Johannes 9 beschrijft een bijzonder stukje bijbelse geschiedenis. Het moment is aangebroken dat een volwassen blindgeboren man tot zijn bestemming mag komen.

In deze Verrekijker zoom ik in op die bestemming.

Allereerst Jezus. Hij ziet de man. De discipelen denken er het hunne van. Zij zien een zondig en een door blindheid gestrafte mens langs de weg zitten en willen snel doorlopen.

Maar die gedachte veegt Jezus snel van tafel en hij geneest de man van zijn blindheid.

Ook helden zijn maar mensen – als er iets duidelijk wordt in de Bijbel is het dat wel. In het boek Rechters wordt dat menselijke meer dan eens duidelijk. Gideon is de rechter die de Midianieten verslaat met zijn leger van likkers (zie Recht. 7: 5-6). Het is natuurlijk het werk van de Here God – zoveel is duidelijk. En het lijkt erop dat Gideon dat ook beseft.

Het lijkt me een pijnlijke gebeurtenis als er een rib uit je lijf wordt gehaald. Ingrijpend ook. Het overkomt de mens Adam in het Bijbelboek Genesis. Maar het levert hem wel wat op.
De Schepper vindt dat de mens niet alleen moet zijn en formeert uit aarde allerlei dieren en vogels. Nieuwsgierig kijkt Hij welke namen Adam ze zal geven, maar Adam is teleurgesteld: hij vindt geen helper die precies bij hem past. En dan voert God de grote operatie uit, waaruit de vrouw ontstaat. ‘Dit is ze! Mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees en bloed.’ Adam is blij met de vrouw die aan zijn zijde is geplaatst.

Als ze lacht, heeft ze kuiltjes in haar wangen. Haar blauwe ogen kijken me onbevangen aan. Haar blouse straalt vrolijkheid uit. Door haar haren lopen lichte strepen. Ze komt zelfverzekerd over. Dat is geen wonder. Haar generatie is groot geworden in een tijd, waarin alles openlag. Eigen keuzes konden worden gemaakt. Veel dingen waren financieel haalbaar. Hoe zou ze haar leven hebben ingevuld?