Op 3 oktober vergaderde de classis Groningen in de Maranathakerk te Groningen.

Aangezien ds. R. Bikker, predikant van Groningen, nieuw is in de classis, werd het ondertekeningsformulier voor ambtsdragers voorgelezen. Ds. Bikker stemde in met de inhoud van het formulier waarna hij het ondertekende.

Op dinsdag 10 oktober moest de knoop worden doorgehakt. De generale synode besloot niet langer mee te werken aan de totstandkoming van een Gereformeerde Theologische Universiteit. De commissie die de besluitvorming moest voorbereiden, had in meerderheid gekozen ermee te stoppen, hoe spijtig dat ook was. Daarmee kwam een einde aan een lang en intensief traject.

Op voorstel van de meerderheid van de synodale commissie van onderzoek en rapport heeft de synode het rapport ‘Samen verder, in Zijn dienst’ en de aanvullende notitie van het besturenoverleg ‘Richtingwijzer voor nadere uitwerking GTU-ontwerp’ niet aanvaard.

Wat een mooi woord eigenlijk. Overdenking. Daar proef je iets in van rust, diepte, belangrijkheid. Het is als een stukje heel oude kaas. Je moet het niet meteen doorslikken, nee, je moet het proeven. De intense smaak doortrekt niet alleen heel je mond, maar je hele lijf geniet mee. Tja, en ik wilde het over Luther hebben, wat een warboel. Misschien dacht Luther dat trouwens ook wel en zette hij daarom alles maar eens duidelijk op papier. Gaandeweg komt hij zo op vijfennegentig stellingen. Zinnen, soms scherp, soms confronterend, maar mooi geformuleerd, die je moet proeven. Overdenken dus. Ze laten bezinken. Natuurlijk, ze bevatten een duidelijke aanklacht, maar ook een levensles. Nu na vijfhonderd jaar weten veel mensen nog steeds van die stellingen, maar weet u er een paar op te noemen?

Daarom, gewoon om eens even te, inderdaad, overdenken, zijn eerste en laatste stelling en daartussen wat citaten uit zijn overige publicaties.

Mijn roeping lag duidelijk ergens anders, meende ik. Op zee! Neen, niet als koopvaardijpredikant, maar gewoon als verbindingsman. Ik werd radio-officier of marconist.

En toch…, in het handboek voor de telegrafist stond duidelijk beschreven wat ik later als predikant, nu alweer veertig jaar lang, als roeping heb mogen uitoefenen. U bent hier aan boord, zo las ik, ‘tot redding van mensenlevens’ op zee. En, zo werd eraan toegevoegd, uw belangrijkste werkopdracht is: ‘uitluisteren’.