ImageDe meeste gemeenten zijn niet anders gewend dan het Heilig Avondmaal te vieren door gezamenlijk het brood te eten en de wijn te drinken uit ??n of meer grote bekers. De bekers gaan van hand tot hand de kerk door, of worden aan tafel aan elkaar doorgegeven. Met het oog op de hygi?ne is de vraag gerechtvaardigd of het niet beter is om over te stappen op kleine bekertjes.

Ongeveer honderd jaar geleden gingen er voor het eerst stemmen op om niet meer uit de gezamenlijke beker te drinken om hygi?nische redenen. Het zou beter zijn om over te stappen op kleine bekertjes. In veel gemeenten is daar nooit gehoor aan gegeven. Maar er zijn broeders en zusters die zich zorgen maken en vrezen dat zij medegemeenteleden besmetten met hun eigen ziektekiemen of dat zij zelf besmet worden door andere gemeenteleden. Momenteel met de dreiging van de Mexicaanse griep wordt het tijd stil te staan bij de vraag of de gemeente over zou moeten stappen op het gebruiken van kleine bekertjes.

Maatschappelijke verantwoordelijkheid
De kerk staat midden in de maatschappij en heeft daardoor ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Als het maar enigszins mogelijk is bij te dragen aan een beperking van het besmettingsgevaar van bijvoorbeeld de Mexicaanse griep, zou dat zeker niet achterwege gelaten moeten worden. Deze maatschappelijke verantwoordelijkheid moet uiteraard wel afgezet worden tegen de eigen, kerkelijke, principes. Daarom is het van groot belang om te onderzoeken of het gebruik van kleine bekertjes afbreuk zou doen aan het gezamenlijk vieren van het Heilig Avondmaal.

ImageMet veel tamtam wordt de nieuwe mode aangeprezen. Via folders, reclame in kranten en op tv. Wie van ons wil niet meedoen met de mode?

We willen er netjes bij lopen.
Dat gaat dan over onze kleding.
Maar al jarenlang is er op geestelijk terrein ook een mode gaande. Steeds vaker en luider horen we: "We weten het niet meer. Hoe zit dat nou precies? Kun je alles nog wel geloven?".  Wanneer het met veel wapengekletter wordt aangekondigd, zijn we nog wel op onze hoede. Maar, o wee, wanneer het op kousenvoeten komt...  Zelfs geleerden durven vandaag te zeggen: "Wie twijfelt, gelooft pas echt".  Twijfel neemt de plaats in van geloof.  Met andere woorden: geloven is twijfelen en twijfelen is geloven. Hoe meer twijfel, hoe groter je geloof!  Iemand heeft zelfs in een interview over de Friese versie van de Matth?us Passion het zo gezegd: "Omdat er op de preekstoel te weinig over twijfel gepreekt wordt, zijn de kerken leger geworden". Dat is wapengekletter en kun je herkennen als vals.  

Maar, wees eerlijk. Het woordje geloven heeft voor ons ook vaak de betekenis van: ik weet het niet zeker; het zou zo kunnen zijn, maar ook wel anders. Voorbeeld: je vraagt aan je buurvrouw: "Waar is je man? Ik wil hem even spreken". Buurvrouw zegt: " Ik geloof dat hij achter op de tuin is". Ze weet het dus niet zeker, maar denkt dat hij in de tuin is. Heeft zo het woordje geloven voor ons ook niet vaak dezelfde betekenis?

Zoals het tegenwoordig past bij een vergadering op niveau, word je vanaf het begin onderscheiden met een badge met je eigen naam. Elke broeder krijgt dan niet alleen een gezicht, maar ook een naam, inclusief de vermelding vanwaar hij komt. Dat is wel zo gemakkelijk tijdens en rondom de vergadering.
Bij stijl past ook de wijze waarop we de classis openen. Allereerst gaat het Woord van God open. Ds. A. Versluis deed dat bij 2 Petrus 1:12-21 en legde de nadruk op vs. 19: ?En we hebben het profetische woord, dat zeer vast staat.? Daarna gedenken we hen die ons in de dienst van Gods Kerk en Koninkrijk zijn ontvallen. Met name wordt genoemd br. A.J. Velema, die jarenlang de gemeente De Krim heeft gediend als ouderling. Ook wordt de naam genoemd van zr. J. Van Dalen uit Assen, die in die plaats en gemeente en in onze kerken landelijk veel werk heeft verzet. We bidden voor hen die achterblijven en brengen in gebed ook bij de Here hen die zorgen kennen. Een welkom is er voor ds. J.Lof die, als nieuwe predikant van Meppel, voor het eerst aanwezig is. Een broederlijk welkom wordt ook toegeroepen aan de afgevaardigden van de Classis Assen GKv, de predikanten ds. G. Meijer en ds. J.H. Soepenberg. Het moderamen bestaat uit ds. K. Jonkman, preses, ds. S. Otten, scriba en ds. P. Van Dolderen, assessor. Bij stijl hoort orde. Een keurig uitgewerkte agenda lag ter tafel en dat bevorderde een snel verloop van de vergadering. Om die orde te vergroten was al eerder besloten tot het instellen van een Classicaal Secretariaat. Nu stelden we vast wat deze wel en niet moet doen, zodat onnodige verwarring kan worden voorkomen.

ImageOnze zoon is deze week na een tweede missie veilig teruggekeerd uit Afghanistan. Het gaat goed met hem en we zijn heel blij, dat hij heelhuids is teruggekomen.
En nu maar hopen, dat hij weer kan wennen aan ons landje vol nattigheid en kou.

Ik hoop, dat hij ook kan wennen aan iets anders. En dat andere is de berichtgeving over de missie in Afghanistan, vooral op tv. Want daar kun je goed chagrijnig van worden, als je net van een uitzending van vier en halve maand thuis komt. Je hebt je best gedaan. Lange tijd zonder familie en vrienden. In een hitte die voor ons onvoorstelbaar is. En dan krijg je regelmatig te horen, dat het allemaal totaal zinloos is. Tijdens zijn verblijf daar, heb ik hem de vraag gesteld, wat hij daar van vond. Ik zal zijn woorden niet letterlijk herhalen. Maar het kwam er op neer, dat de jongens en meiden zich ?belazerd voelen door de regering en door de bevolking?.

Berichtgeving
Ik kan me dit goed voorstellen. Elke keer als er een slachtoffer viel te betreuren, vielen de praatprogramma?s en politici over elkaar heen om te vertellen, dat het een totale mislukking was om in Afghanistan te proberen vrede en rust te brengen. De Afghanen zijn corrupt en de regering daar al helemaal. De verkiezing was een aanfluiting. En het beste wat je kunt doen, is maken dat je wegkomt uit dit hopeloze land. Ik heb mij vooral gestoord aan diverse uitzendingen van Pauw en Witteman. De beide mannen hebben een houding, dat ze er alles van weten. Jazeker, ze zijn een paar dagen in Kamp Holland geweest. Maar om dan een air te hebben, dat je er dan alles van weet en begrijpt, gaat mij te ver.

ImageEen dominee die voorgaat in de dienst en een gemeente die luistert. Zo verlopen de meeste kerkdiensten als het om het liturgisch onderdeel ?verkondiging? gaat. Er zijn gemeenten die voor de vorm van de preek en/of andere onderdelen van de liturgie een andere weg inslaan. Tijdens de dienst wordt er dan bewust dialoog of interactie gezocht.

Alphadienst
 Zo kent de Chr. Geref. Kerk van Groningen de zogenaamde Alphadiensten. De gemeente Groningen heeft drie kerkgebouwen. Twee grotere in de stad Groningen en de Hoeksteen in Haren (waar wordt samengewerkt met de Ned. Geref. Kerk). De Hoeksteen biedt ruimte aan  circa 200 personen. In de Haren houden we maandelijks een Alphadienst met uitzondering van de zomermaanden. Voordat de dienst begint bidden kerkenraad en commissie samen om een zegen. Tijdens de dienst wordt gewerkt met een eenvoudige liturgie waarbij de dominee niet op maar onder de kansel staat. Een aantal te zingen liederen is van tevoren vastgesteld (door een lid van de organiserende commissie samen met de voorganger). Daarnaast mogen de bezoekers uit een via de beamer gepresenteerde lijst van liederen een keuze maken. Het thema van de dienst is van tevoren vastgesteld. Aan het eind van de dienst wordt er gebeden en gedankt waarbij de aanwezigen wordt gevraagd of zij zelf voorbeden, gebeden of dankpunten willen inbrengen. In de meeste gevallen houdt de predikant (in Groningen is dat de eigen predikant en geen gastpredikant) eerst een korte preek waarbij hij zijn woorden ondersteunt met een presentatie. Via de beamer worden (Bijbel)teksten en afbeeldingen getoond.

Commentaar

  • Jan … en Paulus 2019-09-20 15:52:30

    Ik weet nog goed dat we, toen we in 2004 na zes jaar werken in de zending terugkwamen uit...

  • Graceland 2019-09-13 17:32:12

    Afgelopen zomervakantie heb ik iets nieuws gedaan. Voor het eerst van mijn leven ben ik naar een...

  • Student in 2019 2019-09-06 18:00:08

    Het is weer september, de vakantie is voorbij, ook voor het hoger onderwijs. Jongeren gaan voor...

  • Engelandvaarders 2019-08-30 18:36:12

    ‘Als we eerst Antwerpen maar voorbij zijn.’ We zijn op weg naar Engeland. Twee kleinkinderen van 9...