In Opbouw van twee weken geleden schreef Emmy Viezee-Fock over het ontstaan van tradities. Ze deed dat aan de hand van een ervaring die misschien ons ook wel aan het denken kan zetten. Zo beschrijft ze een ontmoeting met een jonge vrouw die haar vertelde over de al heel lang bestaande vakantiebijbelschool. Emmy wist daar (zonder dat deze jonge vrouw daarvan op de hoogte was) echter alles van, omdat zij bij de oprichting tot de initiatiefnemers had behoord. Ze schrijft dan: ?De groep die destijds het initiatief nam, bestond uit jonge honden van begin of midden twintig en ik was ??n van hen. Ik zou haar dus precies kunnen vertellen hoe lang dat werk bestaat. Ruim driehonderd kinderen uit de aanpalende nieuwbouwwijk kwamen er in die tijd op af. 'Hoeveel kinderen komen er en hoe vullen jullie de week in?', vraag ik belangstellend. Tot mijn ontsteltenis somt ze hetzelfde programma op dat we dertig jaar geleden in elkaar hadden gezet: bijbelverhaal, werkje, 's middags vossenjacht, spelmiddag, filmmiddag, op donderdagmiddag vrij en op vrijdagmiddag afsluiting met pannenkoeken. Ik geloof mijn oren niet. En dat alles wordt georganiseerd voor een kleine 30 kinderen. Ja, ik weet het: al bereik je er maar ??n. Maar het gaat wel om 30 kinderen van orthodoxe signatuur. 'Waarom hebben jullie op donderdagmiddag vrij?' Ze kijkt me ernstig aan en zegt met zekere vroomheid: 'Dat is een middag van bezinning'.
Lees meer: Een vrome saus

Ieder mens wil graag vaste grond onder de voeten hebben. We streven allemaal naar een basiszekerheid in ons bestaan. Het woord ?bestaan? kan verschillende betekenissen hebben. Ik noem er twee die vandaag bijzonder actueel zijn en de gemoederen van velen danig beheersen, namelijk de kwaliteit van ons leven, zeg maar onze gezondheid ?n de middelen om ons leven in stand te houden, waarbij we vooral kunnen denken aan de mogelijkheid om inkomsten te kunnen verwerven. Populair gezegd: om de kost te verdienen. Hoewel beide aspecten van ons bestaan altijd al kwetsbaar zijn geweest ? iedereen kan ziek worden en er zijn altijd mensen geweest die met een minimum aan inkomsten rond moesten komen -, houden ze ons nu toch meer dan ooit bezig.

Wat allang voorspeld werd, is inmiddels werkelijkheid geworden. Ik bedoel de grieppandemie. De wereldwijde verspreiding van een nieuw griepvirus, begonnen in Mexico, die overgedragen wordt van mens op mens. Ongeveer iedere dag worden we er via de media wel mee geconfronteerd en over ge?nformeerd.
Lees meer: Bedreigd bestaan

GertJan Segers (zendingswerker in Ca?ro voor de GZB) schreef op 23 december een column in het Nederlands Dagblad over de deprimerende kerkelijke perikelen in Nederland. Over de 'nieuwe vrijmaking', de moeizame eenwording van hervormd, gereformeerd en luthers Nederland, de doorstart van de Gereformeerde Kerken en hersteld hervormden, elkaar bestrijdende flanken in reformatorische kerken, en van de nieuwe spanningen binnen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).
Lees meer: Verdeeldheid

Het is al weer een poos geleden ten tijde van  het bewind  van Rita Verdonk, dat onze jongste zoon (van Afrikaanse komaf) ons de vraag stelde of hij ook het land uitgezet kon worden.
We konden hem geruststellen door hem te vertellen dat hij een Nederlander was geworden. En mocht Rita alleen op zijn kleur afgaan, dan kreeg ze het met ons te doen.
In de loop van de tijd kregen we van onze zoon geregeld signalen dat hij zich gediscrimineerd voelde. Soms werd hij echt gediscrimineerd, maar soms ook niet. Maar daardoor werden we er ons wel meer van bewust dat het hebben van een kleurtje in ons land niet altijd eenvoudig is. Wij zien het niet (meer) dat ons kind bruin is en een kop vol krullen heeft. En gelukkig velen met ons niet. Maar het treft ons ook nog steeds pijnlijk als mensen in onze naaste omgeving opmerkingen maken als: ?Jullie zijn er zeker wel aangewend h??? Jazeker, wij zijn er aangewend, en we vinden hem prachtig.
Lees meer: Discriminatie

De beelden van de executie van Saddam Hoessein staan nog steeds op mijn netvlies. Ingrijpend was het om te zien hoe een mens door ophanging aan het einde van zijn leven komt. Indrukwekkend vond ik de (ogenschijnlijke) rust waarmee hij de dood tegemoet trad. De waardigheid waarmee Saddam dat deed.
In schrijnend contrast daarmee stond de wijze waarop zijn beulen met hem omgingen: door hem te treiteren en uit te schelden. Gebrek aan respect bleek ook uit de opnamen die met een mobiele telefoon van de executie gemaakt werden, ondanks het verbod. En uit het wereldwijd verspreiden van die beelden. Hoe was dit mogelijk? Hoe was het mogelijk dat andere beulen, vijanden van Saddam de offici?le beulen aan de kant konden schuiven?  
Lees meer: Saddam Hoessein

Commentaar

  • Soft godsbeeld 2017-05-19 14:11:52

    Tjonge, dat waren echt twee elkaar tegensprekende stukken in het Nederlands Dagblad van zaterdag...

  • Ramkoers 2017-05-12 18:34:37

    Stel er is een kerkverband. En stel dat er binnen dat kerkverband een belangrijk verschil van...

  • Ketting van leven 2017-05-05 17:55:23

    Elk jaar houden de leerlingen van groep 7 van de beide basisscholen in ons dorp een herdenking bij het...

  • Eer en deftige gewaden 2017-04-21 07:31:13

    ‘Hoe kunnen jullie geloven, eer bij elkaar in ontvangst nemende en de eer bij de enige God niet...