Dominee Anne van Olst (CGK Antwerpen-Deurne) heeft een mooi, overzichtelijk boekje geschreven over bidden. Zoals de auteur in de inleiding aangeeft: er bestaan al veel boeken over het gebed. Is het nodig om er nog een aan toe te voegen? Van Olst antwoordt daar zelf op dat het goed zal zijn dat je ieder jaar een boek leest over het gebed. En zo schreef hij een handzaam boekje. Hij neemt de lezer mee naar de verschillende aspecten van het gebedsleven. Daarbij richt hij zich persoonlijk tot de lezer, hij spreekt je aan (‘probeer het maar!’). Inhoudelijk is het boekje zeer geschikt voor wie zich voor het eerst verdiept in het gebed. Het is laagdrempelig geschreven. Maar ook wie al van jongs af aan zelf heeft leren bidden, vindt handvatten voor zijn eigen persoonlijke gebed.

Een klein boekje waarin dagboekaantekeningen gedeeld worden van Monica, domineesvrouw. Beroepingswerk en de onzekerheid daaromtrent leggen grote druk op haar leven. Maar die druk is er misschien nog meer door vragen over geloof en vertrouwen, opvoeding en het (al dan niet) loslaten van je kinderen. Zaken die heel herkenbaar zijn. En die op een geestige (ietwat hysterische) manier onder woorden worden gebracht. Misschien is het doel wel om iets te laten zien van wat er achter de deur in een pastorie speelt. Dat het daar niet zoveel anders is dan bij andere mensen. Hoewel ik dat als pastoriebewoner natuurlijk ook nooit precies weet.

Dichtbij en ver weg

Laatst was ik op een begrafenis. Wat een troost is dan de ons beloofde opstanding uit de doden. Je staat bij een begrafenis van iemand met wie je via allerlei banden verbonden was. De herinnering­en aan persoon, leven en weg van het ziek-zijn, passeren. Wat een troost is juist dan dat je mag weten ‘wij zullen opstaan en naar de Heer gaan’, zoals een lied dat zo mooi verwoordt. We zullen opgewekt worden in onvergankelijkheid. Dat is het per­spectief ver weg voor wie in geloof zijn weg gaat.

Maar het perspectief door Christus’ opstanding laat ook dichterbij zijn licht schijnen. Een mooi paas­lied brengt dat treffend onder woorden: “

‘Omdat Hij is opgewekt, is Hij opgestaan.’ Deze kernachtige uitspraak van prof. dr. J. van Genderen is te lezen in de Beknopte Gereformeerde Dogmatiek. God de Vader wekte Zijn Zoon Jezus op uit de dood. En dat was nog maar het begin van de verhoging van de Heere Jezus. Want de Vader heeft Hem zelfs de ereplaats aan Zijn rechterhand op de troon gegeven. Dat deed God met een duidelijk doel voor ogen, namelijk de verheerlijking van Zijn Naam en de zaligheid van zondaren.

Met deze inleidende zinnen worden enkele aspecten van de rijke betekenis van de opstanding van de Heere Jezus uit de dood aangestipt. We kunnen die aspecten met wat moeilijkere dogmatische woorden als volgt aanduiden: het gaat om een theologisch, een christologisch en een soteriologisch aspect.

Nu is het uiteraard niet mijn bedoeling om u een wat ‘droog’ dogmatisch artikel te bieden. Daarom neem ik mijn uitgangspunt in een korte preek van de apostel Petrus, opgeschreven in Handelingen 5,30-31. Daar staat: ‘De God onzer vaderen heeft Jezus opgewekt, Welken gij omgebracht hebt, hangende Hem aan het hout. Deze heeft God door Zijn rechterhand verhoogd tot een Vorst en Zaligmaker, om Israël te geven bekering en vergeving der zonden.’

 

Commentaar

  • Kirill 2022-05-20 17:21:12

    Kirill, of Cyril is 75 jaar en sinds 2009 de patriarch van Moskou en van alle Russen en de Primaat van de...

  • Jubileum predikant 2022-05-06 09:12:18

    Regelmatig lezen we in het kerkblad een interview met een predikant, vanwege een jubileum. 25...

  • Wat moeten die mensen bij ons in de kerk? 2022-04-23 09:38:22

    Soms proef je het stilletjes tussen de regels door. Dat het eigenlijk best lastig is om echt...

  • Buiten kerk en moskee 2022-04-08 17:35:17

    Eind maart 2022 verscheen het derde rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau over religie in...