Onder de poort
De oude bleef in de deuropening staan. Een beetje sneeuw was op de mat en over zijn voeten gevallen toen hij de deur open deed. Verrast had hij naar zijn voeten gekeken. Nu dwaalde zijn blik rond door de straat en links over het grote plein van de stad. Helemaal wit. En niet zomaar een beetje wit, een complete metamorfose. Was bij het slapen gaan de stad nog vrieshelder geweest, nu was hij warmwit bedekt onder koude deken, die nog verried waar alle dingen stonden voordat het ging sneeuwen.
De oude zou deze dag de eerste zijn die het plein over zou steken. Misschien was dat alle andere dagen ook wel zo, maar dan kon je het niet zo overduidelijk zien. Vandaag wel. Geen mens, zelfs geen kat in de nacht had de dikke laag witheid verstoord met zijn spoor.
Vorig jaar startte collega ds. Rein den Hertog in onze gemeente (Groningen-Haren) een leeskring op. Behandeld werd het boek ‘Gewoon Jezus’ van de bekende theoloog N.T. Wright. Dit jaar werd opnieuw een leeskring gevormd door Rein en ondergetekende. Nu staat het boek ‘Goed leven’ van dezelfde auteur centraal. Een groep van meer dan vijftig mensen uit onze gemeente heeft zich inmiddels aangesloten bij de kring.
Ik vind het leuk om mensen te kijken. Gewoon, ergens op een bankje, alleen maar kijken.
Vanaf 8 februari zullen circa duizend asielzoekers opgevangen worden in Hoogeveen. Waar ze vandaan komen en hoe lang de instroom exact zal duren is nog onduidelijk, maar de locatie staat al enkele maanden vast: de voormalige gevangenis De Grittenborgh. Momenteel ondergaat het gebouw een grote metamorfose, om het geschikt de maken voor huisvesting. Kerken en (christelijke) organisaties geeft dit de tijd om na te denken over de vraag: wat kunnen we eigenlijk voor asielzoekers betekenen?
Bas, mijn vriend, volgde een technische opleiding en nam met zijn broer het prachtige en bloeiende aannemersbedrijf van zijn vader over. Het leek allemaal zo mooi. Hij trouwde en vormde een gezin. Maar zijn huwelijk liep op de klippen en hij ging samenwonen met een andere vrouw. Het ergste was echter, dat hij de kerk en het geloof helemaal achter zich liet. Hij wou daar niets meer mee te maken hebben. Ik heb hem later nog een keer bezocht, doch hij wilde niets meer met het evangelie te maken hebben. Het diepste 'waarom' is mij niet duidelijk geworden. Ik merkte wel, dat hij niet gelukkig was.