Zondag 28 maart werd kandidaat Richard van der Linden bevestigd in het ambt van predikant en werd hij verbonden aan de gemeente van Dedemsvaart. Dat gebeurde in een feestelijke dienst die geleid werd door zijn vader ds. Gert (G.P.M.) van der Linden.
Ds. Richard van der Linden komt dus uit een domineesgezin en weet wat het is om te moeten verhuizen. Zijn laatste verhuizing dateert van een klein jaar geleden: in de zomer van 2025 kwam hij met zijn gezin over vanuit Gorinchem naar Dedemsvaart. Hoewel hij nog niet beroepbaar gesteld was, was het besluit om naar Dedemsvaart te verhuizen ‘een stap in geloof’. Ds. Van der Linden was toen al een tijdje kerkelijk werker in de gemeente van Dedemsvaart en de kerkenraad had al een tijdlang het voornemen om hem te beroepen, zodra hij beroepbaar gesteld zou worden.
Ds. Van der Linden is getrouwd met Marieke en ze hebben twee kinderen: Daan (22) en Liza (20). Vanwege hun werk en studie in Gorinchem zijn zij niet mee verhuisd naar de pastorie in Dedemsvaart. Ze hebben, mede daarom, besloten om hun huis in Gorinchem aan te houden. Ook Marieke werkt nu nog als leerkracht op een basisschool in Gorinchem, tot aan de zomer van dit jaar. Overigens hebben zij elkaar ontmoet op de PABO.
Roepingsbesef
Op de vraag of het feit dat zijn vader predikant is, invloed heeft gehad op zijn roepingsbesef gehad, geeft ds. Van der Linden aan dat hij zijn weg niet in de voetsporen van mijn vader is gegaan, maar in het voetspoor van zijn Vader (met hoofdletter). Oftewel, hij weet zich persoonlijk geroepen tot predikant, omdat de Here God hem daartoe riep.
Dat roepingsbesef werd onder andere bevestigd toen hij omstreeks 2015 onder het gehoor van ds. D.A. Brienen in Hardenberg zat, tijdens een vakantie. In de preken ging het over ‘geroepen zijn’, met ook in de gebeden de bede dat als er broeders aanwezig zouden zijn die geroepen waren, dat ook duidelijk zouden krijgen. Dat waren bijzondere momenten om zo duidelijk Gods roepstem te mogen ervaren.
Nu hij als predikant verbonden is aan de gemeente van Dedemsvaart, ziet hij als kern van zijn roeping het doel om Christus te verhogen in de gemeente en Hem te verkondigen aan de gemeente. Daarom viel de keuze voor de tekst bij zijn intrede ook op de brief aan de Filippenzen. In hoofdstuk 2 gaat het over de verhoging van Jezus Christus na Zijn vernedering aan het kruis. En dan volgt: opdat in de naam van Jezus elke knie zich zal buigen, in de hemel, op de aarde en onder de aarde, en elke tong zal belijden: ‘Jezus Christus is Heer,’ tot eer van God, de Vader (2:10-11).
Heel bijzonder was voor ds. Van der Linden het moment van inzegening tijdens de bevestigingsdienst: geknield onder Gods Woord ontving hij de zegen en mocht hij het in verwondering ervaren: God heeft mij werkelijk geroepen in Zijn dienst.
Apeldoorn
Ds. Van der Linden kijkt met dankbaarheid terug op de studie theologie in Apeldoorn. Met name aan de vakken kerkgeschiedenis, Oude en Nieuwe Testament en Grieks van mw. Oosterhuis bewaart hij goede herinneringen. Aanvankelijk begon hij de studie in Apeldoorn in combinatie met zijn toenmalige baan als schooldirecteur, maar dat bleek niet goed te combineren. De grote verantwoordelijkheid als schooldirecteur zorgde ervoor dat hij te weinig toe kwam aan de studie. Toen hij zijn baan in het onderwijs inruilde voor een baan als kerkelijk werker in Dordrecht-Zuid, waarbij je wat flexibeler bent in je werktijden, ging de studie voortvarend.
Vrije tijd is belangrijk. Af en toe even in de rust om op te laden tijdens vrije tijd is nodig, ook wanneer je predikant bent. Dat vraagt ook om een stukje bewaking van je eigen tijd. Omdat ds. Van der Linden voor tachtig procent is aangesteld, is het nu nog even zoeken naar een goede afbakening daarvan. In zijn vrije tijd speelt hij regelmatig op het orgel. Hij herinnert zich zijn eerste orgellessen die hij kreeg van ds. P.D.J. Buijs. Later, in Doetinchem kreeg hij les van een buurman, die tevens muziekleraar was. Daarna is hij jarenlang kerkorganist geweest, en af en toe brengt hij dat nog in de praktijk tijdens een dienst.
Classis
Het zijn onrustige tijden voor ons kerkverband. Komend uit een echt CGK-nest doet het ook ds. Van der Linden pijn aan het hart, zoals het nu gaat in ons kerkverband. Toch ziet hij ernaar uit om ook het werk binnen het bredere verband op te pakken. Te beginnen met de particuliere synode van het Noorden waar hij als secundus direct als afgevaardigde naar toe mag. Binnen de classis ziet hij ernaar uit om samen te werken met de andere drie predikanten, waarmee de classis qua predikanten weer aardig ‘op sterkte’ is gekomen. Het is ook goed om de samenwerking met collega’s te zoeken, wellicht via intervisie. Het is een ‘eenzaam beroep’, waarbij het nodig is een beroep te kunnen doen op collega’s in de buurt.
Voor ds. Van der Linden is ‘verheugd zijn in het geloof’ van groot belang: het is zijn drijfveer bij de invulling van het ambt. Zo schrijft Paulus daar ook over in Filippenzen 4: Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd (vers 4). Dat is een oproep voor alle volgelingen van de Goede Herder, waarbij ambtsdragers een voorbeeldfunctie mogen vervullen, door de kracht van Gods Geest.
De redactie wenst ds. Van der Linden Gods zegen toe in zijn werk in de gemeente en classis Hoogeveen.
Alexander Aalderink, Noordscheschut