschiedenis van de kerk komen wij 'heiligen' tegen die op een bijzondere manier toegewijd hebben geleefd. Af en toe zullen wij een van hen in de schijnwerper zetten. Want zij mogen niet vergeten worden. Hun voorbeeld wil bemoedigen en inspireren.

 

Reformator van Bohemen

Johannes Hus

 

Bij een bezoek aan Praag kun je er eigenlijk niet om heen: het herdenkingsmonument van Johannes (Jan in het Tsjechisch) op het Oude Stadsplein in het centrum. Maar wie was deze Jan Hus?

Hus werd geboren in 1369 in een klein dorpje aan de grens met Beieren. Als zestienjarige ging hij studeren in Praag en maakte hij een academische bliksemcarrière. Op zijn twintigste was hij meester in de letteren, op zijn eenentwintigste in de filosofie, op zijn drieëntwintigste doctor in de letteren. Uiteindelijk werd hij op zijn negenentwintigste rector magnificus van de universiteit van Praag.

Al een aantal jaren vieren we, als gezin, een van de kerstdagen met ‘vreemde’ gasten. Ieder jaar weer raakt dat deel uit het kerstverhaal mij in het bijzonder: ‘En er was voor hen geen plaats in de herberg’. Voor de Zoon van God was zelfs niet eens een warme plek om geboren te worden. Niemand was bereid zijn huis en hart te openen voor twee vreemde mensen met hun op komst zijnde kindje. Ze waren nergens welkom.

In het najaar van 2015 zaten de IJsselhallen in Zwolle overvol met ruim vierhonderd vluchtelingen uit met name Syrië. Deze mannen waren de verschrikkingen van de oorlog ontvlucht in de hoop spoedig met hun geliefden herenigd te worden. Zij hadden de gevaarlijke route genomen, zodat hun vrouwen en kinderen via een veilige weg de vrijheid konden bereiken.

Dit is de titel van een kort verhaal van de schrijfster Alice Walker, opgenomen in de bundel «cursief» Verliefd en verloren. «einde cursief» Zij begint het verhaal met de herinnering aan een lied, een spiritual:

I am going to sit at the welcome table.

Shout my troubles over.

Walk and walk with Jesus.

Tell God how you treat me.

One of these days!

 

Commentaar

  • Bijbelvertaling 2018-01-19 18:21:32

    Met klem ontraden van een Bijbelvertaling. Onze synode deed het in 2007. Inmiddels moet je je...

  • Geluk 2018-01-12 19:36:07

    Het is de tijd van het ‘gelukkig nieuwjaar’ wensen. Het gaat me nu niet om de discussie of die...

  • Nimmer in de duisternis 2018-01-05 09:52:09

    Een ster ging de wijzen uit het Oosten voor. Ze waren op weg gegaan, ook al leefden er...

  • Sneeuw 2017-12-21 20:44:42

    Op het moment dat ik dit commentaar schrijf kijk ik vanuit mijn studeerkamer uit op een wit...