Elk jaar wordt in onze kerken een vormingscursus gegeven. De cursusbijeenkomsten vinden plaats in Apeldoorn, Drachten, Sliedrecht en Goes. In deze cursus was het afgelopen seizoen ook ruimte voor een thema uit het pastoraat. Dr. J. W. van Pelt behandelde het thema 'bevrijdingspastoraat'.

Bevrijdingspastoraat roept nogal wat discussie op. Daarom werd dit thema in de vormingscursus aan de orde gesteld. Bevrijdingspastoraat wil  mensen bevrijden van hun duivelse bezetenheid en demonische invloeden. Terecht wordt ervan uitgegaan dat de duivel en zijn duistere rijk bestaan en ook dat Christus Overwinnaar is.

Galaten 5, 24: Liefde, blijdschap, vrede, zelfbeheersing… Hoeveel mensen zijn daarnaar niet op zoek in onze tijd. Moge God het werk van alle psychologen en therapeuten rijk zegenen. Maar is het mogelijk dat deze prachtige krachten ook in de kerk door het werk van Gods Geest ontstaan? Dat mensen vol innerlijke pijn en onvrede er zo uit gaan zien? Een serie korte artikelen.

Veel mensen vinden het voorjaar de mooiste tijd van het jaar. Omdat het elke dag een beetje langer licht is en omdat de natuur uitloopt! Wat is dat een prachtig gezicht: uit de dorre aarde schieten kleine groene sprietjes op en ze worden langzaam maar zeker steeds groter. En aan de bomen verschijnen knopjes en ook die lopen uit. En voor je het weet is alles om je heen overweldigend groen en vol met allerlei kleuren.

Wat is het eigene van het ambt? Een antwoord op deze vraag helpt om het ambt te vervullen. Het helpt de gemeente om ambtsdragers te aanvaarden. In het eerste artikel stonden we stil bij het eigene van het ambt bij het komen tot het ambt. In het vorige kwam het eigene van het ambt in de praktische uitoefening daarvan aan de orde. Die praktische uitoefening veranderde in de Reformatie.

Het ambt werd gereformeerd naar de Schrift in de zuivere bediening van Woord en sacramenten. Het ambt werd geplaatst in en verbonden aan de plaatselijke gemeente als volk van God.

We kunnen er wat van: over het weer praten. En zeker deze dagen is ‘het weer’ hét gespreksonderwerp. ‘Het blijft maar koud, hè?’ ‘Witte Pasen, dit jaar; nog kouder dan afgelopen Kerst’. ‘Alleen uit de wind is het lekker’. Vogels die 4000 km deze kant op zijn gevlogen kunnen niet genoeg voedsel vinden. Meer dan genoeg mensen die geveld zijn door griep of vergelijkbare verschijnselen. En dat ook langdurig blijven – omdat het zonnetje maar niet echt gaat schijnen. We konden al prima met elkaar over het weer praten maar nu zeker!

En gisteren – eerste Paasdag – zongen we met de kinderen in de kerk: Weet je dat de lente komt! Een couplet dat een aanloopje is naar het volgende: ‘Weet je wel dat Jezus leeft, Jezus leeft, Jezus leeft. Weet je wel dat Jezus leeft, Hij is opgestaan.’ Zo is het weer van deze dagen een interessant beeld geworden voor de belofte die ligt opgesloten in de opstanding van de Here Jezus Christus. De belofte! De lente komt. En de werkelijkheid van Jezus’ opstanding zal zich ooit aan ons helemaal openbaren.