Op dinsdag 29 april is Krijn de Jong overleden in de leeftijd van 79 jaar. De laatste tijd kampte hij met zijn gezondheid. Zijn overlijden kwam voor ons als redactie van het Kerkblad voor het Noorden als een schok.

Krijn maakte sinds april 2013 deel uit van de redactie en wel vanuit de classis Zwolle. In de loop van de jaren heeft hij vele commentaren en artikelen geschreven. Soms verscheen bijna elke maand een artikel of commentaar van zijn hand. In deze artikelen bleek zijn oog voor de individuele mens, voor de zwakken en kleinen, en voor het kwetsbare en kostbare van het leven.

De kerk verkeert in een crisis. Niet alleen in Nederland, maar in ieder kerkverband en in iedere gemeente is wel zorg. Vaak wordt geconcludeerd dat de crisis is: de kerk krimpt en is minder betekenisvol dan vroeger. Dus: actie, we moeten wat doen! Er worden ideeën bedacht om de krimp terug te dringen, er worden plannen geschreven en activiteiten georganiseerd. Maar de schrijvers van dit boek komen met een andere boodschap. Verwacht in dit boek geen stappenplan dat je kunt afvinken om zo je kerkelijke gemeente weer vooruit te helpen. De auteurs zijn wars van zulke actieplannen. Wat doen ze dan wel? Eerst komen ze met een prikkelende stelling: we hebben inderdaad in de kerk een probleem, maar we stellen een verkeerde diagnose. Het probleem zit namelijk ergens anders! We moeten niet te veel focussen op het probleem van een krimpende kerk. De auteurs zoeken in het begin van het boek uitgebreid naar een goede diagnose, zodat in de hoofdstukken die volgen gekeken kan worden naar een juiste behandeling.

In 2023 kwam de Peuterbijbel uit, een mooie Bijbel voor de jongste kinderen, met toegankelijke afbeeldingen van Marieke ten Berge. Verschillende van deze bijbelverhalen zijn ook in losse boekjes te verkrijgen, zoals het kartonboek over de periode rond Goede Vrijdag, Pasen en Pinksteren.

Vanuit mijn werkkamer zie ik hem opeens verschijnen. De regenboog.
Nooit eerder zag ik het rood zo diep van kleur. Het vloeit over in oranje, met geel er tegenaan geplakt. De blauwe kleur is helderblauw. Ik kijk er gefascineerd naar. Zie hem daarna langzaam maar zeker vervagen. Jammer. Ik zou het beeld vast willen houden, maar ik weet niet waarom. Geeft het me troost te weten, dat de boog iets vertelt over Gods bemoeienis met zijn schepping?  Dat ik minder invoel bij het boek dat ik zit te lezen?