De Verenigde Naties hebben 21 maart uitgeroepen tot de jaarlijkse internationale dag tegen racisme en discriminatie. Zo’n dag lijkt me goed voor een land als Noord-Korea, maar niet nodig voor ons eigen land. Wij zijn niet racistisch en wij discrimineren niet.

Maar waarom verwachten wij dan van asielzoekers dat ze binnen een paar maanden vloeiend Nederlands spreken? En waarom worden op Schiphol gekleurde mensen er eerder voor een uitgebreide controle uitgepikt? En waarom behandelen wij vluchtelingen alleen als zodanig en niet als mensen? 

Ook Nederland discrimineert. Formeel natuurlijk niet, want dat verbiedt de grondwet, maar in de praktijk wel. Vaak subtiel en verhullend. Wij formuleren zo, dat we het gemakkelijk kunnen ontkennen.  Maar soms ook heel openlijk. Ik denk aan de spreekkoren in het voedbalstadion. En een Arabische naam of tongval verandert onze toon en is van invloed op het aanbieden van een vast contract.  

Ook ik ben soms racistisch. Vergeef me. Ik wil dat niet zijn. Ik wil als christen geen muur om me  heen bouwen. Voor mij geen ‘wij tegen zij’. Ik wil liefdevol een brug slaan naar de ander, omdat Jezus uit liefde een brug voor mij sloeg naar de Vader. Wanneer je in die liefde wortelt dan kan je tegen een stootje. Dan zie je de ander niet als bedreiging, maar als medeschepsel. Als medechristen.  Door de liefde van de Verrezen Heer kan ik zonder angst en met vertrouwen met de ander omgaan, die ontmoeten, ook als hij/zij anders denkt en gelooft. Een brug bouwen. Vreedzaam samenleven. Ook met gelovigen van andere kerken, van de eigen kerk.                                           

Otto de Bruijne heeft voor die diversiteit in zijn boek Doorbraak een pakkend beeld: Stel je voor dat bij het laatste avondmaal de twaalf apostelen allemaal een andere nationaliteit hebben. Dan zitten daar aan tafel een witte hervormde die eerbied en stilte meebrengt, maar ook een Braziliaan met zijn vuurwerk om voor God af te steken. En een Vietnamees, die zijn belletje bij zich heeft en nog negen  verschillende anderen. Maar samen proeven ze iets van de grootheid en goedheid van God.

Bouw die brug. Geef vrede door.

Gurbe Huisman, Winschoten


Commentaar

  • Het ‘nieuwe normaal’ 2020-05-15 17:48:17

    We zitten middenin de ‘intelligente lockdown’ wegens de dreiging van besmetting met het...

  • Rust (3) 2020-05-08 17:07:34

    Dit is de derde keer dat ik een Commentaar over rust schrijf. Maar aangezien de vorige al een jaar of...

  • Het virus-effect 2020-05-01 09:46:48

      Sinds ‘Corona’ is er veel veranderd. We blijven thuis, werken thuis of we werken juist heel hard...

  • Veranderen 2020-04-24 16:54:41

    Het leven is anders geworden. Dat vraagt ook om andere gewoontes. Wát moeten we nú doen? Er is...