Ik preekte elders. De eerste die ik,  leunend tegen de kerk,  tegenkwam was Sjoerd. Warrige lange haardos en baard  en een gezicht door de drank en het leven getekend. ‘Mag ik ook aan het Avondmaal? Ik ben al twee jaar van de drank af en ik heb mijn briefje ingeleverd.’ Ik gaf hem een hand en zei: ‘Jij bent een zondaar en ik ben een zondaar. Het Avondmaal is voor zondaren.’ Het speelde nog even in de kerkenraadskamer of Sjoerd als gast wel aan mocht gaan. Ja… een briefje had hij wel ingeleverd, maar dat was niet het briefje dat kerkordelijk was voorgeschreven. Zo zou Sjoerd, die al zo vaak tussen wal en schip was beland, ook nu weer tussen wal en schip belanden. ‘Wat zou Jezus doen?’zei ik. Kijk, zo’n vraag geeft een andere kijk en ruimte. Sjoerd mocht aan en ging aan. Hij zag er uit als een zondaar en ging als een zondaar. Van de anderen, die er aan de buitenkant perfect uitzagen en wel het juiste briefje hadden kunnen overhandigen, wil ik hopen dat ze aangingen als Sjoerd. Als zondaar. Niet perfect.

Onlangs ontving ik een e-mail van een bezinningskring met een uitnodiging voor een bijeenkomst. Daarin stond dat onze kerken zich in een crisis bevinden. De kring vreest afkalving en een mogelijke opdeling van onze kerken.

Ze belegt op verzoek van ds. J. Brons een 'openbare bijeenkomst' waarbij alle kerkenraden, predikanten en emeritipredikanten uit het Noorden zijn uitgenodigd. De emerituspredikant van Urk-Maranatha heeft namelijk een conceptbrochure geschreven. Dit concept zal hij tijdens de bijeenkomst, die eind mei in Damwâld wordt gehouden, toelichten. Zo wil hij daaraan bredere bekendheid geven. Hij hoopt dat velen ermee zullen instemmen.

Hoe belangrijk en opzienbarend is een leven? Die vraag bleef hangen nadat ik de bestseller Stoner van John Williams had gelezen. Een boek dat qua populariteit laat op gang is gekomen. Het dateert van 1965. Menig recensent en niet-recensent heeft aan dit boek al lovende woorden gewijd. En inderdaad, het is een indrukwekkend boek. Zoals ik ergens las: ‘Stoner is een onwaarschijnlijk mooi geschreven roman over het weinig opzienbarende leven van een weinig opzienbarende man’.

Ze hebben er weer gestaan. Dranghekken om het koninklijk gezelschap te beschermen. Als ik dit schrijf moet de inhuldiging nog plaatsvinden. Zal het goed gaan allemaal? We weten natuurlijk allang dat dranghekken niet volstaan. Apeldoorn staat in ons collectieve geheugen gegrift. Maar het is in elk geval iets. Het helpt iets mee om het kwaad op afstand te houden. Op afstand, het biedt geen oplossing voor het kwaad zelf.

Commentaar

  • De gasprijs en de kerkzaal 2022-11-17 19:08:21

    De stijging van de energiekosten houdt ons allemaal bezig. We zetten de kachel een graadje lager,...

  • Beroepingswerk 2022-11-04 18:21:30

    Als er in een kerkelijke gemeente een vacature is voor de functie van predikant, dan gaat die...

  • Mahsa Amini 2022-10-20 18:06:56

    Ik kom er niet los van, van wat ik hoorde over Mahsa Amini, die door de moraalpolitie werd...

  • Micha 2022-10-08 07:55:13

    Misschien komt het je bekend voor. Je vertelt aan een vriend dat je een dagje uit gaat, of aan je...