Stel: In het voorjaar krijgt u ineens zin in een appeltje. Maar de fruitmand is helaas leeg. Geen nood, want in de tuin staat een appelboom.
Bij de boom gekomen is er geen appel te bekennen. Woedend loopt u naar de schuur, pakt een bijl en hakt de boom om. Nu geen appel - dan maar nooit meer een appel.
De buren, die het zien, beginnen ernstig aan uw verstandelijke vermogens te twijfelen. En terecht.

Deze week lazen we een dergelijk verhaal in de Bijbel.
Jezus, op weg naar Jeruzalem, krijgt honger. In de verte ziet hij een vijgenboom staan en Jezus gaat er naar toe om te eten. De evangelist Markus schrijft dan dat het nog geen vijgentijd is. Als er dan ook niets te eten valt, wordt Jezus zo boos dat hij de boom vervloekt. Als ze er de volgende dag langskomen, is de boom verdord.

Als je dit zo leest, dan verdenk je Jezus toch wel van onredelijk gedrag. Want hoe kan hij nu verwachten dat er iets aan die boom moet zitten, terwijl het nog veel te vroeg in het jaar is. Na het Bijbellezen hadden we het er over dat dit gedrag toch helemaal niet bij de Here Jezus past. Hij was altijd bezig met mensen beter te maken, doden op te wekken. Er staat zelfs geschreven: het geknakte riet zal Hij niet verbreken. Hij is altijd bezig om heel te maken. En dan verwoest hij een boom die niets verkeerds doet!
Waarom?
We kwamen er niet uit.
Lees meer: Vrucht dragen

Zo maar even een rijtje koppen die ik op een nieuwssite op internet tegenkwam:

?Productie en omzet industrie blijven laag?, ?CPB minder somber over werkloosheid?, ?Bescheiden winst voor ING?, ?Aantal faillissementen verdubbeld?, ?Weer minder verhuizingen?, ?Kabinet waakt voor optimisme?, ?Nederlandse economie verder gekrompen?, ?Duitse economie groeit weer?, ?Aegon boekt toch verlies?, ?Nederland blijft in recessie?, ?Flinke daling aantal vacatures?, ?Franse economie uit recessie?, ?Nederland nog niet uit recessie?, ?Huizenprijzen blijven dalen?, ?Zorgpremie wordt fors duurder?, ?ING positiever over Nederlandse economie?, ?Balkenende pessimistisch over recessie?.

En dit is alleen nog maar een rijtje van de tweede week van augustus. Daarvoor en erna zullen nog tientallen van dergelijke krantenkoppen verschijnen. Wanneer je dit zo leest, is het een en al doffe ellende. We zitten diep in de recessie en dat gaat nog wel een tijdje duren. Frankrijk en Duitsland krabbelen weer wat op, maar voor Nederland geldt dat nog niet. We moeten niet vergeten dat Frankrijk en Duitsland beide grote auto-industrie?n hebben, die door regeringsingrepen weer enigszins gaan renderen, bijvoorbeeld door de slooppremie. Voor Nederland geldt dat uiteraard niet.

Lees meer: Optimisme

Enige verstrooide gedachten over vakantie vieren. Mijn voeten bungelen in het water, de zon kietelt mijn nek. De zin om te schrijven is er maar zo- zo. ?Laat me nu effe met rust?. Maar ja, rooster is rooster. Geef je commentaar. Vooruit dan maar, zucht en pff... wat een hitte! Laat ik dan maar dichtbij huis blijven. Dat is voor ons in deze weken: een tent. Nou ja, een tent. Hij mag er wezen. Zo?n bungalow, weet u wel, inclusief een huig, zodat je de stangen niet ziet en inclusief gordijntjes. Dat staat zo schattig. Overigens doen wij het wel redelijk primitief. Geen koelboxen en portable TV met schotel. Zelfs niet zoiets als een ?schuttel-braai? of ?chemisch toilet?. Dat laatste is ?s morgens zo g?nant om te legen! Dan liever met een slaapdronken kop door het duister richting de plasplaats. We slapen laag bij de grond. Gewoon luchtbedje, slaapzakje en hup ?onder de wol?. Voor ons niks geen glamping op de camping!
Lees meer: Glamping op de camping

Naast mijn dagelijkse werk mag ik zo nu en dan graag even in onze tuin werken: snoeien, de dode bloemen verwijderen, gras maaien, enz. Wat ik het minst leuke in de tuin vind om te doen is onkruid wieden tussen de tegels en straatklinkers. Ik kan natuurlijk ook met een spuitbus het onkruid te lijf, maar voor mijzelf ben ik daar geen voorstander van. Dus neem ik vandaag een mesje en probeer het allemaal zo goed mogelijk te verwijderen. Wat daarbij opvalt, is dat waar het minst gelopen wordt, het meeste onkruid groeit. Het stukje van de voordeur naar de openbare weg is vrij schoon. Niet verwonderlijk, want hier worden de meeste voetstappen gezet. Onkruid tussen de tegels, iets ergers is er bijna niet. Je ziet dat ook wel op die oude binnenweggetjes. Boven Dokkum is ook een aantal wegen, waar zo nu en dan alleen landbouwverkeer over rijdt. En een onkruid dat daar groeit!

Terwijl ik zo bezig ben, schiet mij ineens iets te binnen over onze vakantie van een aantal jaren terug. In het dorpje stond een mooi idyllisch kerkje, mooi verscholen tussen de bomen. Vanaf de weg te bereiken via een pad, bestraat met klinkers. Tussen de straatklinkers groeide overal gras en diverse soorten onkruid. Een teken, dat er maar weinig voetstappen over gingen? Ik vrees van wel. Het kerkje kon gemakkelijk 200 mensen herbergen. Maar hoeveel zouden er zondags nog over die straatklinkers lopen om het Woord van God te horen? Dertig misschien? Duidelijk was wel, dat het er niet veel waren, want anders zou het onkruid weinig kans krijgen. En dan hebben we het alleen nog maar over het onkruid tussen de straatstenen.

Lees meer: Onkruid

Schimmen luidt de titel van een kort verhaal van de Amerikaans-joodse schriiver Chaim Potok. In 1987 voor het eerst gepubliceerd als Ghosts. Het gaat in dit verhaal over een conflict tussen een rabbijn en de rijke Gevaryahu. Eerstgenoemde maakt duidelijk dat de stoelen in de nieuwe synagoge op een bepaalde manier moeten worden neergezet. Laatstgenoemde is het daar absoluut niet mee eens. De ik-persoon van het verhaal wordt als neutrale man gevraagd in het conflict te bemiddelen. Hij bezoekt eerst de rabbijn. Ze praten een poosje over de gewenste opstelling van de stoelen. En dan stelt de ik-persoon de centrale vragen: ?Wat is er? Waar gaat het hier echt om?? Het blijkt dat de rabbijn vlak na de Kristallnacht gevlucht is uit Tsjechoslowakije naar Engeland. Hij voorzag dat hetzelfde ook in zijn land zou gaan gebeuren. Hij raadde zijn mensen dringend aan hetzelfde te doen als hij. Maar niemand ging met hem en zijn vrouw mee. Na de oorlog komt hij erachter dat geen van de gezinnen het had overleefd.
Lees meer: Maarten

Commentaar

  • Bereikbaar 2017-08-18 18:57:35

    Mijn vrouw klaagt nogal eens dat ik soms praat als een oude man. Ik had veertig jaar eerder...

  • Vervolgde kerk 2017-08-04 17:51:24

    ‘Ik denk vaak aan de oorlog’, zegt ze, ‘maar wij, wat kunnen wij nu verliezen, een beetje privacy...

  • Stel dat het waar is… 2017-07-21 18:16:38

    Gijsbert van den Brink, hoogleraar aan de VU, is een man met een missie. Hij is van mening, dat...

  • Een sprookje 2017-07-14 17:11:36

    Er was eens een vrouw. Zij was een goede hulp, ja, een geweldige hulp. Dat vond iedereen. En het...