De beamer in de kerk laat het mij zien. Schriftlezing: Lucas 8 vers 22-25. De storm op het meer. Ik hoef het niet in mijn bijbeltje op te zoeken. Ik ken het verhaal.

De dominee preekt zoals ik het verwacht. De wind die tussen de bergen naar beneden valt.  Hoe de vissers het niet meer zien zitten. Hoe ze verongelijkt op Jezus toestappen. Aan het eind van de preek vertelt de dominee over Rembrandt. Die had over het gebeuren een schilderij gemaakt. En zichzelf in de boot erbij geschilderd.

Prestaties zijn in onze samenleving maatstaf voor succes. Deze maatstaf is een grote bedreiging voor ons welzijn. Arjan van Dam waarschuwt daarvoor: laat je niet verslinden door de prestatiemaatschappij! Deze waarschuwing heeft hij verwoord in een nieuw boek. Daarin levert hij scherpe kritiek op onze cultuur en geeft aanwijzingen hoe we daarmee om kunnen gaan.

Terecht schrijft Van Dam dat onze samenleving niet moet draaien om prestaties, maar om het welzijn en welbevinden van mensen en om hun onderlinge verbondenheid. Dat laatste is juist een van de zaken waar mensen blij van worden. Succes daarentegen is geen garantie voor levensvreugde.

Onze samenleving wordt steeds meer bepaald door techniek. Hoe moet je je daartoe verhouden? Dat is een vraag die veel mensen bezighoudt. Vaak gaat het dan over heel concrete vormen van techniek zoals hoe je omgaat met internet of een smartphone. Of hoe je als christen staat tegenover technische ontwikkelingen in de zorg. Dat zijn aspecten van techniek waar je concreet keuzes in kan maken. Tegelijk is het goed om te beseffen dat onze hele samenleving beïnvloed wordt door de techniek en technisch denken.

In deze serie van drie artikelen staat de vraag centraal hoe je als christen moet staan in een samenleving waarop techniek een groot stempel drukt. In dit eerste artikel zal ik twee benaderingen bespreken van de filosofie van de techniek. Dat doe ik aan de hand twee christelijke denkers, Egbert Schuurman en Jacques Ellul. In het tweede artikel zal het gaan over techniek als een macht of afgod. Het derde artikel gaat over de christelijke vrijheid in verhouding tot de techniek.

De naam Judas klinkt ons niet prettig in de oren. Geen vader en moeder zijn er die hun kleine kindje Judas noemen. Daarvoor is die naam te zeer belast door de drager ervan in de discipelkring van de Heere Jezus. Was Judas immers niet de verrader van Jezus?

 

Judas – nu blijkt er ook nog een klein bijbelboek te zijn dat die naam draagt. Een briefje dat niet erg in de belangstelling staat. Misschien omdat het ergens verscholen in een uithoek van de bijbel een plekje kreeg? In de schaduw van het heel wat imponerender laatste bijbelboek… Zou het zijn omdat het maar nauwelijks een belangrijke boodschap bevat?

 

Gert Jan en Peter zijn lid van dezelfde gemeente. Gert Jan is al jaren werkzaam in het pastoraat binnen de gemeente. Hij geniet van de gesprekken en van het feit dat hij er mag zijn op de momenten dat mensen zich kwetsbaar voelen. Hij vindt het fijn dat mensen hem vertrouwen en hem een onderdeel laten zijn van hun strijd. Peter rijdt sinds een aantal jaar kerkauto voor de ouderen in de gemeente: ‘Het is een prachtige manier om dienstbaar te zijn voor de gemeente en ondertussen leer je de mensen in de kerk ook een beetje kennen.’

Commentaar

  • Hoop – een boodschap om door te geven 2026-03-28 07:28:27

    In dit kerkblad gaat het over hoop. In verschillende artikelen wordt daarover geschreven, waarbij...

  • Lente 2026-03-14 09:28:00

    Op het moment dat ik dit commentaar schrijf, zit ik buiten uit de wind in de zon. Heerlijk! Het...

  • Dienst der offerande 2026-02-27 08:47:52

    In de ene kerk wordt er meer vorm en inhoud gegeven aan het collectemoment dan in de andere. Tot...

  • (Ont)lezing 2026-02-14 10:07:29

    Op mijn vorige commentaar (‘Je eigen bijbeltje’, oktober 2025) kreeg ik verschillende reacties....