ImageIedereen doet tegenwoordig aan duurzaamheid. Dat is een goede zaak. Want zeg nou zelf, het kan toch niet dat je niet meedoet aan duurzaamheid nu dat in de mode is.

Hier volgen een paar voorbeelden om duidelijk te maken hoe het begrip duurzaamheid in opmars is. We willen een duurzame economie, mede als gevolg van de economische crisis. Want we willen voorkomen dat we in de toekomst weer een crisis meemaken als de huidige crisis. Door overbevissing is de visstand in de zee?n en oceanen de afgelopen decennia dramatisch afgenomen en dus ontwikkelt de sector nu duurzame visserij.
In de landbouw lopen we tegen grenzen van bijvoorbeeld de bodemvruchtbaarheid aan. Daarom wordt ook gewerkt aan een duurzame landbouw.
De consument kan tegenwoordig in de winkel allerlei duurzame producten en artikelen kopen.

Van alle tijden
De aandacht voor duurzaamheid is niet nieuw. In het agrarisch onderwijs was er zo?n twintig jaar geleden ook veel aandacht voor duurzaamheid. De Club van Rome had een indrukwekkend en alarmerend rapport geschreven. Daarin stond dat de toename van de wereldbevolking en de toenemende welvaart een te grote claim leggen op de aarde. In snel tempo raken de grondstoffen op en de bodem uitgeput.

ImageDit praktische boek voor de hele gemeente maakt bespreekbaar wat het meest kwetsbaar is: relaties, verliefdheid, huwelijk, vriendschappen. Het gaat over de kostbaarheid en de breekbaarheid van elke relatie.

God is liefde, schrijft Johannes. Vooral de liefde laat zien hoeveel dat betekent voor onze omgang met mensen. Evenals Thuis in Gods huis leent dit boek zich uitstekend voor gebruik in een gemeenteproject.
De lezer wordt op drie verschillende niveaus betrokken bij het onderwerp: voor elke week een bepaald thema in de kerkdienst, voor de persoonlijke omgang een dagboek, voor de verwerking in huisgroepen een werkboek. Aan het boek werkten o.a. mee Aad Kamsteeg en ds. Hans Schaeffer.

Principi?el
Het bijzondere van dit boek vind ik, naast het feit dat het een echt werkboek kan en wil zijn in de gemeente, dat niet alleen ingegaan wordt op het vraagstuk van verkering en huwelijk. Heel wat boeken gaan, als het om relaties gaat, over een deelonderwerp. Zulke boeken hebben uiteraard hun recht en reden. Toch is het mooi dat er nu een boek ligt, dat alle aspecten van relaties aan de orde stelt. Van verkering tot single-zijn, van getrouwd zijn tot homoseksuele gevoelens en relaties hebben. Daarnaast wordt terecht ingegaan op gevoelens van verdriet en eenzaamheid na scheiden en overlijden. In dat opzicht wordt geen terrein geschuwd. En telkens weer worden principi?le lijnen getrokken, d.w.z. het Woord van God komt aan het Woord. Als hulplijn en steun bij alle valkuilen en verleidingen. Als weerwoord ook tegen de geest van de tijd en tegen onze zwakheden.

ImageActueel blijft het. De doop. Die actualiteit is er natuurlijk omdat er vandaag de dag nog steeds gedoopt wordt. Gelukkig wel. Maar het verschil van inzicht over op welk moment die doop moet plaatsvinden is ook nog steeds actueel. Bedoelt de Bijbel dat we kinderen zullen dopen? Of is het toch ?eerst geloven en daarna als (jong)volwassene dopen?? Regelmatig worden in gesprekken, waaronder die tijdens huisbezoeken, deze en vergelijkbare vragen gesteld.

E?n van onze redactieleden vroeg zich af of er niet een ?eenvoudige en praktische? opsomming kon worden gemaakt van de argumenten die gebruikt worden om verbondsdoop aannemelijk te maken. Hieronder doe ik een poging waarbij ik opmerk dat de opsomming traag zal verlopen. Slechts ??n punt uit het rijtje behandel ik in dit artikel: de eenheid van het Oude en Nieuwe Verbond.

ImageDirk Molenaar is van beroep organist. Ook is hij redacteur van ?De Orgelvriend?. In dit blad voor orgelliefhebbers schrijft hij regelmatig een verhaal of column. Met zijn toestemming is onderstaand verhaal overgenomen uit ?De Orgelvriend?.

Toegegeven, het is niet door mijzelf bedacht.
Al had ik wel eens als organist iets dergelijks op kleine improvisatorische schaal toegepast.
Nee, ik had het dankbaar overgenomen van de Franse organist en componist Dubois.
Het was namelijk Theodore Dubois (1837-1924) die dit muzikale 'trucje' had verwerkt in zijn orgelwerk Marche des rois mages (Mars van de Drie Koningen). Bij hem is het de toon b2, geregistreerd met een vier- en tweevoetsregister. Met een gewichtje op de toets, waardoor die hoge toon blijft liggen tot het eind van het stuk. Deze aangehouden b verbeeldt dan de ster die de Wijzen naar Bethlehems stal leidde.
En eveneens toegegeven, aan de kerkdienst in Eenrum van 2 januari 2005, Zondag Epifanie, had ik als organist amper iets voorbereid. Dit vanwege Nieuwjaarsdag. Daarom had ik ook niet nagedacht over de stukjes te spelen orgelmuziek. Dus zocht ik tijdens de overdenking - van de voor mij onbekende voorganger - in het Liedboek een gezang op uit de Epifanietijd, dat niet op het orgelbriefje voorkwam. Gezang 157, Wie schön leuchtet der Morgenstern, leek mij zeer geschikt om over te improviseren na de preek.

ImageImpressie Predikantenconferentie 2010

?Het vormen van het godsbeeld begint op de commode?, dat was het laatste zinnetje dat ik hoorde en op schreef van de lezing van dr. Hanneke Schaap-Jonker*. Ik durf best een gokje wagen: ik denk dat niemand van mijn collega?s dat zinnetje nog weet. Waarom ik wel? Omdat het bij mij bleef haken. Waarom? Omdat ik - beter mijn vrouw en ik -, nogal op pleegzorg betrokken zijn en dat juist zo vaak hebben meegemaakt in het negatieve: een kind dat door misstand of erger misbruik het vertrouwen is kwijtgeraakt in vader en moeder en mitsdien in God de Vader. Met dit voorbeeldje zit ik precies in de kern van de lezing van Dr. Schaap: iedereen hoort en onthoudt zijn eigen preek. Het zal u en jou voortdurend overkomen.

De ouderen onder ons weten nog hoe moeilijk het was om te luisteren naar een preek. Boeren en bakkers en vissers vielen maar wat gauw in slaap. Logisch. De hele week gewerkt, ?s morgens vroeg op en dan opeens de rust in de kerk, met in de winter soms ook nog de warme kachelpijp net langs je bank. Boeren en bakkers in een mum van tijd onder zeil, tot in de kerkenraadbank aan toe. In sommige gemeenten kende men het gebruik dat een dreigende slaapkop ging staan om wakker te blijven. Handige predikanten hadden er een handje van ofwel om een diepe en lange stilte te laten vallen, een klap op de preekstoel te geven of opeens met bulderende stem aan te heffen over voordeel en oordeel van het Evangelie. Schaapachtig ontwaakten de slapenden. Al die dingen zijn nu niet minder. We zitten nu met zoveel dingen in ons hoofd en aan ons hoofd; bij jongeren soms zelfs letterlijk de oordopjes of, trillend in de broekzak of tas, de mobiel. Kortom: we moeten als predikers door heel wat linies breken om uw en jouw aandacht te trekken en om uw en jouw hart te bereiken.

Commentaar

  • Alle liefdes? 2020-01-17 17:51:22

    Het lijkt een vast patroon te worden. Kunstenaars, schrijvers, mensen uit de filmwereld en de zeer...

  • Kerkklokken en azan 2020-01-10 18:00:45

    Rond de jaarwisseling ging het opvallend vaak over onze democratie. Waarschijnlijk omdat het...

  • Grote blijdschap 2019-12-19 08:50:12

    Kerstfeest is een van de belangrijkste feesten van het jaar. Tenminste, zo wordt dat over het...

  • Advent – geen stress, maar ‘ont-moet-en’ 2019-12-14 08:37:02

    Mijn vrouw leest wel eens wat voor uit een blog die ze volgt: uitspraken die op een rake manier...