Dit themanummer bevat drie artikelen over verbinding. Het eerste artikel gaat over de verbondenheid met God in Christus. Deze verbondenheid is een werk van de Geest. Er wordt aangegeven hoe de Geest werkt in de gelovige en geloofsgroei geeft. Daar begint dit artikel dan ook mee.

Er zijn momenten in het leven waarop je niet langer om jezelf heen kunt. De façade valt weg. Je pogingen om jezelf overeind te houden, zijn uitgeput. Op zulke momenten heb je een keus. Ga je vluchten, nog harder vechten of word je stil? Kies je voor vluchten of vechten, dan kun je belanden in een grote teleurstelling.

In dit artikel wil ik je uitnodigen om je gebalde vuisten te openen en stil te worden. Dan kan het maar zo zijn dat je fijngevoelig wordt voor die Ene die je uitnodigt: Kom naar Mij toe…

Meer dan eens staan mensen tegenover elkaar, maar wij belijden dat Christus mensen verbindt. In dit artikel staat de vraag centraal hoe geloof in Christus daarvoor zorgt en hoe het mens-zijn dan tot bloei komt.

God heeft bij de schepping man en vrouw aan elkaar verbonden. Zij zijn in zeker opzicht aan elkaar gelijk. Zij zijn beiden beeld van God en moeten namens Hem voor zijn schepping en voor elkaar zorgen. Tegelijkertijd zijn zij verschillend. Daardoor kunnen zij elkaar aanvullen in hun taak. Zo zijn zij ook samen beeld van God. Deze verbintenis is de basis voor de verbinding van ouders met hun kinderen. Die verbinding is op zijn beurt de basis van familie. God heeft deze relaties geschapen voor ons welzijn. Hij heeft zijn schepping een orde opgelegd, die wij niet zonder schade kunnen verwaarlozen.

Herkent u het?
Je gaat al jarenlang naar de kerk. Hoeveel preken heb je niet gehoord? Hoeveel zijn er blijven hangen? En dan, die morgen, de predikant neemt je mee in zijn preek. Je kijkt en ervaart iets, wat je niet eerder zo voelde.
God voelt dichtbij. Woorden in het gebed, komen over als balsem voor je ziel. Na het amen, het slotlied. De predikant kondigt het aan. ‘Ik bouw op U.’ Lied 124.