Christen-studenten komen in aanraking met allerlei grote vragen. Veel vragen hebben betrekking op de relatie tussen God, wetenschap en cultuur. Velen ervaren een spanning tussen het geloof dat zij van huis uit hebben meegekregen en de resultaten van wetenschappelijk onderzoek. Dat onderzoek wijst onder meer uit dat de kosmos in een proces van evolutie tot stand is gekomen. Kun je dat dan plaatsen binnen het kader van het geloof in God de Schepper van hemel en aarde? Als dat kan, op welke manier dan? Ook ervaren velen een spanning tussen de hedendaagse cultuur en het christelijk geloof. Is God nog aanwezig in de cultuur van de westerse wereld? Hoe moet je de ontwikkelingen daarin dan taxeren? Bijvoorbeeld de emancipatie van de vrouw en het ontstaan van alternatieve primaire verbintenissen tussen mensen. Staan die ontwikkelingen haaks op wat de Bijbel leert? Of kun je daarin motieven herkennen die ook in de Bijbel aanwezig zijn?

Steven Paas en Jos Strengholt lieten veel stof opwaaien met hun Open Brief over Israël, die zij in september 2012 aan de christenen in Nederland stuurden. Nu het stof weer wat is neergedaald, laat Paas er Israëlvisies in beweging op volgen, een dik boek over Israël dat veel stof tot nadenken geeft.

Na twee inleidende hoofdstukken volgen er vier hoofdstukken over Israël in de Bijbel. Daarna behandelt de auteur de belangrijkste visies op Israël vanaf het Nieuwe Testament tot heden en geeft in hoofdstuk 15 aandacht aan de relatie tussen de Palestijnen en Israël. De hoofdstukken 16 en 17 bevatten zijn conclusies en aanbevelingen, gevolgd door enkele bijlagen, onder andere de genoemde Open brief.

De ouden van de stad komen bijeen onder de poort en bespreken de zaken van alle dag.

De ouden zeggen niets. Zij zitten in de poort en maken geen geluid. Zij zijn niet verbijsterd of sprakeloos, niet met stomheid geslagen of radeloos. Dat is duidelijk op het moment dat je de ouden in de ogen kijkt. Zij kijken welbewust met een twinkel van humor en verwachting. Nieuwsgierig naar jou bijna. Nee geen paniek of radeloosheid, ze zeggen gewoon niets. Dat hebben ze afgesproken. Voor een dag, een week, een maand wellicht.

Wordt de verzorging van uw zieke familielid of geliefde in de laatste levensdagen te zwaar? Dan zijn de vrijwilligers van de Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) er om te ondersteunen. Juist bij het levenseinde is deze hulp van mens tot mens van bijzondere waarde.