In 1998 sprak onze synode uit dat de Bijbel geen ruimte geeft voor vrouwelijke ambtsdragers. Een flink aantal afgevaardigden was het met deze beslissing niet eens. Maar de synode had gesproken, de kous leek af. De werkelijkheid is echter anders, zoals te verwachten viel. Opnieuw ligt het hete hangijzer op de tafel van de lopende synode. Tijd voor een terugblik en voor bezinning.

Steeds meer gemeenten gingen samenwerken met de NGK of/en de GKV, daartoe gestimuleerd door de synode. Toen eerst de NGK en later de GKV besloten de ambten voor de zusters van de gemeente open te stellen, besloot een aantal samenwerkingsgemeenten vrouwelijke ambtsdragers te (gaan) bevestigen. Wat moeten daarvan de consequenties zijn voor het christelijk-gereformeerd smaldeel van die gemeenten? Vrouwelijke ambtsdragers en een verbod op de vrouw in het ambt zijn toch twee onverenigbare standpunten?

De wijnstok is een houtachtige klimplant die in warme streken veel voorkomt. De vrucht van de wijnstok is de druif. In de Bijbel wordt de wijnstok regelmatig genoemd. De wijnstok groeit goed in Israël. De twaalf verspieders komen met juist de vrucht van deze plant bij Mozes. (Num.13,20-23)
In de Bijbel wordt alcoholgebruik niet afgewezen, maar wel wordt er op verschillende plaatsen voor misbruik gewaarschuwd.

Op woensdag 25 maart liep ik door de supermarkt. We zaten midden in alle nieuwe maatregelen om de verspreiding van corona tegen te gaan en in de winkel was er ineens afstand met iedereen en alles. En toen besefte ik wat er in twee weken tijd veranderd was. Twee weken daarvoor was het namelijk biddag. Ik zat die avond in de kerk. De collecte ging anders dan anders, maar dat was het enige verschil met de normale dienst. Maar op die 25^e maart drong voor mij de omvang van alle veranderingen ineens door. Er waren geen mensen meer welkom in de kerk. We kwamen nog met vijf of zes samen en op afstand keken mensen via de livestream mee. We hebben allemaal onze eigen herinneringen aan die eerste weken van de coronacrisis. De vragen, de twijfels, de moeite die we nog steeds ervaren. Want aan de ene kant is er in de afgelopen maanden een nieuw gewoon ontstaan. Aan de andere kant blijkt steeds weer dat dat nieuwe gewoon helemaal niet gewoon is. En juist ook voor de kerk zijn er veel vragen waar we (nog steeds) iets mee moeten. Organisatorisch, maar ook geestelijk.

In onze gemeente werd in eerste instantie besloten om tot april alle diensten te schrappen.  Dat was te overzien en we hoopten dat het daarna wel weer wat beter zou worden. Maar nee, helemaal niet  dus. Een nieuw besluit moest worden meegedeeld: de diensten gaan tot 1 juni niet door. En later zelfs: we beginnen niet eerder dan in september. We hebben slechts een paar online diensten gehouden en enkele gezamenlijke online diensten met andere CGK gemeenten in het land. Vaker kon niet, omdat de gemeente vacant is en de preekvoorziening lastiger is. Veel impact dus, door het ontbreken van de zondagse erediensten. Maar daar bleef het niet bij.