'Dit gaat te ver', zo zei Esmé Wiegman, directeur van de christelijke patiëntenvereniging NPV. 'De overheid eigent zich hiermee zeggenschap toe over het menselijk lichaam. Als iemand te laks is om een keuze te maken, doet de overheid dat voortaan.'

Maar is het waar dat de overheid te ver gaat, nu de Tweede Kamer op 13 september heeft ingestemd met het actieve-donorregistratiesysteem (ADR)? Het punt is dat de kamer hiermee wil aandringen op een beslissing. Als iemand na twee oproepen nog niet heeft gereageerd, zal achter zijn naam 'geen bezwaar' worden genoteerd. Je kunt daarna altijd nog aangeven geen donor te willen zijn.

Lees meer: Donorregistratie

Hoe het heil tot iemand komt... Een tijd terug besteedde De Wekker hieraan aandacht. Ondermeer twee ouderlingen blikten terug op bijeenkomsten over dit onderwerp. De CGK-ouderling gaf aan bij de GKV de diepe eerbied te missen voor Gods Woord. Ook zou het accent binnen de GKV vooral liggen op de levenspraktijk.

Om met die eerbied te beginnen. Bij mijn overstap van GKV naar CGK, tien jaar terug, merkte ik verschil. CGK-predikanten spraken over God bloedserieus. Door hen kreeg ik meer dan ooit het besef dat er iets gaande was. Dat er Iemand gaande was. Dat God écht bestond, en niet maar bij wijze van spreken. Of stond ik er op dat moment wat meer open voor?

Lees meer: Wat voor plek is de kerk

Elk jaar voor de vakantie sta ik voor dezelfde praktisch onmogelijke opdracht. Ik sta voor de boekenkast en moet beslissen welke vier a vijf boeken ik meeneem. Drie weken was vroeger minimaal tien boeken, maar met drie (kleine) kinderen komt er van lezen een stuk minder. Maximaal vijf boeken dus… Meer niet, dan moet je ook op vakantie weer kiezen en kun je nog niet alles lezen.

Bij de keuze voel ik altijd een innerlijke strijd. Er staan altijd teveel ongelezen boeken in mijn kast. Ik wil geen studieboeken meenemen, maar wel graag boeken lezen die een beetje inhoud hebben. Boeken waar ik iets van leer of die in elk geval informatief zijn. Alleen maar spanning voelt als tijdverspilling. Ik maak het mezelf eigenlijk altijd weer te moeilijk. Neem een boek mee waar ik niet echt zin in heb, maar die ik wel graag een keer gelezen wil hebben. En ik neem boeken niet mee waar ik heerlijk in weg kan zakken. Eigenlijk gaat het nooit helemaal goed. Ik maak er een te groot punt van.

Lees meer: Mintijteer

Traditiegetrouw is de tweede zondag in september de startzondag, waarbij de nadruk vooral op onze jongeren is gericht. Gods Woord staat zo’n dag centraal: vaak ’s morgens voor de jongste jeugd en ’s middags voor de oudere jeugd. In diverse gemeenten komen de jongeren ’s avonds bij hun predikant of jeugdouderling(en) samen om na een maaltijd met elkaar in gesprek te gaan. Mooi is dat. Even terzijde: er zijn soms gemeenteleden die het bijwonen van een kerkdienst, waarbij de nadruk van de verkondiging en de rest van de dienst komt te liggen bij onze kinderen en jongeren, niet nodig vinden. Ze komen niet. Jammer! Een valse start?

Lees meer: De start

Voor de meesten van ons zijn de vakanties voorbij, alles gaat weer zijn gewone gang: de kinderen gaan weer naar school, jongeren gaan weer aan de studie, veel volwassenen pakken hun werk weer op. Maar hoe doen we dat als christen, als navolgers van Jezus? Zijn we in staat verschil te maken?

Lees meer: Randverschijnsel?

Commentaar

  • Soft godsbeeld 2017-05-19 14:11:52

    Tjonge, dat waren echt twee elkaar tegensprekende stukken in het Nederlands Dagblad van zaterdag...

  • Ramkoers 2017-05-12 18:34:37

    Stel er is een kerkverband. En stel dat er binnen dat kerkverband een belangrijk verschil van...

  • Ketting van leven 2017-05-05 17:55:23

    Elk jaar houden de leerlingen van groep 7 van de beide basisscholen in ons dorp een herdenking bij het...

  • Eer en deftige gewaden 2017-04-21 07:31:13

    ‘Hoe kunnen jullie geloven, eer bij elkaar in ontvangst nemende en de eer bij de enige God niet...