ImageDe tien geboden hebben een heel eigen plaats in de christelijke traditie, zeker in reformatorische kerken. Deze woorden, door God zelf in stenen gegrift, voeren ons mee naar een belangrijk openbaringsmoment uit het Oude Testament. De Bevrijder van Isra?l gaf Zijn volk voorschriften om het leven te heiligen. De wekelijkse lezing van de tien geboden in de eredienst biedt daardoor een uitgelezen kans om de verbondenheid van de kerk met de synagoge te onderstrepen. Of is dat te gemakkelijk gezegd?

Er spelen nogal wat vragen rond de lezing van de tien geboden. Allereerst zijn dat vragen die samenhangen met de manier waarop ze worden gebruikt in de eredienst. Om er enkele te noemen: Dringt de tekst van Exodus 20 nog wel tot ons door als we die elke week horen? Zouden we geen andere teksten moeten lezen, zoals gedeelten uit Deuteronomium 6, Leviticus 19 of ook nieuwtestamentische teksten? En wat te denken van de plaats die deze lezing krijgt voor schuldbelijdenis en genadeverkondiging. Zo valt alle nadruk op de wet als spiegel waarin we ons tekort ontdekken. Gaat dat niet ten koste van de wet die we uit dankbaarheid proberen te gehoorzamen?
Maar er zijn ook vragen te stellen bij de band die de tien geboden schept tussen kerk en Isra?l. In beide geloofsgemeenschappen wordt dezelfde tekst geheel verschillend gelezen. De synagoge spreekt niet van geboden, maar van tien woorden. En hoewel de gave van de tafelen van het verbond op de Sina? een belangrijk moment uit de geschiedenis vormt, wordt Exodus 20 toch niet in de synagoge gelezen. Dat heeft echter alles met de joods-christelijke relatie te maken.

ImageDit boekje is een lustrum uitgave van de Studentenvereniging C.S.F.R in Rotterdam. Deze club jongeren weet steeds interessante debatten aan te zwengelen. Eerder nodigden ze de bekende Alister MC Grath uit om te spreken over het Einde van het protestantisme. Nu zijn de enthousiastelingen er kennelijk in geslaagd een keur aan hooggeleerden te strikken hun analyse van de hedendaagse tijd neer te pennen en evenzoveel hooggeleerde heren te verleiden daar, in korte expos?s, een passend antwoord op te geven: Wat staat de kerk en de christen te doen in deze postmoderne tijd?

De scribenten gaan elk vanuit hun eigen deskundigheid en achtergrond in op deze tijd. Links en rechts overlappen analyses, maar dat is niet zo erg. Juist dat samenvallen in perceptie van de werkelijkheid toen en nu, maakt het totaalbeeld van nu duidelijk. Kernwoorden daarin: de onttovering van de wereld; persoonlijke authenticiteit. Voorbeeld: ?Voor mijn levensgeluk, ja zelfs voor de hele betekenis die mijn leven heeft, komt het er niet op aan of Napoleon bij Waterloo dan wel bij Quatra-Bras verslagen werd of Brussel negentien deelgemeenten heeft en zelfs niet dat twee maal twee vier is.?-pag. 42. In reclametaal wordt dat: Altijd jezelf (HEMA) of: ?Alle ruimte om jezelf te zijn.?(Landal)-pag. 35. In de titel van de bijdrage van Prof. Dr. Ger Groot vind ik de analyse in ??n zin het meest duidelijk verwoordt:?Een god in het diepst van zijn beleving - de enkelvoudigheid van het moderne individu.?-pag. 40.

ImageIn het Nieuwe Testament is te lezen hoe de boodschap van Jezus Christus de wijde wereld in gaat. Niet alleen het volk van Isra?l, maar de hele wereld mag horen dat er redding is bij de God van Isra?l. Dat is anders dan in het Oude Testament, daar lijkt het heil alleen voor het volk van Isra?l te zijn. Wat is er nu precies veranderd? In dit artikel wil ik dit onderwerp kort belichten.

Tijdens een vergadering in Jeruzalem, het zogenaamde apostelconvent, wordt er stevig gediscussieerd over de noodzaak van de besnijdenis. Na de opstanding en hemelvaart van Christus en de opdracht om ?alle volken tot discipelen te maken? zijn de apostelen ook daadwerkelijk op pad gegaan. Met als gevolg dat er naast Joden ook heidenen zich bekeren tot de God van Isra?l. Moeten deze heidenen zich nu ook laten besnijden? Twee groepen staan tegenover elkaar. De ene groep pleit voor de besnijdenis voor iedereen, terwijl Petrus, Paulus en Barnabas zich hard maken voor een evangelie zonder besnijdenis voor de heidenen. Nadat Paulus gesproken heeft, spreekt Jacobus de vergadering toe. Hij doet dit met woorden die ontleend zijn aan de profetie van Amos. Hij ?citeert? Amos 9:11 en 12. ?Daarna zal Ik weerkeren en de vervallen hut van David weer oprichten en wat daarvan is ingestort, zal Ik weer opbouwen opdat het overige deel der mensen de Here zoeke en alle heidenen over welke mijn naam is uitgeroepen, spreekt de Here, die deze dingen doet?.

ImageEr blijkt bij een groeiend aantal mensen behoefte te bestaan hun doop als kind te gedenken door het verrichten van een symbolische handeling in het midden van de gemeente, bij voorkeur bij de doopvont. Is het goed hieraan tegemoet te komen?

De gesignaleerde behoefte komt vooral naar voren bij hen die wel als kind gedoopt zijn, maar lange tijd in hun leven van het evangelie of in elk geval van de gemeente zijn vervreemd. Wanneer het dan tot een omkeer komt en ze geraakt worden door Gods Woord, willen zij dat graag markeren. Er is een verlangen naar tastbare ervaring van het heil. Men wil het ?herintreden? in de gemeente actief onderstrepen. Daarmee moet duidelijk worden gemaakt dat er echt een wissel is omgezet in het leven. Zo wordt er gesproken van een ?waterhandeling?, bijvoorbeeld door v??r in de kerk met de gemeente als getuige een belijdenis van geloof uit te spreken en daarbij met de hand het water van de doopvont aan te raken. Anderen willen verder gaan: niet alleen de handen, maar ook hoofd, hart en voeten aanraken met water als teken dat heel het bestaan voortaan gestempeld wordt door het evangelie van Christus. Het gaat hierbij beslist niet om een herhaling of vernieuwing van de eenmaal ontvangen doop. Daarom verricht dan ook niet de voorganger deze  ?waterhandeling?, maar de betrokkene zelf.  

Op donderdag 18 februari kwam de classis Leeuwarden bijeen, om onder de vaardige leiding van de voorzitter, ds Steensma een redelijk gevulde agenda af te werken. Ingekomen stukken, verslagen, bezwaarschriften, verzoeken, het zat er allemaal bij en het vroeg nauwkeurige aandacht.

Tijdens de morgenvergadering kon er al heel wat behandeld worden, soms uitvoerig, soms bij hamerslag. Voor de middagvergadering waren de deputaten art. 49 KO uitgenodigd. Zij vertegenwoordigen het totale kerkverband en worden betrokken bij zaken die het geheel van onze kerken aangaan. Meestal is hun belangrijkste taak om erop toe te zien dat de procedures goed worden uitgevoerd. Dat lijkt nogal simpel, maar ze moeten oren en ogen wel goed open houden om tot een onafhankelijk oordeel te komen. Twee zaken vroegen hun aandacht.

Emeritering
Het eerst werd de aanvraag tot emeritering van ds. J. Jonkman te Drachten behandeld. Het is mooi als iemand tot de pensioengerechtigde leeftijd gekomen is. Niet iedereen haalt dat. Ds. Jonkman zal binnenkort die leeftijd wel bereiken. Er moet echter ook bij gezegd worden: de laatste tijd tobt hij wel met zijn gezondheid, en dat was een extra reden om het emeritaat nu aan te vragen.

Commentaar

  • Graceland 2019-09-13 17:32:12

    Afgelopen zomervakantie heb ik iets nieuws gedaan. Voor het eerst van mijn leven ben ik naar een...

  • Student in 2019 2019-09-06 18:00:08

    Het is weer september, de vakantie is voorbij, ook voor het hoger onderwijs. Jongeren gaan voor...

  • Engelandvaarders 2019-08-30 18:36:12

    ‘Als we eerst Antwerpen maar voorbij zijn.’ We zijn op weg naar Engeland. Twee kleinkinderen van 9...

  • Maak me niet rijk. 2019-08-23 09:38:59

    Het is ongelofelijk en ook beangstigend wat geld met mensen kan doen. De voorbeelden liggen voor...