Werken op zondag
Supermarkten die zeven dagen per week open zijn. Steeds meer koopzondagen in onze winkelcentra. Onderhoud aan wegen dat juist op zondag gepland wordt. Waar het openbare leven vroeger op de zondag vrijwel tot stilstand kwam draait het nu op volle toeren door, zeven dagen per week. Hoe moeten wij als christenen met deze ontwikkelingen omgaan en wat vraagt Gods woord van ons als het gaat om werken op zondag?
Allereerst gaat het dan om de vraag of het vierde gebod (‘Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag’) direct van toepassing is op onze zondag. De Bijbel geeft hierover in het Nieuwe Testament geen duidelijkheid. Elke dag en heel het leven wordt door Christus geheiligd. Wie een bepaalde dag als feestdag viert, doet dat om de Heer te eren (Rom. 14, 6). De zondag was in de wereld van het Nieuwe Testament eerst een gewone werkdag. Op deze dag waren er samenkomsten van Christus’ gemeente in de morgen en tegen de avond. Pas in 321 stelde de christelijke keizer Constantijn de Grote de zondag in als rustdag.
Al vanaf de middeleeuwen wordt er binnen de christelijke kerk gediscussieerd over de zondagsheiliging. Ook onder de reformatoren was er verschil van inzicht op dit punt. Al vier eeuwen geleden stond in de Gereformeerde Kerken de middagdienst onder druk vanwege het werk dat gemeenteleden deden.




Ertoe uitgedaagd om iets te vertellen ter gelegenheid van een veertigjarig ambtsjubileum voel ik me toch wat ongemakkelijk. Ik heb geen tas vol anekdotes paraat, geen opzienbare toestanden of wat ook maar. Ik hoef ook geen verhalen op te hangen van ambities en carrières. Gewoon dienaar te zijn van het woord van God, dat is tegelijk ook buitengewoon. Met alles wat daarbij een plek mag krijgen.
De schrijver groeide op in een orthodox christelijk gezin en kreeg van huis uit normen en waarden mee. Voor homoseksualiteit gold: haat de zonde, maar heb de zondaar lief. Hij stond daar achter en vond het een genuanceerd standpunt, ingegeven door de liefde van Christus. Die liefde ging voor hem boven alles.