Maar Ik zeg u …(2)

 

De pas in het ambt verkozen ouderling De Vries zou jou wel een bezoekje willen brengen. Maar je herinnert je opeens dat hij jaren geleden uitspraken heeft gedaan waarmee jij het niet eens was, en waarover je je toen vreselijk hebt opgewonden. Vriendelijk doch beslist laat je hem weten dat je geen prijs stelt op zijn komst. Je legt de telefoon neer en prevelt zoiets als 'dwaas'. En het voelt als een overwinning. Je hebt hem 'de waarheid' gezegd.

 

Ruziemaken is aan de orde van de dag. Kinderen maken ruzie, en ook ouderen verstaan die kunst. Boosheid levert tv op: Het familiediner, De rijdende rechter, en: Mr. Frank Visser doet uitspraak. Wat een verdeeldheid soms in dorpen, families, en gezinnen! Meer dan eens lijkt de wereld een wildernis waar de wet van de jungle heerst. Er vallen harde woorden, soms ook in de kerk. Meen niet dat die woorden geen pijn doen.

 

Op de bonnefooi naar Kenia. Er lag enkel een uitnodiging van een Evangelische Gemeente te Naïrobi. Twee twintigplussers, Roan Drost uit Veenendaal (PKN) en Luuk Salomons uit Hoogeveen (CGK) gingen erheen.  

Zondag 16 juli. Luuk Salomons vertelt over die dag in Naïrobi. ‘De kerkdienst begon al om zeven uur ’s morgens en duurde tot twee uur ’s middags. Iedereen komt niet even op tijd hoor! Tijdens deze dienst en tijdens mijn hele reis keerde één bekend zinnetje (uit de film Lion King!) steeds weer terug. Omdat ik het ergens hoorde of omdat het als zin steeds in mijn hoofd was: “Hakuna matata.” Ik heb geen zorgen!’

Vertel!

Is het niet altijd hetzelfde? Ben je bevrijd uit een gevangenis, een oorlog of een slavernij wil het met de vrijheid helemaal niet lukken. De enkele teruggekeerde Jood op Amsterdam-Centraal in 1945, de bootvluchteling voor de poort van Ter Apel of Mozes bij het zien van de eerste oase na de Rode Zee. De Rode Zee had zich gesloten en vanuit Egypte (de wereld zonder God) was er geen dreiging meer. En ook de slavernij was weg.

‘Het hele kerkkoor kwam in een gekleurde, dikke trui’

Een duurzame levensstijl laten zien is volgens ontwikkelingsorganisatie Tear een vorm van naastenliefde. Om dit bewustzijn onder kerken te stimuleren organiseert de organisatie op 7 oktober samen met Kerk in Actie de GroeneKerkendag.

Hoe ziet de nieuwe schepping eruit? Is dan alleen maar de situatie van het paradijs hersteld? Of zal

deze meer zijn dan een restauratie? Dr. A. van der Dussen, docent aan de Nederlands gereformeerde predikantenopleiding, meent dat wat God geschapen heeft, iets voorlopigs heeft. Zijn schepping is nog niet af, en moet nog voltooid worden. Een christen zal daarom vooral gericht zijn op de toekomst. Ook al geniet hij van wat God geeft in het hier en nu, toch zal hij zijn pinnen niet te diep in de grond slaan, en voorwaarts leven! Want dát is pas echt leven. Een christen is open voor de toekomst, en maakt in dat licht zijn keuzes. Zo verstaat hij zijn verantwoordelijkheid ten opzichte van de wereld om hem heen.

Commentaar

  • Na de droogte 2026-08-29 10:30:59

    Op het moment dat ik dit commentaar schrijf, is het een beetje aan het regenen. Geen grote...

  • Van wie is de maan? 2026-08-15 07:22:18

    Wie had het ooit kunnen bedenken! Het is een item waar op wereldniveau over wordt nagedacht: van...

  • Hoe leren kinderen de kerk lief te krijgen? 2026-08-01 13:45:11

    Veel (groot)ouders verlangen ernaar dat hun kinderen naar de kerk gaan. Niet alleen omdat het...

  • God geeft groei (en bloei) 2026-07-18 10:22:16

    Terwijl ik dit schrijf, staat buiten een aanhangwagen vol met snoeiafval te wachten om naar de...