Onze gemeente is ruim twee jaar vacant. De preekvoorziener heeft het prima voor elkaar. Bijna elke zondag een gastpredikant, student of professor. Het kan niet beter. Maar soms… geen voorganger. Dat wordt dan preeklezen.
Een paar weken terug was ik aan de beurt. De gelezen preek was van een predikant die de week daarop zou voorgaan. Om te voorkomen dat hij dan mijn leespreek zou houden, mailde ik hem dat ik die bewuste van hem had gelezen. Daarbij vroeg ik hem ook of hij zondag ’s middags een catechismuspreek wilde houden. De predikant mailde mij terug met de vraag welke zondag uit de Heidelberger Catechismus aan de beurt was. Ik moest hem bekennen dat ik dat niet wist. En daar lag nou het probleem. In lange tijd hadden we geen uitleg over één van de catechismuszondagen gehad. Dus gaf ik hem als antwoord dat hij daarin de vrije keus had. Het werd zondag 7: wat is een waar geloof? Toen hij de daarbij horende vragen en antwoorden voorlas, zag je dat de lippen van een aantal gemeenteleden bewogen. Ze kenden ze nog van de catechisatie.
Eigenaardig we dat in die hele vacante periode bijna geen catechismusprediking hebben gehad. Wij zullen vast niet de enige vacante gemeente zijn waar dit aan de hand is. Jammer is dat.
Van oudsher is de tweede dienst op zondag een leerdienst. Aloude vragen krijgen in Bijbels perspectief een antwoord. Uiteraard toegespitst op het heden.
Op een pastoraal bezoek heb ik het wel eens gevraagd: Wat gelooft u eigenlijk? Als antwoord kreeg eens: 'Ja, wat geloof ik eigenlijk; ik zou het niet weten.' Wat kunnen leerdiensten dan een positieve bijdrage leveren over wat de kerk belijdt. Maar vooral wat belijd ik zelf, wat geloof ik.
Misschien mag ik gastpredikanten de tip geven een week van tevoren aan de scriba of de preekvoorziener te vragen welke zondag uit de Heidelberger Catechismus aan de beurt is. In Dokkum wordt dat dan zondag 8. Wel even checken natuurlijk.
Pieter Sijtsma, Dokkum