Techniek bepaalt steeds meer ons dagelijks leven. En dan gaat het niet slechts om de (technische) voorwerpen die we gebruiken, het gaat juist ook om ons denken. We denken in oplossingen voor problemen, we zoeken naar efficiëntie bij alles wat we doen. In die zin is techniek niet te ontlopen door bijvoorbeeld geen smartphone te kopen, want techniek is overal. Daarover ging het eerste artikel van deze serie. In dit tweede artikel willen we daarbij een meer theologische vraag stellen. Kan je zeggen dat techniek een afgod is, een macht die ons wil beheersen? Of is techniek iets neutraals en hangt het slechts af van de wijze waarop je techniek gebruikt?

De beamer in de kerk laat het mij zien. Schriftlezing: Lucas 8 vers 22-25. De storm op het meer. Ik hoef het niet in mijn bijbeltje op te zoeken. Ik ken het verhaal.

De dominee preekt zoals ik het verwacht. De wind die tussen de bergen naar beneden valt.  Hoe de vissers het niet meer zien zitten. Hoe ze verongelijkt op Jezus toestappen. Aan het eind van de preek vertelt de dominee over Rembrandt. Die had over het gebeuren een schilderij gemaakt. En zichzelf in de boot erbij geschilderd.

Onlangs is een podwalk over Dokkum verschenen. Een podwalk is een wandeltocht waarbij je via een smartphone of tablet naar geluidsfragmenten luistert die automatisch afspelen op specifieke locaties tijdens een wandeling. De term is een samentrekking van de Engelse woorden podcast en walk (wandelen), en combineert zo het luisteren naar verhalen met het verkennen van stad, gebied of natuur. 

De geluidsfragmenten, vaak ingesproken door bekende stemmen, vertellen historische of thematische verhalen die verband houden met de omgeving waar je op dat moment bent. 

Prestaties zijn in onze samenleving maatstaf voor succes. Deze maatstaf is een grote bedreiging voor ons welzijn. Arjan van Dam waarschuwt daarvoor: laat je niet verslinden door de prestatiemaatschappij! Deze waarschuwing heeft hij verwoord in een nieuw boek. Daarin levert hij scherpe kritiek op onze cultuur en geeft aanwijzingen hoe we daarmee om kunnen gaan.

Terecht schrijft Van Dam dat onze samenleving niet moet draaien om prestaties, maar om het welzijn en welbevinden van mensen en om hun onderlinge verbondenheid. Dat laatste is juist een van de zaken waar mensen blij van worden. Succes daarentegen is geen garantie voor levensvreugde.