We hebben ons voor een week in een hutje verschanst. Geen water, geen WC. Vakantie is echt een tijd om gekke dingen te doen. Onze trekkershut staat op camping de Sikkenberg in Onstwedde. We  assisteren onze dochter een weekje. Ze heeft samen met haar man een gezinshuis en dat is niet luieren. Zeker nu ze er een week alleen voor staat. Gelukkig is er veel compensatie. We worden omringd door veel groen en door veel aardige mensen. Al die vakantiegangers vormen samen een kleine gemeenschap. Er is zorg voor lichaam en ziel. Je kunt je hier laven aan rust, de natuur en aan het woord van God.

 

Ik. Eigenlijk kan dat helemaal niet, een commentaar beginnen met het woordje ik. Wat blijft er dan over van de objectiviteit? Maar ik laat het toch nog maar even staan.

De laatste weken worden we regelmatig geconfronteerd met berichten vanuit Canada. Het land waar ik altijd een speciaal gevoel bij heb, omdat ik er een paar jaar heb gewoond.

De Maple Leaf-bomen op ons erf herinneren me er voortdurend aan. Voor mijn omgeving zijn het natuurlijk gewone esdoorns, maar voor mij hebben ze toch iets speciaals.

 

Op 9 juni jl. kregen (de) predikanten van onze kerken een e-mail toegestuurd die was ondertekend door een viertal collega's. In deze e-mail spreken deze collega's over ontwikkelingen in onze kerken die hun zorgen baren.

Zij wijzen op de uitspraak van onze generale synode in 1998 aangaande vrouw en ambt. Deze uitspraak was dat het traditionele standpunt van onze kerken aangaande de dienst van vrouwen in de kerk Schriftuurlijk is. Naar aanleiding van revisieverzoeken is deze uitspraak bevestigd door de synode van 2001.

Ketenen Gebroken. Dat betekent dit woord in de Surinaamse taal Sranantongo. De naam duidt de jaarlijks terugkerende feestdag aan op 1 juli ter viering van de afschaffing van de slavernij in 1863.

Slavernij is hot. De besturen van de vier grote steden willen 1 juli uitroepen tot nationale herdenkingsdag van de afschaffing van de slavernij. Onderzoek naar ons slavernijverleden heeft aangetoond, dat een groot percentage van de stadsbestuurders van toen directe belangen had in slavenhandel en in aan slavernij geproduceerde goederen. Veel stadsbestuurders waren eigenaar van een of meerdere plantages in de Nederlandse koloniën. Opvallend in dat onderzoek is het woord verwevenheid. Verwevenheid van de bestuurlijke en zakelijke elite met slavernij. 

Ik moet er nogal eens aan denken.

Het speelt alweer aardig wat jaren terug, in de jaren dat Europa nog verdeeld was in een oostelijk en een westelijk blok. Twee theologen waren met elkaar in gesprek. De ene kwam uit een kerk in het “vrije” Westen en de andere kwam uit een kerk in het Oosten, waar ze te maken hadden met onvrijheid.

Het gesprek ging over wat een kerk nou tot kerk maakt. De theoloog uit het Westen wees daarbij op wat er gezegd wordt in de Nederlandse Geloofsbelijdenis: het gaat om de prediking van het Woord, om de bediening van de sacramenten, en om het handhaven van de tucht. Zijn gesprekspartner uit het Oosten was het daar helemaal mee eens, maar voegde er, vragend, nog wel wat aan toe. ‘Want,’ zei hij, ‘hoe zit het met het lijden?’ Hoort dat er niet ook bij?

 

Commentaar

  • Dienen in de kerk 2021-10-22 14:50:11

    Onlangs vergaderde de classis Leeuwarden. De verslagen vanuit de classiskerken geven altijd...

  • Kerk in de wereld 2021-10-08 17:46:24

    Soms lees je iets waarvan je denkt: ‘ja, daar gaat het toch eigenlijk om.’ Onlangs las ik de...

  • Israël 2021-09-24 17:39:46

    Op zondag 03 oktober besteden we als kerken (extra) aandacht aan de band tussen Israël en de kerk. De...

  • Repeterende breuken 2021-09-10 17:09:49

    Toen in Afghanistan opnieuw een zelfmoordaanslag van de IS was verzuchtten we: Houdt het nu nooit...