Misschien moet je zeggen: de doornstruik óf de distel. De distel komt namelijk in de NBV niet voor. De distel die de HSV bijvoorbeeld in Jesaja en in Ezechiël noemt, heet in de NBV ook gewoon doornstruik.

De bekendste doornstruik in de Bijbel is natuurlijk die van waaruit God Mozes roept, de brandende doornstruik bij de berg Horeb. De reden dat God een doornstruik gebruikt en geen machtige boom of zoiets, zou kunnen zijn dat een doornstruik normaal gesproken in een ogenblik opgebrand is. Dat dat nu niet gebeurt, maakt het verschijnsel des te opvallender.

Wie de Christelijke Gereformeerde Kerk van Zwolle kent, kent naar alle waarschijnlijkheid ook Dien de Haan. Zij woonde daar niet alleen, maar liet haar stem ook horen. En dan zeg ik het eigenlijk niet goed, want als zij sprak – en dat kon ze! – sprak ze het liefst niet haar eigen woord maar vertolkte ze het Woord van God. Door Hem was ze gegrepen. En daarom kon ze haar mond niet gesloten houden.

Medische wetenschap en biotechnologie hebben veel goede dingen tot stand gebracht. Toch zijn er ook een schaduwkanten aan ontwikkelingen op dit gebied. Eén daarvan raakt de manier waarop wij ons lichaam waarderen.

 

Bij ons lichamelijk bestaan hoort kwetsbaarheid. We worden ouder en kunnen sterven. Mens-zijn is leven met beperkingen, ziekte en gebreken, kortom: afhankelijk-zijn. Dat blijkt al direct bij de geboorte. Er is geen enkel wezen op aarde dat na de geboorte zo lange tijd verzorging nodig heeft. Wanneer kan een kind op eigen benen staan? Dat duurt echt heel lang. Niet dat die tijd zinloos is. In die tijd leert hij afhankelijkheid en vertrouwen op zijn verzorger. Die afhankelijkheid is een middel waardoor hij later sociale contacten kan opbouwen en onderhouden. Hechting is van vitaal belang voor ons sociale leven. 

Hoe zit dat eigenlijk met die zo gewaardeerde autonomie (zelfbeschikking) die je in de wereld van de psychotherapie tegenkomt? Staat die niet haaks op geloof, kerk en theologie?

In het vorige artikel (naar aanleiding van het boek van Bert Loonstra*) zagen we dat het er vandaag om gaat onafhankelijk en zelfredzaam te zijn en zelf je keuzes, relaties en visies te bepalen. Dat klinkt in zekere zin heroïsch, maar in de praktijk betekent dit niet automatisch dat we allemaal van die krachtige ‘zelven’ zijn.

Op 22 oktober is het vijfentwintig jaar geleden dat ik als predikant werd bevestigd en intrede deed.

Fijn dat ik op mijn werkplek gebruik mag maken van een prachtige kantoorruimte waar ik het een en ander kan bewaren en na een poosje zoeken vond ik het artikel in het «cursief» Kerkblad voor het Noorden «einde cursief» van vijfentwintig jaar geleden.

 

Commentaar

  • DNA 2018-12-14 19:06:08

    In Genesis 3 wordt ons verteld dat de mens als God wil zijn. De verboden vrucht ziet er heerlijk...

  • Wieg 2018-12-07 19:13:35

    Wat een wieg is weet iedereen. Bij een wieg denk je aan baby’s, aan kersverse vaders en moeders....

  • Strijden 2018-11-30 18:41:52

    Als je strijdt tegen prostitutie zijn er altijd mensen die je bemoedigen met de mededeling dat het...

  • Wat jong aan oud heeft en andersom 2018-11-24 09:00:39

    In Winschoten kwam iemand van het CGJO spreken over jongerenbeleid. Wij ervaren steeds meer moeite...