Het is een ‘rare’ gewoonte van mij om soms een artikel dat ik lees en me raakt, uit te knippen en te bewaren. Waarvoor? Ik weet het niet. Soms krijg je het later weer onder ogen, en weet je niet eens meer waar het verhaal vandaan komt. Wat heeft je toen geraakt?
Een dominee zat op een morgen in zijn studeerkamer aan zijn preek te werken toen de telefoon ging. Een vrouwenstem verzocht hem, of hij bij haar vader langs wilde gaan. Hij was erg ziek en volgens de dokter zou hij niet lang meer te leven hebben. Of de dominee met hem wilde bidden, was de vraag. Dezelfde middag is hij gegaan.

De kerkvader Augustinus (354 – 430) heeft zich een aantal keren uitvoerig beziggehouden met de bijbelse scheppingsverhalen. Deze verhalen speelden in de vroege kerk een belangrijke rol. Ze werden gebruikt in de verdediging van het geloof tegenover filosofen, en christelijke groeperingen die nogal sterk door een werelds denken waren beïnvloed. En ook speelden deze beginhoofdstukken van Genesis een belangrijke rol in catechese en pastoraat. Ze werden onder meer in de paasnacht gelezen!

Het schilderij op de lichte achterwand van de kerkzaal is een aquarel van de kunstenaar Sjaak Maliepaard uit Barneveld, gemaakt in de zomer van 2015.

U ziet een donker en een licht gedeelte en een weg die naar het kruis leidt: door Gods genade worden wij geroepen uit de duisternis tot  wonderbare licht, tot geloof in Jezus Christus.

De Theologische Universiteit van Apeldoorn geeft ieder jaar zogenaamde integratiecolleges. Hieraan wordt door alle studenten deelgenomen. Het onderwerp dat voor dat jaar gekozen is, wordt belicht door verschillende docenten, ieder vanuit zijn eigen vakgebied. In 2014 werkte de Nederlands Gereformeerde Predikantenopleiding ook mee aan deze colleges. Het onderwerp was ‘Sterven in bijbels licht’. De benaderingen waren zeer divers: bijvoorbeeld vanuit het Oude Testament, het Nieuwe Testament en de ethiek. Ook kwamen de gedachten van Calvijn over sterven en dood aan de orde, en het thema 'doodsangst en doodsverlangen in de cantates van Bach'. Twee bijdragen gingen speciaal over de dood in de prediking: ‘Preken rond het graf’ en ‘De laatste ademtocht in de prediking’.