In de vorige artikelen schreef ik over de eerste wortels van het bestaan van de gereformeerde kerken in Brazilië. Die gaan, zoals we zagen, terug naar de tijd van de Reformatie. In het vorige artikel besprak ik het ontstaan van de kleine gereformeerde kerken toen immigranten uit Nederland zich in verschillende golven in dat immense land vestigden.

De kleine gereformeerde kerken in Brazilië zien zich sinds een aantal decennia voor een aantal uitdagingen gesteld. Daarover iets in dit laatste artikel.

Alles wat tegenwoordig het label ‘duurzaam’ heeft is te prefereren boven andere producten. Dat is in algemene zin gangbaar tegenwoordig. Uiteraard zijn daar kanttekeningen bij te zetten.

Misschien heb je het wel eens meegemaakt. Terwijl je onderweg bent, kom je een rouwstoet tegen. Voorop gaat de lijkwagen en daarachter een lange rij volgauto’s. Ze zijn op weg naar de begraafplaats en rijden met gepaste snelheid.

Misschien word je wat onrustig, heb je haast, je wilt door. Een rouwstoet heeft formeel geen voorrang, dus tja…, maar het zou wel respectloos zijn. Toch haal je het niet in je hoofd om op te trekken en de stoet te doorbreken, toch? Je vraagt je misschien af: vanwaar mijn ongeduld? Gaan de dingen waar wij zo druk mee zijn dan altijd voor of zou je ook eens een pas op de plaats kunnen maken wanneer je geconfronteerd wordt met het verdriet van anderen? Of – maar dat is een heel ander aspect – misschien vind je het wel heel confronterend om een rouwstoet aan te zien, word je er onrustig van, komen er allerlei herinneringen bij je boven. Misschien reed of liep je kortgeleden zelf wel in zo’n stoet. Toch blijf je staan. En dan lezen we in de Bijbel over het ondenkbare: iemand doorbreekt een begrafenisstoet en houdt de lijkbaar tegen. Dat gebeurde lang geleden, net buiten de poort van Naïn (Luc. 7:1-17).

Donderdagavond 3 juli jl. kwam de classis Leeuwarden in een vervroegde vergadering bijeen in het kerkgebouw van de gemeente Damwoude. Dit op verzoek van de gemeenten Broeksterwoude-Petrus, Drachten en Surhuisterveen.  

De situatie in onze kerken na de sluiting van de GS op 3 juni jl. bracht hen tot dit verzoek. Roepende kerk was Leeuwarden en het moderamen werd gevormd door ds. M.B. Visser (preses), ds. D. van der Zwaag (assessor) en ds. A. Dorst (scriba).