Bij eenzaamheid denk je vaak aan oudere, alleenstaande mensen, niet meer zo mobiel, kinderen wonen ver weg misschien. Op zorg wordt bezuinigd, tijd voor een praatje ontbreekt.

Maar staat u er weleens bij stil dat er ook een andere eenzaamheid bestaat, namelijk van mensen die niet of zeer gebrekkig de Nederlandse taal spreken? Sommigen daarvan wonen te midden van landgenoten, dan valt het misschien nog mee. Maar denk eens aan vluchtelingen, die alles hebben moeten achterlaten. Hun huis, hun familie en vrienden, de vriendjes van de kinderen. Vaak was er niet genoeg geld om de hele familie in veiligheid te brengen, dus de kinderen zijn in Nederland, de ouders ver weg achtergebleven in een gevaarlijk land. Ze zijn vaak getraumatiseerd, daardoor is het moeilijk voor hen zich te concentreren op een vreemde taal. Als ze een verblijfsstatus hebben, gaan ze waarschijnlijk wel naar school om Nederlands te leren, maar thuis spreken ze hun eigen taal. Gelegenheid om dat vreemde Nederlands in de praktijk te oefenen is er weinig, ze hebben geen werk, weinig contact met de buurt. En juist omdat ze zo slecht Nederlands spreken en verstaan is de kans op werk klein. Zo draaien ze in een kringetje rond.

Onze tiener kleindochter in Engeland besprak onlangs met haar vriendinnen een serieus probleem. Ze vindt het moeilijk om als enige op school voor haar eten te bidden. Een van de vriendinnetjes wist raad. ‘Je kunt ook met je ogen open bidden.’ ‘Maar ik moet toch ook mijn handen vouwen’, bracht onze kleindochter er tegenin. ‘Nou dan doe je dat toch gewoon onder de tafel.’ Probleem opgelost. Nou ja… , dat is nog even de vraag. Moeten we ons geloof zo snel al gaan verbergen? In het RD van 25 september jl. stond een verslag van een toespraak van ds. A.Th. van Olst, voorzitter van de stichting De Ondergrondse Kerk. ‘Maak van vervolgde christenen geen slachtoffers, maar volg hen na in toewijding en volharding’, dat was de kern van zijn betoog.

Arthur Japin, een veelgelezen schrijver, was onlangs te gast bij Eva Jinek. Hij had het script geschreven voor een theaterstuk van Joop van den Ende, over een ongeneeslijk zieke vrouw die voor haar man een nieuwe vrouw zoekt. In die uitzending kwam ook naar voren dat Japin samenleefde met twee mannen.

De Protestanten krijgen een nieuwe regiopastor. Aldus de kop van een artikel in het dagblad Trouw van zaterdag 23 september. De PKN zit in zwaar weer. Al jaren daalt het ledenaantal met ongeveer 60.000 leden per jaar! Dat is net zoveel als het inwonertal van Hoogeveen. En als je er nog een dikke 10.000 leden bij optelt, heb je evenveel als ons totale ledenbestand. Dat komt neer op een krimp van ongeveer 3% per jaar. Bij ons is dat ruim 1%. Wij krimpen allebei. Een gedeelde zorg dus.  

Wat je zaait zul je oogsten, zo klonk het laatst enigzins waarschuwend in een preek. Foute keuzes hebben vroeg of laat gevolgen. Voor ondermeer je geestelijke weerbaarheid, die op hoge leeftijd toch al niet vanzelf spreekt...

Andersom geldt het ook. Dat je soms oogst wat je zelf nooit hebt gezaaid. Zo oogsten veel volwassenen de verwondingen ten gevolge van misbruik, mishandeling of verwaarlozing. Ánderen zaaiden dat... Hun geestelijke weerbaarheid is dan al jong gebroken.

Commentaar

  • China 2018-04-20 19:27:11

    Amerika versus Rusland. De naoorlogse generatie is ermee opgegroeid. Het is verleden tijd. China...

  • De kracht van de Opgestane Heer 2018-04-13 18:24:37

    Een maand geleden waren we getuige van de kracht van de Opgestane Heer. En dat in 2018! Jezus...

  • Katholiek 2018-04-06 17:44:28

    Als donateur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie ontvang ik bij het...

  • Samenwerkingsgemeenten, ambtsdragers en classis 2018-03-30 17:09:01

    De laatste generale synode van onze kerken nam een besluit over ambtsdragers uit...