De woorden boven dit artikel herinneren aan een bekend Paaslied: ‘Daar juicht een toon, daar klinkt een stem’. Vanwaar die uitbundige vreugde? Het lied geeft zelf antwoord: ‘Want nu de Heer’ is opgestaan, nu vangt het nieuwe leven aan’.

Misschien kijken we daar vreemd van op. Wanneer we om ons heen kijken en wanneer we naar ons eigen leven kijken dan zien we daar niet zoveel van dat nieuwe, en akelig veel van het oude. Misschien probeer je er wel wat van te maken, maar lukt het je? Na de corona pandemie die zo diep heeft ingegrepen en waarvan je de diepe sporen nog elke dag ziet en voelt. In de wereld van Oekraïne, van de ontvoerde schoolkinderen in Nigeria, van de Christenen in Noord-Korea en China. Wat is er nieuw in je eigen leven dat getekend wordt door gebrokenheid en verdriet; door zonde en schuld?

Er is niet zoveel nieuws onder de zon. 

Pasen is het grote feest van de kerk. De Here is waarlijk opgestaan. Dat vier je met halleluja’s en met veel liederen. Wereldwijd wordt dat feest uitbundig gevierd. Ook in Zuid-Afrika, en daar vierden we het een aantal jaren met de zusters en broeders van de zwarte Gereformeerde kerken. In dit artikel neem ik u mee.

Al eeuwenlang worden mensen geraakt door de muziek van Johann Sebastian Bach. Gelovigen, maar ook ongelovigen putten troost uit zijn cantates, oratoria, passionen. Bach was een diep gelovig man, die zichzelf zag als kerkmusicus in de Lutherse traditie. Zijn eigen bijbel staat vol met aantekeningen, die duiden op een gedegen kennis van theologie en liturgie, maar vooral ook op een intens persoonlijk geloofsleven. Dit komt tot uiting in zijn keuze van teksten voor zijn werk. Hoewel deze teksten nu wellicht wat gezwollen en gedateerd aan kunnen doen, geven ze blijk van hoe Bach in het leven stond als christen en als musicus: het geloof is zijn leidraad en wordt in het dagelijks leven ingebed en geleefd.

Dit is niet de eerste publicatie van gebeden in de afgelopen jaren. Het lijkt een trend. Het vrije gebed – een groot goed – is niet alles. Formuliergebeden, standaardgebeden, door anderen onder woorden gebrachte gebeden – ze kunnen ons helpen. Als we zelf geen woorden (meer) hebben, helpen ze ons onder woorden te brengen wat ons bezig houdt. In ziekte, nood, vreugde, verdriet – gebeden voor onderweg.