In de vergadering van de classis Zwolle werd aan ds. Arjan Hilbers emeritaat verleend. Dat betekent dat hij op 1 september dit jaar na bijna tweeënveertig jaar actieve dienst zal terugtreden. Dat raakt ons hele kerkverband, omdat hij sinds 1 september 2006 als zendingsconsulent werkzaam is geweest voor deputaten buitenlandse zending.

 

In het classisverslag zoals dat onlangs werd gepubliceerd in het Kerkblad voor het Noorden, werd al vermeld dat hij in zijn werk voor de zending heel wat plekken op aarde bezocht heeft: van de koudste tot de warmste streken. Hij heeft de betrokkenheid van onze kerken bij de zending van onze kerken in de laatste jaren van heel nabij meegemaakt. Hij weet zodoende niet alleen van de kou en de warmte in de zending, maar ook van het hoe en waarom.

Het riet waarover de Bijbel spreekt, was behoorlijk stevig, en het kon wel twee meter hoog worden. Het kwam in Palestina en Syrië veel voor, in waterrijke gebieden, en stond daar dicht op elkaar zodat je er moeilijk doorheen kon komen. De bloemen zijn wit en hebben de vorm van een pluim, zoals bijvoorbeeld bij suikerriet. De stengels zijn sterk. Je zou daarvan een mooie wandelstok kunnen maken. Of een hengel. Maar ze werden ook wel gebruikt om er een fluit uit te snijden.

De spelling van namen, zoals Van den Bosch of De Witt, blijft onveranderd. Dat om diezelfde reden sommige christenen de weergave van de Godsnaam met Heere onveranderd willen laten, is voor de auteur een bewijs van de christelijke praktijk om ruzie te zoeken. In dit verband maakt hij de opmerking, dat Abraham Kuyper de eigenaardige gewoonte had een gearticuleerde e aan de naam van de Allerhoogste vast te plakken. Maar de e die achter Heer stond, sprak Kuyper gewoon uit, net als zijn tijdgenoten. Trouwens niet alleen zij. Nog vreemder is zijn opmerking dat de Statenvertaling de naam van God als HEERE weergeeft als uit het Hebreeuws wordt vertaald en met Heere als het een andere grondtaal betreft.

In 2013 hebben de auteurs een serie toespraken gehouden over de eerste brief van Petrus. Ze deden dat in Via Nova, een jonge kerk in Amsterdam. Een vervolg daarop was het boek ‘Vreemdelingen en priesters’, dat door de ogen van deze brief kijkt naar het christen-zijn in Nederland. Veel christenen voelen zich steeds meer een minderheid in de samenleving. Hoe ga je daarmee om? Omdat veel lezers geraakt werden door dat boek, hebben de beide voorgangers besloten om de toespraken uit 2013 in een wat bewerkte vorm te bundelen en uit te geven. Het thema is: vreemd zijn in deze wereld. Wat houdt dat in? Hoe vorm je als christenen een gemeenschap?

Commentaar

  • Antisemitisme 2018-05-25 19:09:50

    Israël heeft zijn grenzen verdedigd tegenover Palestijnen die de staat bedreigden bij zijn...

  • `Pinkstergeest: op naar het feest! 2018-05-18 14:17:04

    Pinksteren: we gedenken en vieren dat de Geest is uitgestort. We staan stil bij zijn komst...

  • Beoordeling 2018-05-04 08:06:34

    Op nos.nl las ik over de drang van bedrijven om hun klanten te vragen om een beoordeling. Of het...

  • Geldzaken 2018-04-27 07:52:47

    Een alarmerend bericht van het Nibud: zo’n veertig procent van de mensen die een enquête over hun...