{mosimage}Over engelverhalen van nu; Dr. André Mulder
(134 blz. Uitgave in 2010 bij Uitgeverij Meinema, Zoetermeer)

Dr. Mulder is lector theologie en levensbeschouwing aan de Chr. Hogeschool Windesheim. Met op de achtergrond de belevingen van zijn Opa beschrijft Mulder belevingen van negen diverse mensen die een engelervaring hebben gehad. Sommigen hebben een christelijke (gereformeerde) opvoeding genoten, anderen hebben geen kerkelijke achtergrond. Hij rangschikt de verhalen onder zeven trefwoorden: situatie, gebeurtenis, gevolgen, andere ervaringen, communicatie, theologie en biografische notities. Op die manier kunnen de verhalen met elkaar worden vergeleken.

{mosimage}Morgen is het alweer eerste kerstdag. Net de tijd van Advent achter ons, de voorbereiding op Kerst. Nu is het dan tijd om feest te vieren. Het feest van de geboorte van Jezus. Maar is het voor ons nog wel een feest, wordt het niet soms een beetje sleur? Wat er allemaal omheen gebeurt is voor iedereen een feestje: gezellig eten en drinken, mooie boom en ga maar door. Maar zijn wij er nog wel blij mee dat Jezus op aarde is gekomen, vieren we dat feest net zo als alles eromheen? We kennen nu zo langzamerhand wel de verhalen. Was dat allemaal zo mooi daar? Een lief kindje in een kribbe, een stel engelen die “Eer aan God in de hoogste hemel” zaten te roepen en een stel wijzen uit het Oosten die even gezellig langs dropten. Is dat Kerst, even dat verhaal met al die mooie dingen oprakelen? Er even weer bij stil staan hoe bijzonder mooi dat allemaal was, hoe makkelijk het eigenlijk ging…

{mosimage}Kerst?

Pieter en Hanna-Ruth wonen en werken in Centraal Azië. Ze houden de lezers van het kerkblad regelmatig op de hoogte van hun wel en wee.

December is de feestmaand. Ondanks dat het buiten donker, guur en koud is, maken we er een gezellige tijd van met lichtjes, mooie muziek, kaarsjes en cadeautjes voor elkaar. In Nederland heb je natuurlijk Sinterklaas en kerst, maar hier eigenlijk allebei niet. Kerst is een christelijk feest bij uitstek, en het is dan ook niet verwonderlijk dat kerst hier in Centraal-Azië eigenlijk niet wordt gevierd. Dat komt omdat de mensen hier overwegend islamitisch zijn. In naam althans, veel mensen noemen zich moslim, maar leven niet volgens alle regels en gebruiken van de Koran en de profeet. Het is hier helemaal niet ongewoon om alcohol te drinken, terwijl veel moslims dat niet zouden doen. Ook gaan er maar weinig mensen naar de moskee. Andere dingen worden wel gedaan, zoals bidden als je langs een begraafplaats komt in de bus. En varkensvlees laat iedereen hier staan. Als je dat wilt kopen moet je op de markt naar een apart hoekje van de vleeskraam, ver weg bij de kippen en de koeien. Geloof is hier vooral iets cultureels, als je bij een bepaalde bevolkingsgroep hoort, dan ben je gewoon een moslim. Een ander, kleiner deel, van de bevolking is Russisch Orthodox.

{mosimage}Actueel blijft het. De doop. Die actualiteit is er natuurlijk omdat er vandaag de dag nog steeds gedoopt wordt. Gelukkig wel. Maar het verschil van inzicht over op welk moment die doop moet plaatsvinden is ook nog steeds actueel. Bedoelt de Bijbel dat we kinderen zullen dopen? Of is het toch ‘eerst geloven en daarna als (jong)volwassene dopen’? In het eerste artikel hebben we gekeken naar de eenheid van het Oude en Nieuwe Verbond. In het tweede gingen we de plaats na van kinderen binnen het verbond. Vervolgens gingen we in het derde artikel de verhouding tussen doop en besnijdenis na. Nu – in dit artikel gaan we nader in op zogenaamde huisteksten.

Nadat het derde artikel was gepubliceerd rolde er bij mij een brief in de bus van een zuster van één van onze kerken. Ik zal de brief hier niet weergeven omdat de schrijfster heel wat onderwerpen met betrekking tot de doop aan de orde stelt. Zij maakt ook melding – als voorstandster van de (volwassen) geloofsdoop – van het feit dat gezinnen werden gedoopt zoals bij Lydia en de gevangenbewaarder. Dit gebeurde nadat zij tot geloof waren gekomen.

{mosimage}De God die ik niet begrijp. Zo heet het boek dat Christopher J.H. Wright schreef en dat onlangs verscheen bij De Vuurbaak in Barneveld voor de prijs van € 17,50. Het heeft als ondertitel: Over lastige geloofskwesties.
De ondertitel maakt duidelijk hoe de titel moet worden begrepen. Dit boek is niet geschreven over een God die de auteur niet kan begrijpen. Het is geschreven door een christen (en theoloog) die gelooft in God, de Vader van Jezus Christus. Dat geloof stemt hem dankbaar en geeft hem grote vreugde. Maar hij erkent ook dat hij veel van God niet begrijpt. Dat noemt hij lastige geloofskwesties. En hij niet alleen. Veel gelovigen worstelen met dezelfde problemen.

Wright is in staat de Bijbel pastoraal en eigentijds uit te leggen. Dat is het oordeel van Stefan Paas dat de uitgever – op de voorkant van het boek – aan de eventuele kopers en lezers meegeeft. Na lezing stem ik in met Paas.
Welke kwesties vindt Wright lastig? In zijn boek behandelt hij deze vier: het kwaad en het lijden, de Kanaänieten, het kruis, de jongste dag.

Commentaar

  • Moreel faillissement 2020-03-27 18:13:46

    Bij de grens van Turkije en Griekenland hebben zich zo’n 13.000 vluchtelingen verzameld. De eerste doden...

  • Chips 2020-03-20 17:52:41

    Sinds een paar weken laat ik de oudste catechisatiegroep zelf de avonden voorbereiden. Ze waren...

  • Vasten? 2020-03-13 18:36:41

    Vorige week begon de 40-dagentijd, de periode waarin we toeleven naar Pasen. Daarbij neemt bij...

  • Maakbaar 2020-03-06 18:31:56

    Het is weer helemaal de tijd om naast de krant de Bijbel te lezen. Net dachten we dat we alles...