Aan het begin van de vergadering konden we met elkaar terugkijken op het examen van broeder Rozema. Het classis examen werd met goed gevolg afgelegd en, als u dit leest, heeft de bevestigings- en intrededienst in Onstwedde reeds plaatsgevonden.

In het gezin van dominee Postma werd een dochter geboren. Alle reden om met een dankbaar gevoel, samen in gebed tot de Here onze God, de classisvergadering te beginnen.

In de voorjaarsvergadering worden over het algemeen de afgevaardigden verkozen voor de Particuliere Synode van het Noorden. Daarop was dit jaar geen uitzondering. Na de diverse noodzakelijke stemrondes waren de afgevaardigden bekend.

Op 4 maart vergaderde de classis Zwolle in Hattem. Vooraf was duidelijk geworden dat ds. Van Langevelde het beroep aan had genomen naar de gemeente van Zierikzee en zodoende de classis zou gaan verlaten – waarvoor hij tijdens de vergadering ook toestemming kreeg van de classis. Er was ook het blijde nieuws voor de gemeente van Kampen dat ds. A. Hakvoort het beroep naar die gemeente aan mocht nemen.

Het zal niet veel betoog behoeven dat de vragen rondom geloof en genezing  steeds opnieuw in de aandacht staan van veel gemeenten en kerken. Er hoeft alleen maar gewezen te worden op de genezingsdiensten van diverse voorgangers en de PR die ze organiseren.

Het zou goed zijn om eens te kijken welke motieven er schuil kunnen gaan achter het verlangen naar gebedsgenezing, geloofsgenezing, de genezingsbediening, hoe men het verder ook wil noemen. Allereerst is dat bij veel zieken een verlangen naar genezing. Dat verlangen zal uiteraard niemand zieken kwalijk nemen, al is daarmee nog weer niet alles gezegd. Een dergelijk verlangen komt ook in de Bijbel voor. Als Jezus vraagt aan Bartimeüs: ‘Wat wilt gij dat ik u doen zal?' is het antwoord: 'Dat ik ziende worde' (Luc 18, 41).

De Nieuwe Bijbelvertaling weet niet zoveel raad met het zinnetje, dat Simon van de akker kwam. Die paar woorden staan er in het Grieks wel, maar de NBV heeft er van gemaakt, dat hij de stad net binnen ging. ‘Komend van een akker’ zou dan zoiets moeten zijn als ‘van buiten de stad komend’. En het is logisch, dat men zoekt naar een vertaling, want wat zou iemand, die in Cyrene woont nou moeten met een akker bij Jeruzalem? Cyrene – Jeruzalem is hemelsbreed al zo'n 1300 km, dus het is niet erg praktisch om de aardappelen op die akker te verbouwen. En het is zeker niet praktisch om die akker te gaan onderhouden met je beide zoons, Alexander en Rufus. Die twee waren ook in Jeruzalem bekend, dus ga ik er van uit, dat zij de reis ook hadden gemaakt.