In de veertiende eeuw heerste er een pestepidemie.

Wereldwijd vielen er heel veel slachtoffers.

Een van de maatregelen die bijvoorbeeld de Italiaanse 

overheid toen nam was het instellen van een maatregel

met de naam Quaranta giorni.

Vertaald betekent dat: veertig dagen.

Tot donderdagavond 24 september jl. zag het ernaar uit dat we als synode de week van 29 september tot en met 2 oktober in Nunspeet zouden samenkomen. Het moderamen heeft die donderdag, gebaseerd op de laatste corona-ontwikkelingen en vragen van synodeleden, besloten de vergaderweek in te korten tot één dag, dinsdag 29 september. Naar mijn overtuiging een verstandig besluit.

Zelf had ik ook zo mijn vragen en deze per brief aan het moderamen voorgelegd. Sinds maandag 28 september weten we dat een week vergaderen onder de nieuw afgekondigde maatregelen ook niet had gekund. Je zou het moderamenbesluit als profetisch kunnen framen. De synode is bijna compleet, twee broeders ontbreken met kennisgeving. De voorzitter, ds. Han Schenau, geeft aan dat het schrappen van de vergaderweek bij ons verschillende gevoelens zal losmaken. Vooral voor de commissies die de laatste maanden veel tijd hebben besteed aan het voorbereiden van rapporten, is het zuur. Maar hier geldt dat wij als kerken voorzichtigheid moeten tonen, vooral ook als voorbeeld naar onze achterban en de buitenwereld.

Een bijzonder mooi en boeiend boekje met 52 meditaties door Paul Visser, pionier-predikant voor de Noorderkerk in Amsterdam. Uitgaande van Bijbelteksten uit de Herziene Statenvertaling wordt de lezer begeleid in het nadenken over de eeuwigheid. Twee eindbestemmingen zijn er. Je zorgt toch ook dat je op het juiste vliegtuig stapt, dat je brengt waar je wilt zijn? Hoe belangrijk is het dan de juiste keuzes te maken in het hier en nu. Wat is jouw eindbestemming?
Paul Visser is helder en scherp. De Bijbel is dat immers ook. Het boekje doet je de ernst beseffen van de consequenties van ons handelen en onze keuzes hier en nu.

Dit jaar herdenken wij dat Nederland vijfenzeventig jaar geleden werd bevrijd van de macht van Nazi-Duitsland. Nog steeds zijn er onder ons die de oorlog hebben meegemaakt. Gedurende dit jubileumjaar vertellen zij ons hun verhaal. Opdat wij niet vergeten …Dit keer het verhaal van Rinske Dantuma-van der Hoek uit Leeuwarden. Dit is de laatste aflevering in de serie  oorlogsherinneringen. 

Rinske van der Hoek  heeft de oorlog bewust meegemaakt als tiener. Ze woonde destijds in Dantumawoude. Daarnaast vertelt ze ook over de gebeurtenissen in het op steenworp afstand liggende dorpje Broek onder Akkerwoude, waar wijlen haar echtgenoot Anne Dantuma is groot geworden. 

De gebeurtenissen waarover zij vertelt heeft ze tijdens de oorlog wel gehoord, maar door haar man werd het een groot onderwerp in hun gezin.