ImageDe Amerikaanse schrijfster en christin Jeanette Howard bespreekt in alle openheid de spanning tussen haar geloofsovertuiging en haar gevoelens. Er was en is voor haar een weg te gaan. Een weg tussen de mensen, tussen christenen. Een weg met God. Dat laatste is voor haar het vertrekpunt en criterium.

De omslag suggereert dat haar weg is door de woestijn. Maar wel een weg naar het Beloofde Land, dat is uitkomen op die plek die God voor jou heeft bedoeld. Die plek is niet onbekommerd. Net zoals de Hebree?n in het Beloofde Land niet achterover konden leunen, zo ook kan zij, wanneer ze alles een plaats gegeven heeft, niet achterover leunen. Het is voortdurend leven door het geloof, wat zo prachtig uitgediept en uitgebeeld wordt in de brief aan de Hebree?n. Centraal in haar betoog staat de overtuiging: ?Onze beloning voor een getrouwe wandel met God, waarbij we niet toegeven aan homoseksuele relaties, is niet per se een huwelijk en kinderen, heteroseksualiteit of zelfs een geweldige bediening, hoewel deze dingen wel mogelijk zijn. Onze beloning is dat we rusten in Gods volmaakte plan voor ons leven.? Pag. 11.

Meer dan driehonderd mannen en vrouwen, meest ouderen en enige jongeren, kwamen van 19 september 2009 - 20 maart 2010 op negen zaterdagen bijeen voor de Vormingscursus in de Chr.Geref. Kerken. In Apeldoorn, Drachten, Goes en Sliedrecht behandelden hoogleraren en predikanten onderwerpen over identiteit en seksualiteit, het pastoraat, de belijdenisgeschriften, de apostel Paulus en het bijbelboek Dani?l. In dit artikel gaat ds. D. Quant in op algemene vragen rond identiteit en sexualiteit.
 
Iedere gelovige, elk mens komt voor de beantwoording te staan van vragen als: waar kom ik vandaan? Wie ben ik zelf? Waar ga ik naar toe? Wat is het doel van het leven? Allemaal vragen die cirkelen rond de identiteit van een mens. De beantwoording van deze vraag heeft gevolgen voor elk levensgebied.

God als Schepper en Onderhouder van het leven
Aan het begin van het leven staat het scheppend initiatief van de drie-enige God (Gen. 1:26,27 en 2:7, vgl. 1:30; Joh. 14:7 en 1:18; NGB art. 12). Voor de vraag naar de identiteit van elk mens is dit een belangrijk gegeven, vgl. HC zondag 3. De mens is gesteld in de verhouding tot Hem die hem tot leven riep. Ook na de zondeval is dit principe gebleven. Het betekent dat de mens zelf niet g?ddelijk is, maar sch?psel. En voor de bedoeling van zijn leven is hij aangewezen op erkenning van en ontmoeting met de Schepper, die hem de levensadem inblies en van wie hij door moedwillige ongehoorzaamheid afscheid nam. Vgl. ook 1 Kor. 15:45, Job 27:3 en 33:4. Na de zondeval is hij wel mens gebleven, zij het met een geschonden identiteit; vgl. ook NGB art. 14.

ImageIn het vorige artikel heb ik geprobeerd uit te leggen dat effici?nt vergaderen zeker in de kerk, een hele kunst is. Het hangt van heel veel factoren af: agenda, voorbereiding, houding tijdens de vergadering, discipline, de voorzitter, het onderwerp, enz. In dit vervolgartikel wil ik proberen een handreiking te doe hoe er effici?nter vergaderd kan worden aan de hand van de agenda.

In veel gevallen ziet die er als volgt uit (zie in het kader een voorbeeld).

1. Opening
2. Notulen
3. Terreinonderhoud
4. Contributiewijziging
5. Begroting 2011
6. W.v.t.t.k. (wat verder ter tafel komt)
7. Rondvraag
8. Sluiting
 
Degene die deze agenda zonder enige toelichting heeft rondgestuurd, weet precies wat bij welk onderdeel ter sprake komt. Maar de overige commissieleden hebben geen flauw benul wat er bedoeld wordt met bijv. terreinonderhoud. Dus kunnen ze zich er ook niet echt op voorbereiden. En dan dat w.v.t.t.k. Misschien heeft een van de leden een zaak waar hij graag over wil spreken, maar de mede commissieleden weten hier niets van. Dus ook voor hen weer lastig om zich hierop voor te bereiden.
De ideale agenda bestaat natuurlijk niet. Maar een agenda, waarin de leden correct worden ge?nformeerd, waarin helder omschreven wordt waar het om gaat, welke besluiten er moeten worden genomen op grond van diverse overwegingen, zal zeker bijdragen tot effici?nter vergaderen.

ImageOp 14 juni a.s. is het 25 jaar geleden dat ds. J.Bosch als predikant werd bevestigd in de gemeente van Surhuisterveen. In onderstaande Spotlight vertelt hij op verzoek van de redactie hoe hij deze 25 jaar als predikant heeft ervaren.
Een uniek beroep

In het interview dat bij mijn komst naar Groningen in het Kerkblad voor het Noorden verscheen heb ik gezegd dat ik direct weer predikant zou willen worden als ik een keuze zou moeten maken. In dat interview heb ik iets verteld van mijn motivatie om predikant te worden: de verkondiging van het evangelie van Jezus Christus ligt mij na aan het hart. In dit artikel wil ik het predikantschap van een andere kant benaderen. Voor mij is het ook een uniek beroep, omdat het zoveel facetten kent ?
De archeoloog (catechese en pastoraat): Mijn eerste gemeente (Surhuisterveen: 1985-1991) telde heel wat kinderen. Geregeld hielden we daarom een dienst waar de kinderen in het bijzonder bij betrokken werden. Dan was het niet altijd eenvoudig om als dominee een passende reactie te bedenken op wat de kinderen zeiden. In een kerkdienst ging het een keer over wat je later wilde worden. Toen ik vroeg aan de kinderen of ze dat al wisten, riep er ??n: archeoloog. Toch best een bijzondere reactie voor een kind van de basisschool. Daarom vroeg ik: vertel eens, waarom wil je archeoloog worden. Luid en duidelijk was het antwoord daarop: om toch! Tja, wat moet je daar op zeggen ? In ieder geval is het een uitdaging om als predikant met jongeren en ouderen om te gaan!

Meer dan driehonderd mannen en vrouwen, meest ouderen en enige jongeren, kwamen van 19 september 2009 - 20 maart  2010 op negen zaterdagen bijeen voor  de Vormingscursus in de Chr. Geref. Kerken. In Apeldoorn, Drachten, Goes en Sliedrecht behandelden hoogleraren en predikanten onderwerpen over identiteit en seksualiteit, het pastoraat, de belijdenisgeschriften, de apostel Paulus en  het bijbelboek Dani?l. In dit artikel ga ik in op het onderwerp pastoraat.
 
Pastoraat is afgeleid van het Latijnse woord ?pastor? en staat voor ?herderschap?. We herkennen het in woorden als: pastorie, pastoorse enz. In de christelijke gemeente neemt het een belangrijke plaats in: via het herderschap vindt er ontmoeting met gemeenteleden plaats. Dat gebeurt op grond van wat de Bijbel als het Woord van God daarover zegt, met elementen als verkondiging en gesprek in zich. Als we de Bijbel erop nalezen, komen we tot de ontdekking dat pastoraat benoemd kan worden als: onder de hoede van de Goede Herder in gehoorzaamheid aan zijn Woord en in de kracht van de Geest binnen de gemeente omzien naar mensen op hun levens- en geloofsweg binnen de context van de samenleving waarvan zij deel uitmaken.

Commentaar

  • Het kind en het badwater 2018-02-23 19:07:09

    Het overkwam me onlangs. Niet voor de eerste keer overigens. Iemand die schampere woorden uitsprak over...

  • Vmbo 2018-02-16 18:50:53

    Ouders zien graag dat hun kinderen goed presteren op school. En ook dat ze prima resultaten halen...

  • Communicatie 2018-02-09 19:11:28

    Overal gaat het erover: goed communiceren. Gemakkelijk gezegd, kennelijk niet zo gemakkelijk...

  • Protonen 2018-02-02 18:50:28

    Nou denkt u misschien: ‘Wat hebben protonen met ons kerkblad te maken? Trouwens, wat zijn...