De Bijbel noemt ieder die gelooft 'heilig': apart gezet, en toegewijd aan God. In de geschiedenis van de kerk komen wij heiligen tegen die op een bijzondere manier toegewijd hebben geleefd. Af en toe zullen wij een van hen in de schijnwerper zetten. Want zij mogen niet vergeten worden. Hun voorbeeld wil bemoedigen en inspireren.

 

Als het aan Geert Grote (1340-1384) had gelegen was de Domtoren in Utrecht er niet gekomen. Een tekst waarin hij protest aantekende tegen de bouw is ons overgeleverd.

Bij de Heilige Geest kan ik me weinig voorstellen, in tegenstelling tot God, de Schepper en zijn Zoon Jezus Christus, zei een ouderling. Ik legde hem uit dat de Geest al bij de schepping betrokken was en dat door Hem Jezus als Gezalfde zijn werk deed. Bovendien kwam Hij met Pinksteren in de gelovigen wonen. Zo komt in de Heilige Geest God ons het meest nabij. De ouderling luisterde welwillend, maar mijn korte verklaring gaf niet de gewenste verduidelijking. Was ik te theoretisch geweest? Had ik te weinig gesproken door de Geest?

 

Toen stuitte ik op Vol van de Geest, een boek dat mogelijk duidelijkheid zou verschaffen. Toen ik echter ontdekte dat de schrijver, Peter Halldorf afkomstig is uit de Zweedse Pinkstergemeente wekte dat mijn argwaan. Ik had namelijk De reis van de voorganger van Per Olov Enquist had gelezen. Daarin is Lewi Pethrus, de oprichter van de Zweedse Pinkstergemeente, de hoofdpersoon. Enquist beschrijft dat Pethrus zich niet alleen liet leiden door de Geest, maar ook door machtswellust die leidde tot broedertwist. Niet fraai dus, maar Halldorf citeert Pethrus alleen maar lovend, als een man vol van de Geest.

Hoe oud zou ze geweest zijn? Tien jaar? Voor het slapen gaan bad ze met gevouwen handjes drie weesgegroetjes.

Nu is ze ongeveer vijftig. Bidden doet ze niet meer.

Ze is, nee, ze wás boos op God.

Haar lieve moeder was jong gestorven. Ze had haar enorm gemist.

God zou er een plan mee hebben gehad, werd haar verteld.

Ze kon er niet bij. Hoezo plan?

Berichten uit de ‘bed, bad, brood+’-opvang in Groningen,

 

maatschappelijk werkster Izre Kuiper doet verslag.

 

Vandaag, 3 maart 2017, begraven we Roza Khachatryan, 89 jaar, uit Armenië. Zij was de oudste van onze groep van bijna dertig bejaarden in de bbb+ in Groningen. Ze is in korte tijd de tweede gast van wie we afscheid moeten nemen. In december begroeven we Anzhela Balayan, 81 jaar, eveneens Armeense.

 

Roza en Anzhela kwamen onafhankelijk van elkaar in de bbb+ terecht, maar werden bij ons dikke vriendinnen. Roza was de eerste die arriveerde; vorig jaar maart. Type oude wijze vrouw. Ontzettend lief ook. Ze pakte je altijd met beide handen vast, gaf je een knuffel. Ik ben betrokken, maar heb als maatschappelijk werker natuurlijk geleerd professionele afstand te bewaren. Daar trok Roza zich weinig van aan; je ontkwam niet aan een knuffel.

 

Veertig dagen lang bij God zelf op de top van een berg zijn. Mensen, die verstilling en contact met God kennen kunnen zich niets mooiers bedenken dan dat. Het is de hemel op aarde, een ervaring die elke beschrijving tart. Je wordt er letterlijk een ander mens van. Maar zolang je op aarde bent, zolang de HEER je niet wegneemt van de aarde en haar aardse tijd moet je weer terug naar de aardse realiteit. Mozes ook. Voor Mozes is het verschil tussen ‘boven bij God’ en ‘beneden bij de mensen’ wel uitzonderlijk groot.

Commentaar

  • Gezegend en gezonden 2019-02-15 18:27:32

    Sta er eens bij stil, bij wat er eigenlijk gebeurt aan het eind van de kerkdienst …! Je komt in de...

  • Toetsen 2019-02-08 19:04:55

    Afgelopen weken was het de tijd van de jaarlijkse CITO-toets. Niet alleen in groep 7 en 8, maar...

  • Klop op de deur 2019-02-01 15:00:47

    ‘Ik sta voor de deur en ik klop’. Een bekende bijbeltekst. Wat doe je dan? Doe je open? Bereid je...

  • Gevaarlijk beroep 2019-01-25 15:09:25

    Elke morgen vallen er bij ons een aantal kranten op de mat. Een stroom aan informatie. Daar moet...