ImageEnkele jaren geleden eindigde ik een serie artikelen over het milieu met die vraag. We zijn nu enkele jaren verder. Welke perspectieven zijn er nu? Welke initiatieven zijn er genomen op de grote klimaattop in Kopenhagen eind 2009? We hebben het op de voet kunnen volgen. Nadien laaide een felle discussie op over de betrouwbaarheid van het ICCP-rapport. Er was gesjoemeld met de gegevens. Verontwaardiging alom. Afkeer ook. Hoe moet het verder?

In 2007 schreef ik naar aanleiding van de film van Al Gore: ?Goed dat hij ons op de problematiek wijst. Dat mensen aan het denken gezet worden. Maar met onjuiste feiten is dat leugen en bedrog. De discussie moet nuchter gevoerd kunnen worden. Maatregelen tegen vervuiling en opwarming op bewezen feiten gebaseerd. Zo niet, dan zal het eerste effect zijn: angst en schrik bij het publiek, met navenante (overtrokken) maatregelen van overheden.? Vervolgens: ?Wanneer het publiek in de gaten krijgt dat feiten niet kloppen, maatregelen overbodig of overtrokken waren, zal het zich massaal afkeren. Onverschilligheid is wel het laatste wat we moeten hebben. Naar mijn idee zitten we nu in de eerste fase: angst en schrik.?

ImageHenk van Dam, schrijver van dit artikel, is verbonden aan Radar, een organisatie die zich bezighoudt met toerusting van ouders en andere opvoeders op het gebied van (geloofs)opvoeding. Daarnaast is hij parttime docent godsdienst in het voortgezet onderwijs.
Rond het motto: geloven in opvoeding verschijnt een reeks van drie artikelen van zijn hand in ons kerkblad. Dit is het laatste artikel.

In dit artikel gaat het over media in de meest brede zin, de voorbeelden gaan vooral over TV maar zijn heel direct door te vertalen naar de andere media.

Ook gezellig!
Het is belangrijk dat we ons realiseren dat TV kijken niet alleen maar slecht, negatief of bedreigend is voor een goede ontwikkeling van onze kinderen. (Samen) TV kijken kan ook gezellig, ontspannend en samenbindend werken. En Internet heeft veel leuke en leerzame aspecten. Computerspelletjes kunnen ook heel ontspannend en gezellig zijn.
Vanuit dat (positieve) uitgangspunt kijken we ook kritisch naar onze manier van omgaan met TV. Hoe houden we leuk wat leuk is? Anders gezegd: hoe geven we gestalte aan mediaopvoeding. Dat is voor veel ouders een spannende vraag, vooral omdat je het gevoel hebt dat je kind meer weet van moderne communicatiemedia dan jijzelf.

Elke vrijdag viel er een exemplaar van het Kerkblad voor het Noorden bij haar op de deurmat. Het blad waar ze zeventien jaar aan heeft meegewerkt. Niet in het schrijven van artikelen, maar om alle kopij in samenwerking met de eindredacteur zo te bewerken en te ordenen, dat het iedere woensdagmorgen gereed is om te drukken. Een onmisbare schakel achter de schermen. Gisteren nam Sjoerdtje Huisman-Sprietsma afscheid van haar werk.

Negentwintig jaar geleden solliciteerde ze bij het Friesch Dagblad en werd tot haar grote vreugde aangenomen. Eerst als oproepkracht op de zetterij.
In het jaar 1993 kwam er op de afdeling periodieken een plaatst vrij. Een onderdeel bij de krant waar naast de Friesche Kerkbode (het orgaan voor de Gereformeerde Kerken in Friesland) ook het Kerkblad voor het Noorden gereed gemaakt werd. Sjoerdtje solliciteerde, werd aangenomen en op 4 november 1993 had ze het eerste exemplaar in haar handen. Vol trots loopt ze voor mij (PS) naar de kast en laat ze hem even zien. De opzet is grotendeels gelijk gebleven: meditatie, artikelen, boekbesprekingen, actueel kerknieuws en vooral gemeentenieuws.  

Op 11 juni 2010 hebben Albert Jan de Jong en Atze Broersma tijdens een gezamenlijke vergadering van redactie en bestuur afscheid genomen van het stichtingsbestuur (van het Kerkblad voor het Noorden). Albert Jan heeft er ruim drie bestuursperioden opzitten. Vanaf 1997 is hij actief geweest als bestuurslid van de stichting, waarvan de laatste 10 jaar als voorzitter. Atze Broersma is sinds 2000 lid van het stichtingsbestuur geweest. Beiden hebben heel bescheiden aangegeven, dat het maar een klein klusje was in het grote koninkrijk van onze HEER. Dat siert ze en doet tegelijkertijd geen recht aan de werkelijkheid. Natuurlijk doen de redactie en de schrijvers van ons kerkblad het leeuwendeel van het werk door ons elke week weer te voorzien van een voedzame inhoud. Daarnaast is het ook nodig om ervoor te zorgen dat alle zaken eromheen geregeld worden. Financi?n, afspraken met drukker en uitgever, abonneebestand, lezerswerving?, kortom alles wat nodig is om de continu?teit te waarborgen van ons kerkblad. Daarbij heeft het hun ook tijd gekost om ons kerkblad ook Ons Kerkblad te laten blijven. Want hoewel belangrijk, vormt het kerkblad niet het eerste en hoogste punt op de agenda?s van onze kerkenraadvergaderingen. Wist u bijvoorbeeld dat we met een eigen Kerkblad in het noorden een unieke positie innemen in ons kerkverband? Ik bedoel maar? Alle reden dus om dankbaar stil te staan bij het werk wat Albert Jan en Atze hebben verricht in de afgelopen jaren.
Nu mag ik het stokje van hen overnemen als bestuurslid namens de classis Hoogeveen en wel meteen als voorzitter; een hele verantwoordelijkheid. Een klein klusje in het koninkrijk. Samen met Gerda de Jonge (secretaris), Durk Visser (Penningmeester), Maurits Vermeulen en een uitstekende redactie durf ik die onder Gods onmisbare Zegen wel aan.

Steenwijk.       
Henk Post (voorzitter stichtingsbestuur)

ImageHenk van Dam, schrijver van dit artikel, is verbonden aan Radar, een organisatie die zich bezighoudt met toerusting van ouders en andere opvoeders op het gebied van (geloofs)opvoeding. Daarnaast is hij parttime docent godsdienst in het voortgezet onderwijs.
Rond het motto: geloven in opvoeding verschijnt een reeks van drie artikelen van zijn hand in ons kerkblad. Dit is het tweede artikel.

Ik ga slapen, ik ben moe
Elke avond weer.
Voor het slapen gaan.
Met de kleinsten doe je het samen.
Geknield voor het bed.
En later wordt het anders.
Maar dit ritueel dragen kinderen mee, levenslang.
Elke dag weer.
Rondom de maaltijden.
Here zegen deze spijze.
En later wordt het anders.
Maar ook die gewoonte dragen kinderen mee, hun leven lang,
Dergelijke rituelen hebben in de geloofsopvoeding een positieve betekenis: wanneer we kinderen willen leren om met regelmaat en gestructureerd gestalte te geven aan hun persoonlijke omgang met God, dan is een vast ritueel rond de maaltijd en voor het slapen gaan een eerste belangrijke stap.  
Natuurlijk is daarbij van belang in hoeverre dat ritueel inhoud en betekenis krijgt door de manier waarop ouders daarmee omgaan. Immers:

Commentaar

  • De gasprijs en de kerkzaal 2022-11-17 19:08:21

    De stijging van de energiekosten houdt ons allemaal bezig. We zetten de kachel een graadje lager,...

  • Beroepingswerk 2022-11-04 18:21:30

    Als er in een kerkelijke gemeente een vacature is voor de functie van predikant, dan gaat die...

  • Mahsa Amini 2022-10-20 18:06:56

    Ik kom er niet los van, van wat ik hoorde over Mahsa Amini, die door de moraalpolitie werd...

  • Micha 2022-10-08 07:55:13

    Misschien komt het je bekend voor. Je vertelt aan een vriend dat je een dagje uit gaat, of aan je...