Eenvoudig maar getuigend (II)
In het centrum van de stad Gorinchem was er één keer in het jaar een braderie op zaterdag. Dan waren er ontzaglijk veel mensen, jongeren en ouderen, in de stad. Er was van alles te zien en te koop. Ons kerkgebouw nu – heel oud, uit 1380 – stond midden in het centrum. Je kon er geen vergadering houden op die dag. Dat ging zo jaar op jaar. Tot iemand op de idee kwam: 'Waarom gebruiken we ons kerkgebouw niet op deze dag om mensen te laten zien, hoe ons kerkgebouw er van binnen uitziet?' Dat vond bijval en we vroegen aan de gemeenteleden, die één of andere handvaardigheid beoefenden, hun prestaties in de kerk tentoon te stellen. Daar werd heel veel gebruik van gemaakt. En er kwamen de eerste keer wel 1500 mensen kijken. Groot en klein.
Een christen leeft bij het Woord van God, zoekt in gebed zijn aangezicht en bouwt op zijn beloften. Juist ook in tijden van beproeving. Hij verlangt er naar Gods wil te doen en gehoorzaam te wandelen naar zijn aanwijzingen. Heilig en toegewijd. Als discipel volgt hij Jezus na, met vallen en opstaan weliswaar, maar toch, hij zoekt naar een leven in overeenstemming met de wil van zijn Heiland. Dat alles vraagt om geestelijk leven, een leven met en voor God. In deze serie willen we jou en onszelf daarin opbouwen.
Een vervelend onderwerp: zonde. Zo negatief. Ik hoop in een paar artikelen de positieve kant van zonde naar voren te halen. Want die bestaat. Het is de schat in de akker. Om daar zicht op te krijgen zou het waardevol zijn als we in de kerk wat meer gebruik maken van het oud-christelijke begrip ’hoofdzonden’. In preken en (onderling) pastoraat.
Tot niets was Hij verplicht. Toch heeft God het heelal en ook de mens geschapen. Hij heeft gekozen voor deze schepping. Uit liefde. Een bron van troost en een sterk houvast voor ieder die gelooft!