Van 20 tot 23 april was ik samen met een paar honderd andere predikanten op de conferentie in Yarnfield, georganiseerd door de Banner of Truth. Al vele jaren komen kerkelijk werkers, theologiestudenten en dominees in Engeland samen om gevoed en geïnspireerd te worden. Dit jaar was het thema Revival, oftewel: opwekking, herleving.
Als je aan opwekking denkt, denk je misschien aan de liederen uit de opwekkingsbundel, of aan de pinksterconferentie die jaarlijks wordt gehouden in Biddinghuizen. Opwekking, in het woord zit het al: je wordt aangespoord, opgewekt, aangevuurd. Samen met voorgangers uit verschillende landen stonden we stil bij geestelijke herleving.
Misschien onverwacht bij een conferentie over revival: iedere avond was er een meditatie vanuit Klaagliederen. (Wanneer was het voor het laatst dat u een preek hoorde vanuit dit bijbelboek?) De auteur van Klaagliederen schrijft vanuit de diepte: over de ballingschap, de verwoesting van de stad Jeruzalem, er is afwezigheid van troost. Wat wordt hier een diepe klacht verwoord!
Veel meer is te zeggen over de diepte van Klaagliederen. Maar wat bij mij vooral bleef hangen, was het gegeven dat een klacht over verlies ook gepaard kan gaan met revival. In onze dagen zijn er ook veel redenen om over te klagen en over te rouwen. De zorgen binnen ons kerkverband, het verlies van gemeenteleden, de onrust in de wereld om ons heen. Als wij een klaaglied zouden moeten schrijven over onze wereld, zouden we best wat op papier kunnen zetten.
Maar het Evangelie vertelt ons dat we levende hoop mogen hebben. Niet om de rouw en de klacht maar snel weg te schuiven. Niet om blind te zijn voor de erge dingen die gebeuren. Maar wel omdat we levende hoop hebben vanwege de opstanding van onze Here Jezus Christus (1 Petr. 1:3). En die Here Jezus heeft beloofd dat er een andere Trooster zou komen. Die Heilige Geest is ook gekomen, uitgestort op het Pinksterfeest. Die Geest van Christus is nog steeds actief, wekt nog steeds mensen op en zorgt nog steeds voor een herleving van het geestelijk leven!
We leren uit Gods Woord dat klagen over de situatie van de kerk en de wereld hand in hand mag gaan met een gebed om revival, heropleving!
De kerkgeschiedenis laat op veel verschillende momenten zien dat er opwekkingen plaatsvinden. Dit gebeurt vaak in gure en goddeloze tijden. Het gaat vaak gepaard met een besef van zonde en schuld en het verlangen naar een opleving, ja naar Iemand die het Leven is!
Ook is duidelijk dat een herleving niet zomaar komt, maar dat er veel gebed aan voorafgaat. Een groepje mensen die trouw en volhardend bidt. Wordt er in onze kerken gebeden om opwekking? Om honger naar God, om in vuur en vlam te komen voor de Here?
Het is Goede Vrijdag geweest. Het is Pasen geweest. Op het Pinksterfeest werd de Heilige Geest uitgestort. Laten we bidden om brandende harten, om een opstekende wind, om de werking van Gods Geest ook vandaag. Een aansporing om te bidden om een herleving!
Sjors Bulten, Nieuwe Pekela