Ieder die de Bijbel leest, neemt zijn eigen gedachten en vooronderstellingen mee. Maar als we daarmee tevreden zijn, doen we de evangeliën tekort. De evangeliën hebben er recht op dat wij ze nauwkeurig lezen en er goed naar luisteren. Ze zijn geïnspireerd door de heilige Geest. Tegelijkertijd maakt dat nauwkeurig en goed lezen en luisteren ons meer en meer vertrouwd met het Woord van God.
Op dinsdag 3 maart jl. kwam de classis Leeuwarden bijeen in haar voorjaarsvergadering. Deze vergadering werd gehouden in de Sionskerk te Damwâld.
Namens de roepende kerk van Sneek verzorgt ds. G. Bruinsma de opening. Hij doet dat aan de hand van Habakuk 3 en plaatst dit bijbelgedeelte in het licht van de spanningen in de wereld. In kleine groepen spreken we aan de hand van een aantal vragen over hoe we ons als christenen verhouden tot de crisistijd waarin we leven. Kunnen we hoopvol zijn zonder de hand van God zomaar aan te kunnen wijzen in de geschiedenis? Is er vertrouwen dat God altijd aan de kant van het recht zal staan?
Meer dan eens staan mensen tegenover elkaar, maar wij belijden dat Christus mensen verbindt. In dit artikel staat de vraag centraal hoe geloof in Christus daarvoor zorgt en hoe het mens-zijn dan tot bloei komt.
God heeft bij de schepping man en vrouw aan elkaar verbonden. Zij zijn in zeker opzicht aan elkaar gelijk. Zij zijn beiden beeld van God en moeten namens Hem voor zijn schepping en voor elkaar zorgen. Tegelijkertijd zijn zij verschillend. Daardoor kunnen zij elkaar aanvullen in hun taak. Zo zijn zij ook samen beeld van God. Deze verbintenis is de basis voor de verbinding van ouders met hun kinderen. Die verbinding is op zijn beurt de basis van familie. God heeft deze relaties geschapen voor ons welzijn. Hij heeft zijn schepping een orde opgelegd, die wij niet zonder schade kunnen verwaarlozen.
Dit themanummer bevat drie artikelen over verbinding. Het eerste artikel gaat over de verbondenheid met God in Christus. Deze verbondenheid is een werk van de Geest. Er wordt aangegeven hoe de Geest werkt in de gelovige en geloofsgroei geeft. Daar begint dit artikel dan ook mee.
Er zijn momenten in het leven waarop je niet langer om jezelf heen kunt. De façade valt weg. Je pogingen om jezelf overeind te houden, zijn uitgeput. Op zulke momenten heb je een keus. Ga je vluchten, nog harder vechten of word je stil? Kies je voor vluchten of vechten, dan kun je belanden in een grote teleurstelling.
In dit artikel wil ik je uitnodigen om je gebalde vuisten te openen en stil te worden. Dan kan het maar zo zijn dat je fijngevoelig wordt voor die Ene die je uitnodigt: Kom naar Mij toe…
