In de zes weken voor Pasen wordt elke week een kort artikel geplaatst waarin mensen van verschillende leeftijden aan het woord komen naar aanleiding van de vraag hoe zij Pasen beleven.
Pasen is voor mij: grond onder mijn voeten, niet wegzinken als ik over het water loop. Kijkend naar Jezus die aan het kruishout werd genageld besef ik dat Hij deze verschrikkelijke straf ook voor mij heeft gedragen. Zo heeft Hij mijn zonden weggedaan. Toen Hij afdaalde naar de hel, kocht Hij mij vrij uit de klauwen van de satan.
Eigenlijk hoor ik elke zondag het paasevangelie in de kerk, met het uitspreken van de geloofsbelijdenis. Deze zing ik in mijn hart altijd mee, en dan word ik vooral blij bij de woorden: ten derde dage wederom opgestaan uit de doden. De dood is overwonnen. Hij is opgestaan. Hij leeft, en ik met Hem.
Ik kan Pasen niet los zien van Kerst en Pinksteren. Deze horen bij elkaar. Door de werking van de Heilige Geest in mijn leven mocht ik dit gaan zien. Kerst: een profetie kwam uit. De Zoon van God kwam naar deze wereld. Pasen: Jezus stierf aan het kruis. Maar … na drie dagen is 'de tempel' weer opgebouwd. Opnieuw kwam een profetie uit. Pinksteren: de uitstorting van de Heilige Geest. Jezus laat ons niet als verloren schapen achter na zijn Hemelvaart, maar zendt de Geest.
De Bijbel staat vol voorzeggingen. Ook het boek Openbaring. Al deze voorzeggingen zijn als het ware de hamerslagen waarmee Noach de ark bouwde, honderd jaar lang, en toen kwam de zondvloed! Zo laat God ons in de Bijbel zien dat Hij doet wat hij belooft. Twijfelt u nog? Hij is opgestaan, Hij leeft.
G.S. Bouius, Noardburgum