Woedend zijn ze. Woest. De farizeeën en de andere geestelijke leiders van het volk van Israël. Al maanden volgen hun spionnen die rabbi Jezus uit Nazaret met zijn leerlingen. Vandaag is er weer een incident. In de tempel. Hún tempel. En dat tijdens het feest van Loofhutten.

 

Op de eerste avond van het Loofhuttenfeest steken de priesters grote kandelaars en schalen met olie aan in de tempel. Het vuur hiervan zet het enorme complex van hun tempel in een feestelijk licht. Dat licht in de tempel is voor de gelovige Israëliet het symbool van de vuurzuil, het licht dat hun voorouders in de nacht is voorgegaan op hun reis door de woestijn. Die vuurzuil, dat licht in de duisternis is … God Zélf. Hij wijst het volk van de Israëlieten de weg naar het land dat Hij hen heeft beloofd. Hij is het Licht dat hen voorgaat!

 

Dat is vele generaties terug. De mensen in de tijd van Jezus denken: ‘Onze tempel, dat is de plaats waar God nú woont. Hier moeten de mensen naar toe komen om God – het Licht - te ontmoeten. Onze tempel … dat is het licht voor de wereld!’ Begrijp je nu hoe woedend de geestelijke leiders van Israël op die rabbi uit Nazaret zijn? Juist op déze plek, de plek waar de kandelaars en de vuren zijn aangestoken, zegt Jezus: Ík ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft het licht dat leven geeft (Joh. 8:12). Of met andere woorden: ‘Zoals God in de woestijn het licht was voor het volk van Israël, zo ben Ik nu het licht dat leven geeft aan iedereen.’

 

‘Wie denkt Hij wel Wie Hij is?’ De farizeeën en de andere geestelijke leiders kunnen die rabbi uit Nazaret niet uitstaan. Al hun heilige huisjes gooit Hij omver. Hun haat wordt met de dag groter. Uiteindelijk zullen ze Hem monddood maken. Ze zullen zijn licht voorgoed doven! ‘Weg met Hem!’ Lang zal het niet meer duren. Jezus wéét wat er gaat gebeuren. Zijn leerlingen zullen op de vlucht slaan. Ze zullen hun Meester in de steek laten. Niet alleen Híj … maar ook zíj zullen door hun volksgenoten gehaat en vervolgd worden. Al kunnen ze zich dat nu nog niet voorstellen, het is slechts een kwestie van tijd. Het afscheid komt steeds dichterbij. Nog maar drie dagen, dan is het Goede Vrijdag! ‘Moed houden!’ ’Volhouden!’ ‘Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houdt moed: Ik heb de wereld overwonnen.’

 

En na deze woorden gaat Jezus is gebed (Joh. 17:1-8). Het is het meest bijzondere gebed dat in de Bijbel is opgeschreven. Het is een gebed van Jezus met zijn Vader in de hemel. Het einde nadert. Jezus heeft zijn opdracht om het licht in de wereld te brengen … volbracht. Hij heeft op aarde de grootheid van God aan de mensen laten zien: denk aan zijn woorden; denk aan zijn wonderen, zijn genezingen. Hij heeft de mensen de weg terug naar God gewezen. En nu vraagt Hij zijn Vader om weer te mogen thuiskomen. Zijn leerlingen zullen straks zijn werk in deze wereld voortzetten. Zij zullen het Licht … doorgeven!

 

Want gelukkig, eindelijk is het ‘licht’ bij hen doorgebroken. Ze begrijpen nu … dat alles wat rabbi Jezus hen heeft geleerd en wat Hij op aarde heeft gedaan … van God komt. Nu geloven zij dat Jezus door God naar deze wereld is gezonden: Hij is het licht voor de wereld.

Het is best wel opvallend hoe vaak Johannes het in zijn evangelie over de wereld heeft. Je moet weten dat voor Johannes de wereld gelijk is aan het rijk van de duisternis, het koninkrijk van Satan. Het is de wereld waarin mensen leven zonder God. De wereld waarin het donker en duister is. Waar de zonde het voor het zeggen heeft. In díe wereld, die God-vijandige en donkere wereld, is Jezus gekomen. Hij is de strijd aangegaan met de heerser van deze wereld: de duivel, Satan. Hij heeft uiteindelijk het rijk van de duisternis verslagen. Dat wordt ook duidelijk als op Goede Vrijdag na een drie uur durende angstaanjagende duisternis God zijn licht weer op aarde laat schijnen.

 

Wie een volgeling van Jezus wil zijn kan deze wereld niet ontlopen. Wie echter in Jezus gelooft, wie in Jezus God de Vader heeft leren kennen, wandelt niet langer meer in het donker, in de woestijn van het leven. Jezus, het Licht wijst je de weg naar het land van Gods beloften. Het land waar het licht … leven is!

 

---

 

Deze overdenking is (met enige aanpassingen) overgenomen uit het Wie is Jezus. Meditaties voor de Stille Week, geschreven door Jan K.C. Kronenberg (1952-2023), die onder andere de gemeenten van Stadskanaal en Leeuwarden heeft gediend. Het boekje dat is verschenen in 2015, bevat afbeeldingen van linoleumsneden die gemaakt zijn door Jellie Bergsma-Wielinga.