Ze was al een eind in de tachtig. Woonde nog zelfstandig en kon zich nog goed redden. Dankbaar voor haar goede gezondheid en vitaliteit. Toch zei ze vaak: ‘Ik hoop dat ik nooit hulpbehoevend word, dat lijkt me verschrikkelijk.’ 

Ze bedoelde daarmee dat ze het erg zou vinden wanneer ze zich niet meer zonder hulp van anderen zou kunnen redden. Zo helemaal afhankelijk te moeten zijn. 

Er wordt elke dag heel wat in Bijbelse dagboeken gelezen. De een doet jarenlang met hetzelfde dagboek – een ander koopt elk jaar iets nieuws. Nu we aan het eind van 2021 komen, kan het zijn dat u op zoek bent naar iets nieuws voor volgend jaar. Maar hoe vind je iets dat geschikt is in die grote hoeveelheid (nieuwe) dagboeken? In dit artikel komen vier nieuwe dagboeken voorbij met een korte beschrijving en aanbeveling. Dit jaar allemaal dagboeken die jaarlijks uitkomen. Hopelijk heeft u daar wat aan en helpt het bij de keuze.

 

‘Van die eerste weken in Nederland zal ik dat eerste gezin in Mussel nooit vergeten’, vertelde mijn Afghaanse vriend Hoessein* mij. ‘Ik was nog maar veertien, was mijn ouders kwijtgeraakt onderweg en had maandenlang alleen door Iran, Turkije en Europa gezworven.  Ik zag boten zinken en kinderen verdrinken. Omdat ik zo jong was, werd ik na registratie in ter Apel in een opvanggezin geplaatst. Ik kon niet met hen praten, maar ze begrepen dat ik wanhopig op zoek was naar mijn familie en de man bad voor mij. Een paar dagen later werd mijn broer gevonden in een asielzoekerscentrum in Nederland en kon ik naar hem toe. Dat was echt gebedsverhoring. Ik ben opgevoed als moslim, maar toen ben ik op zoek gegaan naar de God tot wie die man bad en naar Jezus.’ De man die voor Hoessein bad, heeft nooit geweten dat hij christen is geworden. Aan Hoesseins verhaal moest ik de afgelopen maanden steeds denken bij de nieuwe stroom asielzoekers uit Afghanistan. Hoeveel mannen, vrouwen, jongens en meiden als hij zijn nu wanhopig op zoek naar een luisterend oor en iemand die met hen bidt? Zijn wij er als kerken voor deze vluchtelingen uit Afghanistan en ook die uit Syrië, Jemen, Somalië en Turkije?

 

 

Er doet zich in Jozua 22 een confrontatie voor die dreigt uit te lopen op een religieuze zuivering. 

Dat is vreemd, want het begon allemaal zo mooi in het beloofde land. De Rubenieten, de Gadieten en de halve stam van Manasse hadden meegevochten met Israël om Kanaän in te nemen. Toen dat gebeurd was zijn ze door Israël gezegend en uitgezwaaid. Ze zouden terugkeren naar het Overjordaanse. In vers 5 lees je hoe de meerderheid van Israël hen op het hart drukte om zich te houden aan de wet van Mozes. Nu zijn ze koud in het Overjordaanse aangekomen en het gaat helemaal mis. 

Commentaar

  • Thuiskijkers 2026-04-25 08:19:33

    ‘We kijken de diensten altijd trouw mee hoor.’ Het kan je zomaar gezegd worden tijdens een...

  • Zachtmoedigheid 2026-04-10 14:03:10

    Het Nederlands Dagblad pikte het nieuws op: de Theologische Universiteit Apeldoorn bracht negen...

  • Hoop – een boodschap om door te geven 2026-03-28 07:28:27

    In dit kerkblad gaat het over hoop. In verschillende artikelen wordt daarover geschreven, waarbij...

  • Lente 2026-03-14 09:28:00

    Op het moment dat ik dit commentaar schrijf, zit ik buiten uit de wind in de zon. Heerlijk! Het...