Onze tiener kleindochter in Engeland besprak onlangs met haar vriendinnen een serieus probleem. Ze vindt het moeilijk om als enige op school voor haar eten te bidden. Een van de vriendinnetjes wist raad. ‘Je kunt ook met je ogen open bidden.’ ‘Maar ik moet toch ook mijn handen vouwen’, bracht onze kleindochter er tegenin. ‘Nou dan doe je dat toch gewoon onder de tafel.’ Probleem opgelost. Nou ja… , dat is nog even de vraag. Moeten we ons geloof zo snel al gaan verbergen? In het RD van 25 september jl. stond een verslag van een toespraak van ds. A.Th. van Olst, voorzitter van de stichting De Ondergrondse Kerk. ‘Maak van vervolgde christenen geen slachtoffers, maar volg hen na in toewijding en volharding’, dat was de kern van zijn betoog.

De Protestanten krijgen een nieuwe regiopastor. Aldus de kop van een artikel in het dagblad Trouw van zaterdag 23 september. De PKN zit in zwaar weer. Al jaren daalt het ledenaantal met ongeveer 60.000 leden per jaar! Dat is net zoveel als het inwonertal van Hoogeveen. En als je er nog een dikke 10.000 leden bij optelt, heb je evenveel als ons totale ledenbestand. Dat komt neer op een krimp van ongeveer 3% per jaar. Bij ons is dat ruim 1%. Wij krimpen allebei. Een gedeelde zorg dus.  

Wat je zaait zul je oogsten, zo klonk het laatst enigzins waarschuwend in een preek. Foute keuzes hebben vroeg of laat gevolgen. Voor ondermeer je geestelijke weerbaarheid, die op hoge leeftijd toch al niet vanzelf spreekt...

Andersom geldt het ook. Dat je soms oogst wat je zelf nooit hebt gezaaid. Zo oogsten veel volwassenen de verwondingen ten gevolge van misbruik, mishandeling of verwaarlozing. Ánderen zaaiden dat... Hun geestelijke weerbaarheid is dan al jong gebroken.

Arthur Japin, een veelgelezen schrijver, was onlangs te gast bij Eva Jinek. Hij had het script geschreven voor een theaterstuk van Joop van den Ende, over een ongeneeslijk zieke vrouw die voor haar man een nieuwe vrouw zoekt. In die uitzending kwam ook naar voren dat Japin samenleefde met twee mannen.

Een van de vaste onderdelen van een kerkdienst is de collecte. In mijn eigen gemeente weet ik precies wanneer: na het dankgebed. Dus je weet wanneer je het geld, de collectebonnen of –munten gereed moet houden.

 

In de meeste gevallen wordt ook nog meegedeeld waarvoor de collecten bestemd zijn en dan zie je de diakenen opstaan om het geld in te zamelen. Je zou denken dat het bestemd is voor een diaconaal doel of op z’n minst voor zending en/of evangelisatie. In sommige gevallen is dat inderdaad ook het geval. In mijn eigen gemeente is de eerste collecte bestemd voor de kerk en de tweede voor iets buiten de kerk (diaconaat, enz.). En vaak doe je in elke collectezak hetzelfde bedrag zonder erbij na te denken.

Commentaar

  • Bijbelquiz 2017-11-17 18:20:07

    Op vrijdag 3 november jl. zond de EO de Nationale Bijbelquiz uit. Een van de vragen luidde: Wat...

  • Asiel vinden aan tafel 2017-11-10 19:11:24

    De muziek had wat aarzelend en voorzichtig geklonken. Tijdens een avondmaalsviering enige tijd...

  • Mijn laatste! 2017-11-03 19:03:04

    Het is bijna zo ver. Mijn periode als redactielid zit er bijna op. Met heel veel plezier heb ik...

  • Wintertijd 2017-10-27 14:50:16

    Het is weer bijna zover, dat moment dat we de klok een uur terugzetten en definitief richting de...