Afgelopen week stond er een grote verhuiswagen voor de deur. Nee, nog niet om alle spullen in te laden. De meneer van het verhuisbedrijf kwam langs om een inschatting te maken van onze inboedel, te bekijken of het gaat lukken om alles in één dag te verhuizen en om een offerte te maken. Het valt mee: het lijkt allemaal in een dag te gaan lukken. Nog even wachten en dan komen de verhuisdozen en boekendozen onze kant op.
Er komt heel wat bij kijken, bij een (aanstaande) verhuizing. In de zomer nam ik het beroep aan naar Kampen en aan het begin van de kerstvakantie staat de verhuisdag gepland. Het is een bijzondere tijd, die tussentijd. Uiteraard zijn we nu nog volledig bezig met het werk in de gemeente in Nieuwe Pekela. Het seizoen met Bijbelonderwijs en belijdeniscatechisatie is gestart. De kerkenraad heeft al een paar keer vergaderd. Een gemeenteavond wordt voorbereid. Huisbezoeken worden afgelegd en preken geschreven. Maar tegelijk zijn we af en toe wel bezig met de aanstaande verhuizing. Scholen zijn bezocht om te onderzoeken waar straks de kinderen naar school gaan. Plannen worden gemaakt voor de bevestiging- en intrededienst. De pastorie is bekeken en daar worden heel wat klusjes gedaan, zodat we er straks mooi in kunnen. Zo is er heel wat voor te bereiden: welke kleur komt er op de muren? Welke vloer kiezen we uit? Verhuizen we de trampoline ook mee? Wie komt straks in welke kamer te slapen en moet er nog wat worden geïsoleerd?
Zo gaat dat dus: enerzijds volop hier aan het werk, maar tegelijk bezig met ons leven ‘straks’. Deze ‘verhuisperikelen’ zetten me soms stil. Ik ben nu bezig met de voorbereidingen op deze verhuizing. Maar ben ik ook zo bezig met die andere verhuizing, waar de Bijbel over spreekt? Want in de Bijbel lees ik dat we hier op aarde geen blijvende stad hebben. We belijden dat we allemaal pelgrims zijn, op reis naar ons hemelse Vaderland. We zijn voorbijgangers, deze aarde is niet onze eindbestemming.
Zolang we hier op aarde leven zijn we geroepen om volop ons werk te doen, onze gaven en talenten in te zetten, ons in te zetten voor de vrede van onze woonplaats, in onze omgeving te getuigen van de wonderdaden van onze Here en Heiland en te leven naar Zijn wil. Tegelijkertijd klinkt in Gods Woord voortdurend de oproep om te zoeken naar de dingen die Boven zijn en om tijdens onze aardse wedloop ons oog gericht te houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.
Wij weten toch dat we allemaal op een dag zullen moeten verhuizen? Niet naar een huis of appartement in een dorp of stad. Niet een woning gemaakt van steen en hout. De Bijbel spreekt van een ‘hogere’ verhuizing. Paulus schrijft in 2 Korintiërs 5 dat ons aardse huis (ons lichaam) eenmaal zal worden afgebroken. Wie in dit leven schuilt bij de Zoon van God, mag geloven dat er een eeuwige, hemelse woning klaar staat.
In welke woning we nu ook wonen, laten we toch goed voorbereid zijn op deze verhuizing! Zalig hij die in dit leven Jakobs God ter hulpe heeft.
Sjors Bulten, Nieuwe Pekela