In 2019 stapte Marlies Medema, eindredacteur van het blad ‘Eva’, in een Surinaamse taxi. ‘U werkt voor een christelijke krant?’ vroeg de chauffeur, ‘dan kent u misschien ook wel het verhaal van de vrouw van de dominee?’

Dat verhaal kende ze niet, maar ze is ernaar op zoek gegaan en schreef vervolgens een prachtige roman over het leven van Anna Pannekoek, geboren in 1799.

Anna, die als kind het liefst met jongens speelde, mag vanwege het standsverschil niet trouwen met haar jeugdliefde Marten Schut. Haar moeder regelt een passende verbintenis, en ze trouwt met Arend van den Brandhof, een telg uit een gegoede familie. Arend is dominee, maar het lukt hem niet een beroep te krijgen naar een grote gemeente, waar hij aanzien zou genieten. Hij blijft de dorpsdominee. Arend heeft nogal een hoge dunk van zichzelf, tegenwoordig zouden we hem een narcist noemen. Trots, overheersend en materialistisch, zegt Anna na drieëntwintig jaar huwelijk.

Magiërs, zo noemt de Nieuwe Bijbelvertaling de wijzen uit het Oosten, en dat is precies het Griekse woord dat Matteüs gebruikt in zijn Evangelie.

Dat woord magiërs roept een wereld op van toverij, waarzeggerij en helderziendheid, zaken waartegen we in de Bijbel alleen maar gewaarschuwd worden. Dat alles gaat over wat niet hoort bij de Here God. Maar toch staan er magiërs in het evangelie van Jezus Christus, en ze maken indruk! Dat de dag van 6 januari, Driekoningen, al eeuwenlang aan hen is gewijd, betekent dan ook iets meer dan dat de kerstboom wel weer kan worden opgeruimd!

Het leven is lichter als niet alles om jou draait. De ondertitel van dit boek bevat zowel een belofte als een beschuldiging. Mijn hart steigert en tegelijk voel ik dat het klopt. Dit boekje voert strijd tegen het egocentrisme dat onze maatschappij beheerst. En ja, helaas ben ik daar net zo goed slachtoffer van. Of ben ik dader?

‘Mogen ook vrouwen als ambtsdrager dienen?’ Die vraag is in de Christelijke Gereformeerde Kerken een strijdvraag, nog dringender dan in 1998. Toen sprak de generale synode uit dat Gods Woord dat verbiedt. Maar een groot deel van de afgevaardigden naar die synode was van mening dat Gods Woord ruimte laat voor de vrouw in het ambt. De vraag lag op de synode van 2020 weer op tafel, omdat sommige gemeenten vrouwen in het ambt hadden bevestigd of dat wilden doen. Daarom moest de synode zich weer met deze kwestie bezighouden.

Mede door de coronacrisis moet de synode op dit punt nog steeds een beslissing nemen. Gelet op de scherpte van het debat lijkt elk besluit voor de Christelijke Gereformeerde Kerken te leiden tot een rampzalige afloop.

In alle discussies heb ik echter belangrijke aspecten gemist, zoals de vragen: wat is het wezen van het ambt? En, nog belangrijker: wat is het wezen van de kerk?

‘Kerk' en ‘ambt’ krijgen in het Nieuwe Testament slechts aandacht in relatie tot concrete situaties. Toch blijkt daarin duidelijk genoeg wat hun wezen is.