Herdersjongen: Het verloren-paradijsgevoel
Soms hoor je het mensen zeggen: het lijkt het paradijs wel.
Om daarna te horen wat er aan schoonheid en moois allemaal te zien was.
Soms hoor je het mensen zeggen: het lijkt het paradijs wel.
Om daarna te horen wat er aan schoonheid en moois allemaal te zien was.
Vroeger vond ik Mozes nogal zielig. De hele dag met een doek om zijn hoofd door de woestijn lopen is geen pretje toch? Later begreep ik dat de doek meer een soort sluier was waar Mozes doorheen kon kijken. Was dat eigenlijk niet een soort straf? Hij zal het vast niet leuk hebben gevonden. Soms sturen kinderbijbelverhalen je ongewild een verkeerde kant op. Wanneer we Exodus 34 wat beter lezen ontdekken we een prachtig, inderdaad stralend, vergezicht dat ons gegeven wordt door deze geschiedenis.
‘We laten de telefoons zoveel mogelijk in de caravan liggen.’
Genieten van rust, tot jezelf komen, even los van het gewone leven. Dat soort kwalificaties kennen we toe aan vakantie. Maar hoe doe je dat nu, genieten van rust. In deze rubriek die tijdens de zomer in ons kerkblad verschijnt, geven verschillende lezers een inkijkje in hun ’tot rust komen’. In dit nummer de tweede bijdrage.
Het landschap van gender, identiteit en zorg
Onze samenleving kent een grote verwarring op het gebied van seksualiteit. Deze verwarring is er omdat mensen zich niets meer gelegen laten liggen aan Gods goede orde in de schepping. Ook kan het zijn dat er grote onwetendheid is. Onlangs is een betrouwbare gids verschenen voor dit gebied.
We belijden elke zondag met de kerk van alle tijden en alle plaatsen het algemeen ongetwijfeld christelijk geloof. Maar wat weten we van deze kerk? In deze serie artikelen kijken we rond in de kerkgeschiedenis, waarbij we met name letten op die delen van de wereldkerk die normaal buiten ons gezichtsveld vallen.