In een wereld die nogal eens wordt getekend door onzekerheid, polarisatie en wanhoop, zijn er gelukkig ook talloze tekenen van hoop zichtbaar. Juist in tijden van crisis blijkt hoe sterk onderlinge verbondenheid en geloofsgemeenschap kunnen zijn. En dat in ons land en daarbuiten.
Bedacht, geliefd, gewild
Bedacht, geliefd, gewild is een bijbels dagboek voor de creatieve (jonge) vrouw.
Ieder die de Bijbel leest, neemt zijn eigen gedachten en vooronderstellingen mee. Maar als we daarmee tevreden zijn, doen we de evangeliën tekort. De evangeliën hebben er recht op dat wij ze nauwkeurig lezen en er goed naar luisteren. Ze zijn geïnspireerd door de heilige Geest. Tegelijkertijd maakt dat nauwkeurig en goed lezen en luisteren ons meer en meer vertrouwd met het Woord van God.
Woedend zijn ze. Woest. De farizeeën en de andere geestelijke leiders van het volk van Israël. Al maanden volgen hun spionnen die rabbi Jezus uit Nazaret met zijn leerlingen. Vandaag is er weer een incident. In de tempel. Hún tempel. En dat tijdens het feest van Loofhutten.
Op de eerste avond van het Loofhuttenfeest steken de priesters grote kandelaars en schalen met olie aan in de tempel. Het vuur hiervan zet het enorme complex van hun tempel in een feestelijk licht. Dat licht in de tempel is voor de gelovige Israëliet het symbool van de vuurzuil, het licht dat hun voorouders in de nacht is voorgegaan op hun reis door de woestijn. Die vuurzuil, dat licht in de duisternis is … God Zélf. Hij wijst het volk van de Israëlieten de weg naar het land dat Hij hen heeft beloofd. Hij is het Licht dat hen voorgaat!
Dat is vele generaties terug. De mensen in de tijd van Jezus denken: ‘Onze tempel, dat is de plaats waar God nú woont. Hier moeten de mensen naar toe komen om God – het Licht - te ontmoeten. Onze tempel … dat is het licht voor de wereld!’ Begrijp je nu hoe woedend de geestelijke leiders van Israël op die rabbi uit Nazaret zijn? Juist op déze plek, de plek waar de kandelaars en de vuren zijn aangestoken, zegt Jezus: Ík ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft het licht dat leven geeft (Joh. 8:12). Of met andere woorden: ‘Zoals God in de woestijn het licht was voor het volk van Israël, zo ben Ik nu het licht dat leven geeft aan iedereen.’
Op dinsdag 3 maart jl. kwam de classis Leeuwarden bijeen in haar voorjaarsvergadering. Deze vergadering werd gehouden in de Sionskerk te Damwâld.
Namens de roepende kerk van Sneek verzorgt ds. G. Bruinsma de opening. Hij doet dat aan de hand van Habakuk 3 en plaatst dit bijbelgedeelte in het licht van de spanningen in de wereld. In kleine groepen spreken we aan de hand van een aantal vragen over hoe we ons als christenen verhouden tot de crisistijd waarin we leven. Kunnen we hoopvol zijn zonder de hand van God zomaar aan te kunnen wijzen in de geschiedenis? Is er vertrouwen dat God altijd aan de kant van het recht zal staan?
