In het vorige artikel – enige tijd geleden - bespraken we de gnostiek als eerste uitdaging voor de kerk. Nu wenden we ons bij de tweede uitdaging tot ketter Marcion (ca.85-ca.160) die bij het vormen van zijn standpunten hier en daar van de wereld van het gnosticisme heeft gesnoept.

Ook hij is uitgesproken als het gaat over God en over wat passend christelijk gedrag is. En hij zag er niet tegenop zijn eigen Bijbel samen te stellen; heel wat bladzijden heeft hij eruit gescheurd. Wie was deze man die zó gedreven was en aanhang kreeg en een eigen kerk stichtte. Wat dreef hem dan? En waarom zou bisschop Polycarpus van Smyrna – nog onderricht ontvangen van de apostel Johannes! – deze Marcion hebben omschreven als ‘eerstgeborene van de Satan!’ en hem hebben geëxcommuniceerd?

Het woord moet rond! De engel van de dood gaat het land bezoeken. Zo sprak de HEER tot Mozes en alles wat de HEER tot nog toe tot Mozes had gesproken is gebeurd. Een heleboel mensen weten dat inmiddels. Het woord van Mozes heeft dan ook aan gezag gewonnen. Natuurlijk kun je je afvragen of mensen omwille van hun eigen hachje Mozes geloven. Maar wat maakt dat uit? Als het woord van Mozes werkt dan werkt het. Als het woord van Mozes zegt dat men een schaap moet slachten en het bloed aan de muur moet strijken, waarom zou men dat dan niet doen?

Jarenlang liepen de kerken in de steden leeg en verdwenen er vele. De krimp was enorm. Wie had durven hopen op het wonder, dat er nieuwe christelijke gemeenschappen zouden komen? Wat is het mooi om te horen dat God dit gegeven heeft. Het roept verwondering op en het maakt nieuwsgierig: wat gebeurt daar nu precies? Waar kunnen wij van leren? Als er niks meer is, waar start je dan? Wat heb je nodig? Wie neemt het initiatief?

De krimp op het platteland zette een aantal jaren later in. Ook daar is aandacht aan geschonken vanuit deputaten evangelisatie door het geven van de cursus Getuigende Gemeente: dit is een belangrijk instrument geweest om plattelandsgemeenten bewust te maken van hun missionaire roeping en mogelijkheden. De cursus stimuleerde tot het vormen van gastvrije en getuigende gemeenten in de dorpen.