De vormingscursus 2011-2012 is bijna weer ten einde. Nog één les. Dan zit het er weer op. Negen zaterdagochtenden kwamen de cursisten vanuit allerlei windstreken naar Drachten om de lessen bij te wonen. Een deel van de lessen ging over de plaats van het jeugdwerk in de gemeente. Wat mij daarbij opviel was dat de docent, drs. Belo, voormalig directeur van de Hervormd Gereformeerde Jeugd Bond (HGJB), een warm pleidooi hield over het van elkaar leren: jongeren van ouderen en ouderen van jongeren. Alle cursisten waren het uiteraard roerend met hem eens. Hoe kan het ook anders. Als rechtgeaarde christelijke gereformeerde onderstreep je natuurlijk het belang van catechese, jeugdclub en jeugdvereniging. Maar de docent ging nog een stapje verder. Als je als volwassene een voorbeeld wilt zijn voor je kinderen, dan is het toch een normale zaak dat je je kinderen laat zien wat dat leren voor jezelf inhoudt?

Het is opvallend hoe telkens weer bepaalde personen in een soort ‘buitencategorie’ worden geplaatst. Natuurlijk, alle mensen zijn gelijk, maar door aanzien en toegeschreven roem en kwaliteiten zijn sommigen meer gelijk dan anderen en dus anders. Buitencategorie mensen.

Op het schild gehesen

Zoiets beleefden we bij de vorige presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten. Obama werd opgehemeld. Overigens meer in Nederland dan elders, maar toch. Bij zijn verkiezing waren de loftuitingen niet van de lucht. Mensen raakten in een soort religieuze extase. Yes, he can!

De week van 6 tot 12 februari was de jaarlijks terugkerende Week van de Euthanasie. In diverse media werd aandacht besteed aan mensen die willen sterven en aan hun omgeving. De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) stelde het onderwerp ’10 jaar euthanasiewetgeving’ centraal, om zo aandacht te besteden aan de politieke kant van het verhaal. In de Tweede Kamer stond ook de behandeling van het burgerinitiatief ‘Voltooid Leven’ op de agenda, maar dat werd uitgesteld. Op de televisie was er aandacht voor het debat over dit gevoelige onderwerp en was er een documentaire te zien over mensen die graag een eind aan het leven wilden maken, maar die niet bij hun arts terecht konden. Die mensen kunnen vanaf 1 maart bij de mobiele Levenseindeklinieken terecht.

- zaterdag 11 februari was er een conferentie met betrekking tot het werk onder de jongeren in de kerk, met op de achtergrond het gegeven dat 80% van de jongeren uit de kerk zal verdwijnen….;
- een beeld dat ik in eigen gemeente ook zie gebeuren;
- een beeld werd geschetst dat de kerk dit niet of nauwelijks kan voorkomen;

Op het internet kun je een site vinden met als titel 'Preken die Spreken'. Verschillende predikanten uit de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt hebben er preken op gezet. Een sprekende titel. Want het is waar, door middel van de prediking spreekt de levende God tot ons. Terecht nemen de preken in onze erediensten dan ook een centrale plaats in. Een dienst zonder verkondiging van het Woord is geen eredienst. Het behaagt God, schrijft Paulus, door de dwaasheid van de prediking zalig te maken die geloven. Dat moeten we maar laten staan in een tijd, waarin zien belangrijker is geworden dan horen. Nu zitten er aan een preek allerlei facetten. Gods spreken is veelkleurig en Zijn werk veelzijdig. Geweldig als we met een geopend hart ons door Hem aangesproken weten en de heilbrengende kracht van Zijn Woord en Geest ervaren.

Commentaar

  • Waarom doet God er niets aan? 2026-06-20 08:08:37

    Ik las een artikel in het bekende Amerikaanse blad Christianity Today dat me aan het denken zette. De...

  • De hel 2026-06-06 06:52:25

    Op het moment dat ik dit schrijf, is het aan de vooravond van een conferentie van predikanten van...

  • Revival 2026-05-23 08:17:17

    Van 20 tot 23 april was ik samen met een paar honderd andere predikanten op de conferentie in...

  • Kind van de vrijheid 2026-05-09 07:16:55

    Zo’n tachtig jaar! Zolang is het geleden dat de Tweede Wereldoorlog werd beëindigd en de vrede...