Dat er in 1992 bij het honderdjarig voortbestaan van de Christelijke Gereformeerde Kerken een mooi boek uitkwam, dat was niet meer dan logisch. Maar wat gebeurt er dan vijfentwintig jaar later? Opnieuw een boek? Of iets anders? Hoe besteed je daar aandacht aan?
Dit boek verscheen in september 2015 en kreeg een maand later al een tweede druk. In 2016 volgden nog twee drukken. Dat begrijp ik heel goed, want het is een prachtig boek. Alleen al de uitgave zelf: mooi gebonden in een handzaam formaat. Maar bovendien door de inhoud. Swüste geeft van alle psalmen een eigen vertaling. Hij spreekt trouwens zelf van een bewerking, omdat naar zijn mening poëzie in een vertaling nooit volledig tot zijn recht komt. Hij is echter wel dicht bij de grondtekst gebleven. Volgens mij doen zijn ‘bewerkingen’ recht aan het specifieke van deze Hebreeuwse liederen. De Godsnaam geeft hij weer met ‘Jij’ en de ‘LEVENDE’. Dat moet wennen. Maar door zijn verklaring dat het een poging is om de openbaring van JHWH nabij de lezer te brengen, wende het snel.
Luther was als pastor geen andere persoon dan de Luther die zijn grote huisgezin leidde, aan de universiteit college gaf, preekte en boeken schreef. Wat hij op de preekstoel en in de collegezaal bracht, kreeg in zijn pastoraat een praktische uitwerking maar kwam uit dezelfde bron voort: de liefde voor het Woord van God, dat voor mensenlevens een grote troost bevat, ook als zich situaties voordoen van ellende en verdriet.
Zaterdag 2 september wordt kandidaat M.J. van Keulen bevestigd tot predikant in de gemeente van Drogeham. Om alvast enigszins kennis met hem te maken legde de redactie hem een aantal vragen voor.
Kunt u iets vertellen over uw leef-, woon-, gezinssituatie?
Ik zit momenteel nog letterlijk tussen de verhuisdozen. We zijn als gezin net verhuisd naar Drogeham. Ik ben getrouwd met Sija. Voor haar is het haast thuiskomen omdat ze opgegroeid is in Friesland. We zijn negentien jaar getrouwd en hebben vier kinderen. David Jan (18), Aaron (17), Matthias (14) en Jiska (12). De afgelopen zeventien jaar hebben we in IJsselmuiden gewoond en zijn lid geweest van de CGK te Kampen. Het zal dus even wennen zijn de IJsseldelta te verlaten en naar Friesland te trekken.
Genietend van het warme weer, met op de achtergrond geluiden zoals toeterende auto’s, luide muziek en blaffende honden, zet ik me aan het schrijven van dit artikel.
Dinsdag 18 juli kwam ik in de ochtend aan in Cochabamba, Bolivia.
Bij aankomst bleken mijn koffers er niet te zijn, maar ik werd opgehaald door drie mensen van het team die direct heel behulpzaam waren in het regelen van de noodzakelijke dingen en me een warm welkom gaven. Met mijn aankomst hier kwam een lange periode van voorbereiding tot een einde. Een periode die God heeft willen gebruiken om mij te vormen.
