Dat is de kop van een artikel in Trouw (10 augustus jl.). Eronder staat vermeld: ‘Een van de grootste vleesverwerkers van Nederland stort zich op de groenteburgers’ En verderop in het artikel komt een van de medewerkers aan het woord: “Wij zijn een familiebedrijf met een lange traditie en we willen over vijftig jaar ook nog bestaan. Dus zijn we gaan brainstormen over onze toekomst. Daarbij hebben we alle opties opengelaten…”

Boeiend zo’n stap. Het is een stap die verder kijkt dan vandaag of morgen. Het is een stap om op de lange termijn te overleven of – positief geformuleerd – van betekenis te kunnen blijven. Je kunt stug je worsten blijven produceren maar als vervolgens bijna niemand die nog koopt is je bedrijf snel op de fles.

Dumela! Begin maart vertrokken wij naar Lesotho, een bergachtig land geheel omgeven door Zuid Afrika. In het plaatsje Thaba Tseka wonen en werken wij het komende jaar. In Thaba Tseka staat het Paray ziekenhuis, waar Elsemarie werkt als arts. Aan het ziekenhuis is een verpleegkunde opleiding  gekoppeld waar Vincent les geeft in exacte vakken.

“We hebben bezoek! Kele, die we hebben leren kennen via de familie Heemstra, komt samen met een vriend langs in Thaba Tseka. En behalve dat dit erg gezellig is, hebben we ook een doel. We gaan op outreach om audiobijbels uit te delen aan de ‘shepperd boys’, die hier overal in de omgeving op het platteland hun kuddes hoeden. Een project dat Jakob Jan (Heemstra) samen met Kele een tijdje geleden heeft opgezet. De audiobijbels zijn een soort mp3-spelers met bijbelverhalen in het Sesotho (de meeste herdersjongens gaan niet of nauwelijks naar school en spreken geen Engels). Ze werken op zonne-energie, zodat de jongens geen batterijen hoeven te wisselen.

'In het kruis zal ik eeuwig roemen / en geen wet zal mij verdoemen, / Christus droeg de vloek voor mij.' Dat is wat de gelovige met volle overtuiging kan zingen als hij staat op Golgota. Nergens anders vinden we echt houvast en ware troost dan in het evangelie van de kruisiging van Christus.

Inderdaad, een verschrikkelijk gebeuren. De pijn die de Heiland leed, was ondraaglijk. Bovendien trof deze verschrikkelijke dood Hem die tijdens zijn omwandeling op aarde alleen maar goed deed: Hij genas zieken, gaf mensen die waren vastgelopen in bezetenheid en angst, nieuw perspectief, en wekte doden tot leven.

Toch hebben de leiders van het joodse volk Hem veroordeeld en ervoor gezorgd dat Hij zou worden gekruisigd. Ze wisten dat dit met Hem zou gebeuren toen ze Hem aan Pilatus overdroegen.

Ds. A. Dingemanse heeft vanwege zijn emeritaat afscheid genomen als dovenpastor. Zijn plaats is per 1 augustus ingenomen door ds. M. Visser.

Ds. Dingemanse werd in zijn eerste jaren als predikant in Arnhem betrokken bij de oprichting van een interkerkelijke commissie voor pastoraat aan doven. Daar ontmoette hij voor het eerst dove christenen. Zij waren zeer te spreken over zijn mondbeeld en vroegen of hij wilde helpen bij het voorgaan in kerkdiensten. Dat was in de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen er net aandacht kwam voor gebarentaal. Daarvoor ging alles alleen met spraakafzien.

Al snel ging ds. Dingemanse een gebarencursus volgen en kon daarna regelmatig voorgaan in dovendiensten. Toen hij predikant werd in Assen, kreeg hij zelf een dove zuster in de gemeente en werd hij ook daar betrokken bij het dovenpastoraat. Vervolgens kreeg hij een plaats in het deputaatschap pastoraat in de gezondheidszorg: 'Toen mijn voorganger, ds. J. J.  de Jonge, met emeritaat ging kwam de roeping tot dit werk sterk op mij af. Ik kreeg het idee dat de Here God mijn hele leven geleid had naar dit werk toe. Zo is het begonnen en heb ik dit prachtige werk in Gods wijngaard negentien jaar mogen doen.'