{mosimage}Deze roman werd vertaald in het Nederlands door Ine Willems en verscheen in maart 2011. In april kwam de tweede druk al uit. Dat is begrijpelijk, want het gaat om een indrukwekkend verhaal dat goed geschreven is.

De hoofdpersoon is Aminata Diallo. Ze wordt, vanwege de lastige uitspraak van haar naam, meestal Meena genoemd. In het eerste hoofdstuk is ze oud en in Londen in 1802. De abolitio-nisten - dat zijn voorstanders om de slavernij af te schaffen - willen dat het parlement en het Engelse volk haar verhaal uit haar eigen mond horen. Het is een zware aanklacht tegen de slavenhandel, een mensenhandel die door voorstanders verdedigd wordt en humanitair wordt genoemd.
Het verhaal van Aminata wordt in deze roman verteld. Als meisje is Aminata met andere dorpsbewoners geroofd en op een lange voettocht meegenomen naar de Afrikaanse kust. Bij die roofoverval werden haar ouders gedood. De voettocht was een verschrikking. Maar het was nog maar het begin. Want daarop volgde de bootreis van Afrika naar Amerika. Het was een wonder dat zij als kind die reis overleefde.
In Amerika aangekomen werd ze gekocht door een indigoplanter. Hij verkocht later de zoon die ze kreeg aan een ander en Aminata aan de Jood Salomon Lindo. Lindo  en zijn vrouw be-handelden haar veel beter dan de planter. Toch wil ze ook bij hem weg. Want ze wil vrij zijn.

{mosimage}Doorgaans geven mensen ruime aandacht aan hun lichaam. Soms grenst die aandacht aan verheerlijking. Ook een ander uiterste is mogelijk: minachting en verwaarlozing van het lichaam. Maar hoe ziet een christen zijn lichamelijk bestaan? Volgens de apostel Paulus is het lichaam van wie gelooft een tempel van de Heilige Geest. Een uitspraak met consequenties.

Wie gelooft mag weten dat hij de Heilige Geest heeft ontvangen. Soms zijn wij wat dat betreft onzeker over onszelf: 'Zou ook ik de Geest van God hebben ontvangen?' Dan hebben we aarzelingen over de echtheid van ons geloof. We wachten misschien op een bijzonder teken dat ons daarover zekerheid zou moeten geven. De inwoning van de Geest is een onverstelbaar grote werkelijkheid. We vragen ons af of sommigen niet al te vrijmoedig getuigen dat de Gave van God in hen woont.

{mosimage}Vandaag, vrijdag 1 juli 2011 zal drs. A.J.T. Ruis worden bevestigd als de nieuwe predikant van Damwoude. Om hem en zijn gezin wat beter te leren kennen werden hem door de redactie een aantal vragen voorgelegd.

Kunt u iets vertellen over uw leef-, woon-, gezins-, studiesituatie?
Ik ben geboren in 1978 en afkomstig uit Sliedrecht. Tijdens en na mijn doctoraalstudie theologie aan de Universiteit Utrecht heb ik – in totaal vijftien jaar – met vreugde gewerkt als docent in het voortgezet onderwijs. De laatste twaalf jaar gaf ik les in de vakken Godsdienst, Latijn en Grieks. Mijn vrouw (30) en ik hebben vier kinderen van de Heere ontvangen: Rosalyn (10), Bernard (8), Florens (6) en Maurits (1,5). In 2007 ben ik toegelaten tot de studie voor predikant aan de Theologische Universiteit Apeldoorn en in februari van dit jaar mocht ik deze studie afronden.

Waarom bent u eigenlijk predikant geworden?
Kort gezegd: Omdat de Heere daartoe geroepen heeft. Zonder die roeping kan het niet. Met die roeping blijft er ten diepste geen andere weg over. Daar zorgt de Heere Zelf voor.

{mosimage}Op 20 april 2011 promoveerde ds. Arnold Huijgen, predikant van Genemuiden, aan de Theologische Universiteit te Apeldoorn op een proefschrift over de aanpassing van God aan het bevattingsvermogen van de mensen, zoals Calvijn daarover schreef. Het is een knappe studie geworden, die duidelijk maakt dat theologiebeoefening een spannende bezigheid is, als zij niet om de werkelijke vragen heenloopt.

Steeds weer kreeg Calvijn als serieuze bijbelonderzoeker te maken met de vraag of allerlei omschrijvingen van God en zijn daden wel passend waren als typeringen van wie Hij is en wat Hij doet. Wie enigszins met de Bijbel vertrouwd is geraakt, herkent die vragen wel.
Van de Here God wordt gezegd dat Hij wandelde in de hof (Genesis 3), en dat Hij neerdaalde op de aarde om in ogenschouw te nemen waar de mensen in Babel mee bezig waren (Genesis 11). Mozes komt bij een brandende braamstruik die niet verteert en ontdekt dat de Here zelf daarin aan hem verschijnt. Verder lezen we meerdere malen dat Hij met zijn heerlijkheid neerdaalde in de tabernakel en later de tempel, en ook dat Hij met zijn heerlijkheid de tempel verliet (Ezechiël 10). De Psalmen zingen van de Here dat Hij in Jeruzalem woont. Maar hoe kan van Hem gezegd worden dat Hij op een bepaalde plaats woont, of dat Hij van de ene plaats naar de andere beweegt? God is toch overal!

{mosimage}Toen Ad de Bruijne hoogleraar werd aan de Theologische Universiteit van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) vroeg hij aandacht voor de nauwe band tussen geloofsgevoel en leven naar de wil van God. Hij vindt dat we meer nadruk moeten leggen op een leven dat past bij de heerlijkheid van God dan op gehoorzaamheid aan geboden. Toch kan ook dat laatste niet worden gemist.

De vreze des Heren is een kinderlijk ontzag voor God. Vandaag spreken we minder over deze vrees dan onze voorouders deden. Wij gebruiken vaak andere woorden en spreken liever over liefde en ontzag. Maar welke woorden we ook gebruiken, de vreze des Heren is de grondhouding voor een christen. Wie deze vrees in zijn hart draagt, is een kind van God. Wie deze vrees niet kent, is geen kind van God.
De Here zelf legt dit ontzag en deze liefde in het hart van zijn kinderen. Hij wekt in hen het innige allesbepalende gevoel dat Hij nabij is. De vreze des Heren leidt tot vertrouwen op God en gehoorzaamheid aan zijn woord. Wie de Here vreest, heeft zich aan Hem overgegeven. Hij is gespitst op wat Hij zegt. Die luisterhouding is bij al Gods kinderen aanwezig omdat Hij hen in het hart raakt. Zijn spreken is een krachtig spreken. Dat wordt door de zijnen gevoeld.

Commentaar

  • Verslavingen 2024-07-12 17:57:04

    Ruim een op de vijftien jongeren gokt weleens online, zo blijkt uit een onderzoek van het...

  • All Nations 2024-06-28 17:42:30

    Vorige week was ik met een groep studenten van de Theologische Universiteit Apeldoorn bij All...

  • Op weg naar de GS 2024-06-15 10:09:55

    Als dit kerkblad verschenen is, is het bijna zover dat de Generale Synode bijeen komt in...

  • Genoeg is genoeg! 2024-06-02 12:35:18

    Na een verjaardag waarbij de hele familie gezellig langs is gekomen en iedereen gezellig is en...